“Verdwijnen in de onderstroom“. Blij om met twee gedichten in de 2° Donsai-bloemlezing te staan. Het zijn twee gedichten uit “Het Omber en het Oker” die ik op 2 oktober van vorig jaar las tijdens een uitzending van ‘de Poëtische Rode Avond’ van Radio Tequila in Deinze. Het gaat om de gedichten: ‘Krijt’ en ‘Slang’.
Over de bloemlezing “Echo’s van Donsai#2” lees je alles via dit Digther-bericht.
Zie ook de Donsai-site.
I.M. Achilles M. Surinx (27/10/1941 – 29/09/2026)
Zittend op een terras halen we – nu jij er
niet meer bent – de passende herinneringen op.
Wie je was en waarin je bleef geloven,
het Heilige én het Wereldse en wat voor jou
en ja, ook voor ons mét jou onwrikbaar bleef:
het vasthouden aan woorden, zoveel intieme
gekneusde woorden, kleine letsels op de huid
in een tijd van het breed en publiek gebaar
die niet van kleine woorden houdt.
Er ging met jou een man voorbij die vanop
de zijlijn met gebogen rug naar de wereld keek.
Zelden wees je met de vinger, zelden haalde
je uit, liever, veel liever strooide je met
miniaturen, met woorden die af en toe
weten vast te leggen wat niet vast te leggen is.
© Paul Rigolle
Zie ook deze blogberichten:
Afscheid van Achilles (Woe 7/10/2026)
Miniaturen – Paul Rigolle op De Schaal van Digther (Do 8/10/2026)
I.M. Achilles M. Surinx (Digther, 30/9/2026)
Verleden week donderdag 24/9/2026, overleed in Oostende dichter en criticus en nog zoveel meer Hedwig Speliers. De man en zijn poëzie lagen mij na aan het hart. Graag verwijs ik naar mijn I.M.-blogbericht van 3 oktober 2026.
Verleden week zondag 27/9/2026 ging in Brugge de derde aflevering door van het literair salon “Luchtmens”. “Het enige literaire salon waarvan de affiche na datum verschijnt. Met alle namen. Niet als aankondiging, maar als herinnering. Luchtmens dankt Samira en Geert voor het gastvrij onthaal!” Ik ben blij om na Luchtmens#1 ook aan de derde aflevering te hebben mogen meewerken. Het thema was dit keer “De Reiziger”. Ik schreef voor die gelegenheid het gedicht “De reis terug” dat ik hier vroeg of laat wel ’s wil prijsgeven. Of het kan ook dat ook dit gedicht, net zoals recent “Nachtreis” mijn gedicht bij editie 1 op de Luchtmens-site terechtkomt. “Luchtmens”, opgericht en ontstaan als een persoonlijke blog van Edward Hoornaert is ondertussen uitgegroeid tot een boeiend literair online-tijdschrift. Zie hiervoor deze Luchtmens-link.
Voor het volgende thema van het literair salon lanceert het tijdschrift binnenkort een open call. Ik zou zeggen: hou de site in de gaten!
#fotosopzondag
#Tania Verhelst #Otilia Ilie #PhilipHoorne #EliseVos #Annika Cannaerts #HansVanMiegelbeek #VincentVanGelder #AnnVanDessel #PaulRigolle #CathrienBerghout #EdwardHoornaert, #SamiraChabchoub #GeertViaene
Twee kunstenaars in één atelier
Gedurende twee weekends in het begin van oktober 2026 stelden twee ‘beeldenmakers’ die mij lief zijn, Dirk De Meyere en Paul Perneel, in een warme confrontatie ten toon in het Atelier van Dirk De Meyere in Pittem.
Ik schreef er deze blognotitie over.
https://paulrigolle.wordpress.com/2026/10/04/twee-kunstenaars-in-een-atelier/
(Op de foto: werk van Paul Perneel. “Belgische rode marmer, betonijzer”)
#detroostvankunstentuinen
Voor het literair salon ‘Luchtmens#1’ van 8/2/2026 met als thema ‘Halfslaap‘ schreef ik ‘Nachtreis‘, een eerste gedicht bij de gelijknamige tentoonstelling van Hans Op de Beeck. Bedoeling is dat er nog een kleine aanvullende cyclus komt. Alvast blij met de publicatie op Luchtmens dat ondertussen ook een erg veelbelovend online literair tijdschrift is geworden!
Onderstaand gedicht kun je dus sinds gisteren ook nalezen via deze Luchtmens-post. Waarvoor veel dank!
Gisteren in Bozar een mooie editie van “Meet the artist” meegemaakt met niemand minder dan William Kentridge. Zie mijn blogbericht:
https://paulrigolle.wordpress.com/2026/09/20/mijn-naam-is-haas/
Een steen te mogen leggen
En dan, dan is het weer dié tijd van het jaar! Altijd een fijn ogenblik om in de lichte herfstbries van september een steen te mogen leggen op een stapeltje teksten… Samen met copiloot Koen D’Haene ben ik dezer dagen bezig met het redigeren van de teksten voor het komende Jaarboek van de VWS (Vereniging van West-Vlaamse schrijvers). Ook dit jaar zal het jaarboek – het twaalfde al – onder de titel ‘Jaarwerk MMXXVI’ een aantal boeiende teksten bevatten van en over het literaire leven in de ‘Dun lied donkere draad’-provincie. “Voor al wie van boeken en van lezen houdt”. De cover van ‘Jaarwerk MMXXVI’ is opnieuw van Renaat Ramon.
Op de inhoud van het jaarboek en wie de laureaat wordt van de jaarlijkse VWS-prijs kom ik heel graag later nog terug.
Ondertussen mag iedereen die het wil nu al de datum van de voorstelling en de prijsuitreiking noteren: zaterdag 21 november 2026 om 17:30 u in het Brugse Stadhuis.
#eensteentemogenleggen
#VWSVerenigingvanWestVlaamseschrijvers
#vwsjaarboek2026
#JaarwerkMMXXVI
#redigeerwerk
#publicatieinwording
#dunlieddonkeredraad
Gormley in Antwerpen. Op donderdag 10 september 2026 bezochten we de prestigieuze tentoonstelling “Geestgrond” in het KMSKA. Alweer zeer beklijvend werk van Antony Gormley.
Mijn blogverslagje staat ondertussen hier:
Gormley in Antwerpen!
Wie de boeiende expo “Bakermat” in Tielt nog niet heeft gezien, heeft nog (slechts) één weekend de kans. Komende zaterdag 12/9/2026 en zondag 13/9/2026 opent de tentoonstelling (telkens van 10 tot 18 uur) nog een laatste keer. De Keramiektentoonstelling is alleen al vanwege de bijzondere locatie waarop ze doorgaat zeer de moeite. Het oude gebouw van “Het moederhuis” Ave Maria van Tielt, waarvan de bestemming voor de toekomst nog onduidelijk is, leent zich uitstekend voor het exposeren van de werken van het ‘Keramiekcollectief Open Atelier Tielt en vrienden”.
De leden aangevuld met gastkunstenaars – ze zijn met niet minder dan 36 – staken de koppen bij elkaar en knoopten er ook een kleine hommagetentoonstelling aan vast voor wijlen Geert Roygens, waarvan velen ooit keramiekles in de Academie kregen. Wij waren er op zaterdag 8 september en wat we ontdekten was meer dan de moeite. Het is binnen het bestek van dit verslagje onmogelijk om elke exposant expliciet te vermelden. Ik werd geraakt door werk van onder meer Rita Dewitte, Koen Vankeirsbilck, Mia Haemers (“porseleinen fluitjes die virtueel muziek kunnen maken”), Linda Vanloocke, Marina Mortier, Nele Sampers, Luc Vandromme, Klaar Sterckx, Geert Jonkers en nog een pak anderen. De expo beslaat niet minder dan 77 kamers; van ‘de Navelstrengkamer’ (van Linda Vanloocke) tot de vroegere kamers van de zusters zoals die van Zr Georgia en Zr Trudi.
Maar het werk waar het mij persoonlijk vooral om te doen was, was natuurlijk het werk van de rasartiest die Geert Roygens bij leven was. Eigenlijk zou iemand ’s vroeg of laat een volledige retrospectieve moeten durven wijden aan zijn werk, vinden we hier al een hele tijd. Geert verliet ons veel te vroeg op 10/7/2023.
Eerder schreef ik met veel piëteit een stukje voor Geert, getiteld: “Ik scroll door het verleden en ik denk aan jou” dat je hier kunt nalezen:
Ik scroll door het verleden en ik denk aan jou
Bakermat, Oude materniteit, Peperstraat Tielt.
Tentoonstelling nog op za 12 en zo 13/9/2026 (van 10u tot 18u)
Bakermat op Facebook
Bakermat – op de site van de stad Tielt
Facebook-bericht van Paul Rigolle op woe 9/9/2026
(met meer uitleg over de foto’s)
De onverwachte ontmoetingen zijn de allermooiste, zei Willie Verhegghe, donderdag laatst toen ik hem bij toeval in Brussel ontmoette waar hij net als ik op weg was naar het concert van Emmylou Haris in de Bozar. En daar treed ik hem volledig in bij.
Willie, met wie ik een intens gezamenlijk Geelzucht-verleden deel kondigde voor volgend jaar ook een nieuwe dichtbundel aan. Het is immers het jaar waarin hij – je zou het hem op geen enkel ogenblik aangeven – tachtig wordt. Achteraf bleek hij net als ik zéér genoten te hebben van het European Farewell-optreden van één van de “laatste countrykoninginnen” die we nog alive and well kunnen koesteren .
Zie ook onderstaand blogbericht:
https://paulrigolle.wordpress.com/2026/09/06/onverwachte-ontmoetingen/
De Schelde in Outrijve
Dinsdag 1 september 2026 laatst fietste ik nog ’s langs de Schelde. Een jaarlijks extra-fijn genoegen dat mij op de dag van “Waregem Koerse” van Avelgem naar het lieflijke Outrijve mag brengen. En ja hoor mijn gedicht “Jaagpad” staat er nog altijd! (Gelukkig maar…)
Ik blijf de mensen van “Het Poëziepad van A tot Z” en Marnixring De Vlasschaard voor eeuwig dankbaar om dit gedicht als “merkteken” op te nemen in het landschap van Outrijve en omgeving.
Jaagpad
Trage wegen dragen ons als leestekens
in het landschap. Even halt te houden,
even een punt te zetten. Kijkend naar
wat achter ons ligt en naar wat nog
moet komen, zoveel tijd is er ons gegeven
om ons niet te moeten haasten.
Adempauze. Pas op de plaats.
We ademen in en uit, bladeren
in het boek van tijd en ruimte,
slaan lang en breed een brug,
wandelen en fietsen langs het water
dat tussen de oevers deint en kolkt
en klokt. Een stroom te volgen!
Een rivier op aarde en dan plots beseffen:
Geluk is een jaagpad in de regen.
Facebook-bericht van Za 5/9/2026
Vriend voor het leven Renaat Ramon schreef er over in zijn stuk “Geluk in de regen“
Het gedicht staat ook in mijn bundel “Het Omber en het Oker” (Uitgeverij P, 2025)
