Luchtmens#3

Vlnr: Tania Verhelst, Otilia Ilie, Philip Hoorne, Elise Vos, Annika Cannaerts, Hans Van Miegelbeek, Vincent Van Gelder, Ann Van Dessel, Paul Rigolle, Cathrien Berghout, Edward Hoornaert, en gastdame & heer Samira Chabchoub en Geert Viaene

Verleden week zondag 27/9/2026 ging in Brugge de derde aflevering door van het literair salon “Luchtmens”. “Het enige literaire salon waarvan de affiche na datum verschijnt. Met alle namen. Niet als aankondiging, maar als herinnering. Luchtmens dankt Samira en Geert voor het gastvrij onthaal!” Ik ben blij om na Luchtmens#1 ook aan de derde aflevering te hebben mogen meewerken. Het thema was dit keer “De Reiziger”. Ik schreef voor die gelegenheid het gedicht “De reis terug” dat ik hier vroeg of laat wel ’s wil prijsgeven. Of het kan ook dat ook dit gedicht, net zoals recent “Nachtreis” mijn gedicht bij editie 1 op de Luchtmens-site terechtkomt. “Luchtmens”, opgericht en ontstaan als een persoonlijke blog van Edward Hoornaert is ondertussen uitgegroeid tot een boeiend literair online-tijdschrift. Zie hiervoor deze Luchtmens-link.

Voor het volgende thema van het literair salon lanceert het tijdschrift binnenkort een open call. Ik zou zeggen: hou de site in de gaten!

#fotosopzondag
#Tania Verhelst #Otilia Ilie #PhilipHoorne #EliseVos #Annika Cannaerts #HansVanMiegelbeek #VincentVanGelder #AnnVanDessel #PaulRigolle #CathrienBerghout #EdwardHoornaert, #SamiraChabchoub #GeertViaene

Nachtreis

Voor het literair salon ‘Luchtmens#1’ van 8/2/2026 met als thema ‘Halfslaap‘ schreef ik ‘Nachtreis‘, een eerste gedicht bij de gelijknamige tentoonstelling van Hans Op de Beeck. Bedoeling is dat er nog een kleine aanvullende cyclus komt. Alvast blij met de publicatie op Luchtmens dat ondertussen ook een erg veelbelovend online literair tijdschrift is geworden!

Onderstaand gedicht kun je dus sinds gisteren ook nalezen via deze Luchtmens-post. Waarvoor veel dank!

Een steen te mogen leggen

“Een steen te mogen leggen op een stapeltje teksten”

Een steen te mogen leggen

En dan, dan is het weer dié tijd van het jaar! Altijd een fijn ogenblik om in de lichte herfstbries van september een steen te mogen leggen op een stapeltje teksten… Samen met copiloot Koen D’Haene ben ik dezer dagen bezig met het redigeren van de teksten voor het komende Jaarboek van de VWS (Vereniging van West-Vlaamse schrijvers). Ook dit jaar zal het jaarboek – het twaalfde al – onder de titel ‘Jaarwerk MMXXVI’ een aantal boeiende teksten bevatten van en over het literaire leven in de ‘Dun lied donkere draad’-provincie.  “Voor al wie van boeken en van lezen houdt”. De cover van ‘Jaarwerk MMXXVI’ is opnieuw van Renaat Ramon. 

Op de inhoud van het jaarboek en wie de laureaat wordt van de jaarlijkse VWS-prijs kom ik heel graag later nog terug.

Ondertussen mag iedereen die het wil nu al de datum van de voorstelling en de prijsuitreiking noteren: zaterdag 21 november 2026 om 17:30 u in het Brugse Stadhuis.

#eensteentemogenleggen 
#VWSVerenigingvanWestVlaamseschrijvers
#vwsjaarboek2026
#JaarwerkMMXXVI
#redigeerwerk
#publicatieinwording
#dunlieddonkeredraad

Bakermat, een expo om niet te missen

Wie de boeiende expo “Bakermat” in Tielt nog niet heeft gezien, heeft nog (slechts) één weekend de kans. Komende zaterdag 12/9/2026 en zondag 13/9/2026 opent de tentoonstelling (telkens van 10 tot 18 uur) nog een laatste keer. De Keramiektentoonstelling is alleen al vanwege de bijzondere locatie waarop ze doorgaat zeer de moeite. Het oude gebouw van “Het moederhuis” Ave Maria van Tielt, waarvan de bestemming voor de toekomst nog onduidelijk is, leent zich uitstekend voor het exposeren van de werken van het ‘Keramiekcollectief Open Atelier Tielt en vrienden”.  

De leden aangevuld met gastkunstenaars – ze zijn met niet minder dan 36 – staken de koppen bij elkaar en knoopten er ook een kleine hommagetentoonstelling aan vast voor wijlen Geert Roygens, waarvan velen ooit keramiekles in de Academie kregen. Wij waren er op zaterdag 8 september en wat we ontdekten was meer dan de moeite. Het is binnen het bestek van dit verslagje onmogelijk om elke exposant expliciet te vermelden. Ik werd geraakt door werk van onder meer Rita Dewitte, Koen Vankeirsbilck, Mia Haemers (“porseleinen fluitjes die virtueel muziek kunnen maken”), Linda Vanloocke, Marina Mortier, Nele Sampers, Luc Vandromme, Klaar Sterckx, Geert Jonkers en nog een pak anderen. De expo beslaat niet minder dan 77 kamers; van ‘de Navelstrengkamer’ (van Linda Vanloocke) tot de vroegere kamers van de zusters zoals die van Zr Georgia en Zr Trudi.

Maar het werk waar het mij persoonlijk vooral om te doen was, was natuurlijk het werk van de rasartiest die Geert Roygens bij leven was. Eigenlijk zou iemand ’s vroeg of laat een volledige retrospectieve moeten durven wijden aan zijn werk, vinden we hier al een hele tijd. Geert verliet ons veel te vroeg op 10/7/2023.
Eerder schreef ik met veel piëteit een stukje voor Geert, getiteld: “Ik scroll door het verleden en ik denk aan jou” dat je hier kunt nalezen:
Ik scroll door het verleden en ik denk aan jou

Bakermat, Oude materniteit, Peperstraat Tielt.
Tentoonstelling nog op za 12 en zo 13/9/2026 (van 10u tot 18u)

Bakermat op Facebook
Bakermat – op de site van de stad Tielt
Facebook-bericht van Paul Rigolle op woe 9/9/2026
(met meer uitleg over de foto’s)

Onverwachte ontmoetingen

De onverwachte ontmoetingen zijn de allermooiste, zei Willie Verhegghe, donderdag laatst toen ik hem bij toeval in Brussel ontmoette waar hij net als ik op weg was naar het concert van Emmylou Haris in de Bozar. En daar treed ik hem volledig in bij.

Willie, met wie ik een intens gezamenlijk Geelzucht-verleden deel kondigde voor volgend jaar ook een nieuwe dichtbundel aan. Het is immers het jaar waarin hij – je zou het hem op geen enkel ogenblik aangeven – tachtig wordt. Achteraf bleek hij net als ik zéér genoten te hebben van het European Farewell-optreden van één van de “laatste countrykoninginnen” die we nog alive and well kunnen koesteren .

Zie ook onderstaand blogbericht:

https://paulrigolle.wordpress.com/2026/09/06/onverwachte-ontmoetingen/

De Schelde in Outrijve

De Schelde in Outrijve

Dinsdag 1 september 2026 laatst fietste ik nog ’s langs de Schelde. Een jaarlijks extra-fijn genoegen dat mij op de dag van “Waregem Koerse” van Avelgem naar het lieflijke Outrijve mag brengen. En ja hoor mijn gedicht “Jaagpad” staat er nog altijd! (Gelukkig maar…)

Ik blijf de mensen van “Het Poëziepad van A tot Z” en Marnixring De Vlasschaard voor eeuwig dankbaar om dit gedicht als “merkteken” op te nemen in het landschap van Outrijve en omgeving.

Jaagpad

Trage wegen dragen ons als leestekens
in het landschap. Even halt te houden,
even een punt te zetten. Kijkend naar

wat achter ons ligt en naar wat nog
moet komen, zoveel tijd is er ons gegeven
om ons niet te moeten haasten.

Adempauze. Pas op de plaats.
We ademen in en uit, bladeren
in het boek van tijd en ruimte,

slaan lang en breed een brug,
wandelen en fietsen langs het water
dat tussen de oevers deint en kolkt

en klokt. Een stroom te volgen!
Een rivier op aarde en dan plots beseffen:
Geluk is een jaagpad in de regen.

© Paul Rigolle

Facebook-bericht van Za 5/9/2026

Vriend voor het leven Renaat Ramon schreef er over in zijn stuk “Geluk in de regen“

Het gedicht staat ook in mijn bundel “Het Omber en het Oker” (Uitgeverij P, 2025)

Ontmoetingen die er toe doen!

“Monsalvaet”


Watou, een prachtdorp om doorheen te struinen

Gemene wegen: Een prachtdorp om doorheen te struinen
Ik merk dat ik na mijn bezoek van verleden week aan de editie 2026 van het Kunstenfestival ‘Gemene wegen’ in Watou niet de enige ben die flink op zijn honger is blijven zitten. Ik las enkele fijne gedichten (steeds weer mijn dode vriend Leonard Nolens!) en nog meer gedichten die ik eigenlijk maar niets vond. Ik zag plastisch werk dat me op geen enkel moment kon raken, enkele uitschieters niet te na gesproken. (Griet Dobbels, Marjolijn Dijkman, Wim Cuyvers!). En er was veel, veel té veel.  Bij mijn FB-vriend Pascal Cornet vond ik een heel degelijke analyse die de vinger op de Watou-wonde legde en waarin ik mij alleen kan vinden… En ja wat doet een mens bij een ontgoochelende editie, hij neemt foto’s van de omgeving want Watou blijft wel een prachtdorp om doorheen te struinen.

Verleden jaar sloeg het Kunstenfestival een jaartje over, maar ik vrees dat men ook nu weer zéér aan bezinning toe is.

Een stukje van de analyse van Pascal Cornet vind je op zijn FB-bladzijde en op zijn blog: “Notitie 521”

Ik citeer:
“Het mooiste kunstwerk – ook al was het waarschijnlijk niet de bedoeling het als kunstwerk in dit kunstenfestival op te nemen – vond ik het horizontaal bewaarde restant van een monumentale boom op de site van de Douviehoeve. Een verwijzing naar de duizenden slachtoffers, bomen maar ook andere levende wezens, van de hitte en de klimaatverandering. Het was inderdaad bijzonder warm, daar in Watou. Er viel alweer een ‘record’ te noteren. Neen, niet in het aantal bezoekers, want het viel toch wel op dat die zeer weinig talrijk waren. Als Watou wil blijven bestaan, zullen de toekomstige curatoren het over een andere boeg moeten gooien.” (Pascal Cornet)

https://pascaldigital.blogspot.com/2026/08/watou-2026.html
Blogbericht: Gemene wegen
Watou – Gemene wegen – nog tot en met 30 augustus 2026
Facebookbericht van 16/8/2026 (met wat meer uitleg over de foto’s)

Lichte genialiteit

O, laten wij elkaar bevolken
met aangenaam gezelschap
en lichte genialiteit.

K.L. Poll (1927-1990)

uit: Het Meer van de Ondank (1987)

Met dank aan Raymond Noë (“de man die de dichters naar het internet bracht“)

…/…

Er wordt ons opnieuw een bloedhete dag voorspeld… Wat kan nog meer soelaas & verfrissing brengen (behalve Airco en Screens)?

Wat mij betreft, doe mij maar een vergeten vers zoals dat van hierboven bijvoorbeeld van een dichter van vroeger: K.L. Poll

Foto: © Peter Six ART pagina – “Fietsende meisjes in de Beenhouwerstraat – Tekening 508-1-10-1987 (Uit de ‘1000 tekeningen’, project met dichter Jan Busschaert)

Het jongetje dat bijen at

In CC het Buurthuis in Egem werd op maandag 22 juni 2026 het biografische boek ‘Het jongetje dat bijen at‘ van Gilbert Nyatanyi voorgesteld. Ik was er graag bij en schreef voor de VWS-blog een kleine beschouwing.
Die kun je hier nalezen:
https://blogvandevws.blogspot.com/2026/06/het-jongetje-dat-bijen-at-de.html

En kijk ’s aan wie we daar hebben… Ook ondergetekende kreeg van “Het Jongetje dat bijen at” een heel mooie opdracht te lezen in zijn exemplaar.

Facebook-bericht van Woe 24/6/2026