De Troost van Kunst en Tuinen-Paul Rigolle

De potten van Tjok

Zet honderd mensen bij elkaar en je krijgt moeiteloos honderd (en meer) definities bij elkaar van wat schoonheid is. En wat ze betekent. Voor hen. En niet voor een ander...
"We leven slechts om schoonheid te ontdekken. Al het andere is een vorm van afwachten”. Het zijn oude en wijze woorden van - de profeet - Kahlil Gibran. Etherisch genoeg om ook nog waar te zijn. En dan zijn daar de potten van Tjok! Zonder aarzelen promoveer je hen tot jouw hoogstpersoonlijke orde van wat schoonheid kan zijn. Aardewerk. Gemaakt uit aarde lijken ze in een vorm te vallen die zichzelf heeft uitgevonden. Ze balanceren vervaarlijk op een grens en toch zijn ze zoals sommige andere mooie dingen niet nét iets té mooi om ook nog waar te zijn. De potten van Tjok! Ze dienen niet. Ze zijn niet gemaakt om iets te doen of om tot iets te dienen. Ze vangen niet op. Ze houden alleen maar vast. Soms verdwijnt er een blauw segment en bouwt er zich een spanning op tussen leegte en volume. A piece of heaven. Soms is er een foto-finish. Altijd zijn er structuren van energie. Delfts blauw, Orbit, Ontmoeting, Eaquilibrum, Sahara... Plaats wordt afgedwongen in de ruimte. De potten van Tjok hebben geen ander doel dan er te staan. Telkens opnieuw.

Nog tot zondag 3 september 2006 - "Tjok Dessauvage" in het Museum van Deinze en de Leiestreek. In het musueum gaat ook een kinderatelier ‘Initiatie in de keramiek’ onder begeleiding van Tjok Dessauvage door op vrijdag 25 augustus en duurt een volledige dag. Kinderen van 7 tot 10 jaar oud kunnen inschrijven op 09/381 96 70 en krijgen extra informatie telefonisch meegedeeld.

Extern: Tjok Dessauvage bij CarlaKoch.nl, Artgallery-Lefevere.com en Wijland.be.

IICAVAH

Kerstavond straks, dus jullie zullen mij, tussen parelhoen en kroket door, dit bericht vervuld van een milde vorm van nepotisme best vergeven. Even breng ik hier hulde aan het altijddurende verhaal van de vaders en de zonen.

Ongegeneerd en niet zonder de ingenomenheid van de vader die weet dat ook zonen niets dan hun eigen weg moeten gaan, maak ik u, lezer en toevallige passant, graag even attent op het bestaan van het IICAVAH, het Internationaal Instituut voor Conservatie, Archivering en Verspreiding van Andermans Herinneringen. Het IICAVAH is een consequent volgehouden kunst- en videoproject van iemand die mij na aan het hart ligt. De productie is dezer dagen geselecteerd voor zowel het 'Kunstsalon van Gent' als voor de tentoonstelling Input/Output in Brugge.
Meer over het project valt na te lezen op www.IICAVAH.be. Aldaar is ook de 'handleiding tot het archiveren van andermans herinneringen' te bekijken.

Zowel het IICAVAH als ' A scene of Aftermath ' zijn realisaties van Jasper Rigole.

Extern:
Kunstsalon van Gent: 10 december 2005 tot en met 8 januari 2006 - Kunsthal Sint-Pietersabdij, Sint-Pietersplein 9 te Gent; open van 10 tot 18 uur, gesloten op maandag en op 24, 25 en 31 december en 1 januari.

Input/output Brugge: 16 december tot en met 15 Januari. Guido Gezellemuseum, Rolweg 64, 8000 Brugge
open van 9.30 tot 12.30 uur en van 13.30 tot 17 uur. Gesloten op maandag.

www.asceneofaftermath.be
www.IICAVAH.be

(Za 24/12/2005)

Alles kun je hebben.

(Patrick Conrad back on stage)

Alles kun je hebben van een kunstenaar waarvan je houdt. Liefde heet de hond die achter me aan drentelt als ik die zaterdag in het Elzenveld doorheen de zalen loop. Terug van weggeweest! Al die zielen in één en dezelfde borst. Dichter, filmer-regisseur, schilder-tekenaar, genomineerde voor Poirot... Estheet, dandy, eenzame roker, man met Verve... Aap van god! Patrick Conrad is het allemaal.

Indrukken veel. En verscheiden. Onder de indruk raken we.

Drie verdiepingen lang. Veertig jaar van een scheppend leven. Beneden het recente werk, op het eerste o.a. olie en krijt en boven wat mij nog het meeste roert, het aandoenlijke van de tijd. Soms zijn de kaders veel te zwaar voor het recente werk dat bevreemdend, vluchtig, 'pyramidaal' niet veel kader meer verdraagt... De vleselijke periode, het voluptueuze zegt mij niet veel. Maar voor de rest heel veel dingen om te hebben. Tekeningen, schilderijen, collages... Schitterende manuscripten! In de ware zin van het woord: scripten van de hand die het tekenen maar niet kan laten. Verluchte dingen! De monnik in Conrad. De dichtbundel Annalen. Affiches. ("Gelukkig als in het bijzijn van een vrouw"). Foto's. Conrad met Charlotte Rampling en Melanie Griffith. Conrad met Derroll Adams op de set van 'Innocent when you dream'... Met Olympe Jespers op de set van 'Ieder mens die sterft is een museum dat brandt'... De tijd van Mascara. De brief die Klaus Kinski schreef. 10/09/1977... Waar was ik die dag?

Ik zie de meester zelf. Nee, zegt hij, helemaal letterlijk ben ik niet terug. Want straks, ben ik weer weg van teruggeweest. Het zuiden... Ik krijg van hem een cataloog. Meer een lijst is het. Alleen die titels al! "Portrait of Eva Besnyo looking at herself". "Si jeune et déja le coeur à marée basse". "Young woman profoundly disturbed by a smoking poët"... Ik maak er straks een lijstje van (denk ik ferm).

De dichter zal niet slapen! Nooit. Thuisgekomen hang ik met zorg dat hele kleine werkje in mijn eigen kamers op. Sommigen zullen dit maar niets vinden. Groepsportret. Gesigneerd en gedateerd: 1975. Veertien x twintig centimeter. Zwart op wit. Vijf maal een ovaal van inkt, vijf maal een lijn en wat spatten op een Steinbachblad en dat is dat. Maar moeiteloos herken ik in de witte lussen van het niets de gezichten die er staan. Als je maar kijken wil. Van links naar rechts: Nic Van Bruggen, Werner Spillemaeckers, Hugues C. Pernath, Eddy Van Vliet en Patrick Conrad zelf. Zo heb ik ze nooit gezien. De tijd is nooit voorbij gegaan. Nog in geen dertig jaar.

(Aantekening bij de tentoonstelling: Patrick Conrad - Terug van weggeweest - Leven en werk van een eenzame roker 1965-2005" - 't Elzenveld - Antwerpen Sint-Jorispand - Sint-Jorispoort 29. 15 oktober tot en met 13 november 2005. M.a.w.: vandaag de laatste dag!)

Ich Brauche deine Augen

De Bruggelingen blijven ons verbazen. Nadat ze met zijn allen op de blote knieën gingen voor Spencer Tunick geven ze ons vanaf morgen een diepe inkijk in wat bij hen tussen Huid & Orgasme leeft. Schoon is dat. En zo hebben we het graag, en mogen we het graag zien vibreren. "Tussen Huid & Orgasme" is de eerste corpustentoonstelling die morgen de deuren opent. Roland Patteeuw, "Onze man van Loppem", neemt ons mee op een niet voor de hand liggend tochtje doorheen het visuele en plastisch werk van een reeks zeer uiteenlopende beeldenmakers. De tentoonstelling toont o.a. werk van Anke Schäfer ('Ich brauche deine Augen'), Charles Sandison, Yves Netzhammer, Claire Roudenko-Bertin en Anne-Mie Van Kerckhoven. Manfred Sellink, curator van Corpus Brugge '05 dicht deze eerste tentoonstelling een symboolfunctie toe voor de manier waarop Corpus eigentijdse beeldende kunst een plaats in het hart van de Brugse binnenstad wil geven. We zijn bereid! Zoals het een ouwe Arcadiër past duiken we straks van kop tot teen (of is het dit keer van kot tot teen?) ingesmeerd met duivenvoer de Corpuskooi vol duiven in.

' Tussen Huid & Orgasme ' loopt vanaf donderdag 19 mei tot zondag 7 augustus in het Belfort, Markt 7. Gratis voor Bruggelingen. Inlichtingen: 050-44.20.03 en www.corpusbrugge05.be.

Halszaak

Kunst! Het blijft een ware halszaak, een kunst zegmaar, om al die lelijke deadlines (van mooie dingen) niet uit het oog te verliezen. Er zijn er constant wel duizend die je moet zien te halen. Doodlijnen bedoelen we. Bovendien brei(d)t de dagelijksheid van het leven steeds sneller en nauwelijks bij te houden het ene vervolg aan het andere vervolg zodat alles op een dag op de melting pot van de altijddurende sequel gaat lijken... En tussenin, tja tussenin, probeer je ook nog 'ns de tijd te vinden om eigenhandig die ene en unieke boom te verplanten. Maar soms, heel soms, als je het eigenlijk al hebt opgegeven, zit het geluk in een heel klein hoekje. En word je zomaar geholpen. Op je wenken bediend komt er je zowaar iets aanwaaien. Iets dat lijkt op een goede gunstige wind heeft je immers in de agenda van je hoofd een verkeerde datum laten noteren. Zodat je plots kunt herademen omdat je weet dat je het in extremis toch nog zult halen. Brede glimlach van oor tot oor merk je: Gelukkig verlengd! Michaël Borremans in het Smak! Nog tot zondag 24/4/2005!

Verlenging tentoonstellingen Orla Barry en Michaël Borremans.
Beide tentoonstellingen worden verlengd tot 24 april 2005.
Sinds de opening van de tentoonstellingen op 4 februari hebben al meer dan 30.000 bezoekers het museum bezocht, en werden de exposities overladen met positieve reacties door pers en publiek.

S.M.A.K. Stedelijk Museum voor Actuele Kunst , Citadelpark, B-9000 Gent
T: +32 (0)9 221 17 03 | F: +32 (0)9 221 71 09 | E: museum.smak@gent.be
Foto: © Michaël Borremans, 'The Swimming Pool', 2001. Courtesy Zeno X Gallery, Antwerpen & S.m.a.k.

De geur van het werkhuis (Lijstje/8)

* Hans Vandekerckhove: Before the flood
* Koen Vanmechelen: Sex & Mortality
* Laurence Carroll: Untitled 2000
* Aernout Mik: Assistent
* Ilya Kabakov: In the communal kitchen
* Jozef Felix Müller: Hazen I-XIV
* Panamarenko: Donnariet
* Mathieu Laurette: Déjà-Vu
* Tony Cragg: Fast Partickles
* Stephan Balkenho: Reiter
* Jan Fabre: Umbraculum

Met verve

De Troost van Kunst en Tuinen! Zaterdag eerstkomend mag ik een kleine causerie houden bij het plastisch werk van Johan Clarysse en Linda Molleman. Meestal noemt men zoiets een inleiding. Ik lees gewoon een tekst van een blad. Terwijl ik nu, enkele dagen op voorhand, met dat doel voor ogen, wat notities op een rijtje zet, besef ik weer hoezeer ik leef, hoezeer ik leven moet met de vraag: Wat vermag het woord? Wat kan het woord in hemelsnaam toevoegen aan schilderijen, beelden die zo ook al met verve voor zichzelf staan te speken.

Johan Clarysse en Linda Molleman in Galerie Utopia, Damme.
Opening Zat 9/10/2004. De tentoonstelling loopt nog tot 5/12/2004.

(Woe 6/10/2004 - Cat. Kunst)

Ladder

“Als een ladder die tegen muren loopt,
Een ladder van brons. Tussen hemel
en aarde, gemaakt voor niets dan knechten,
knechten van de kerfstok.”

”Een confrontatie om u tegen te zeggen”
Schrijver-beeldhouwer Armando te gast in het Permeke-museum te Jabbeke.
Nog tot 3 oktober!

Marcelle!

Marcelle Hanselaar ‘Party girl’ Oil on canvas,
113x97 cm, 2003

Wat de stilte met ons kan doen.
Ze scherpt en schift ons tot een scherf
die zich neerzet in een hart.
Bedremmeld meisje dat achterblijft
op een feest dat pas later kan bestaan.

Image Title: 'Party girl'
Description: oil on canvas, 113x97 cm, 2003

03 Oct.- 21 Nov. 2004, '10 Years of Painting & Etching', De Queeste Kunstkamers, Trappistenweg 54, B-8978 Abele-Watou, Belgium. Tel: +34 (0)57 334872

‘Silence is easy’
Schilderijen en etsen van Marcelle Hanselaar, van 3 oktober tot 21 november 2004 in De Queeste Kunstkamers, Trappistenweg 54, 8978 Abele/Watou




	De troost van kunst en tuinen...

	Vrijdag, augustus 18, 2006

	De potten van Tjok Zet honderd mensen bij elkaar en je krijgt moeiteloos honderd (en meer) definities bij elkaar van wat schoonheid is. En wat ze betekent. Voor hen. En niet voor een ander... "We leven slechts om schoonheid te ontdekken. Al het andere is een vorm van afwachten”. Het zijn oude en wijze woorden van - de profeet - Kahlil Gibran. Etherisch genoeg om ook nog waar te zijn. En dan zijn daar de potten van Tjok! Zonder aarzelen promoveer je hen tot jouw hoogstpersoonlijke orde van wat schoonheid kan zijn. Aardewerk. Gemaakt uit aarde lijken ze in een vorm te vallen die zichzelf heeft uitgevonden. Ze balanceren vervaarlijk op een grens en toch zijn ze zoals sommige andere mooie dingen niet nét iets té mooi om ook nog waar te zijn. De potten van Tjok! Ze dienen niet. Ze zijn niet gemaakt om iets te doen of om tot iets te dienen. Ze vangen niet op. Ze houden alleen maar vast. Soms verdwijnt er een blauw segment en bouwt er zich een spanning op tussen leegte en volume. A piece of heaven. Soms is er een foto-finish. Altijd zijn er structuren van energie. Delfts blauw, Orbit, Ontmoeting, Eaquilibrum, Sahara... Plaats wordt afgedwongen in de ruimte. De potten van Tjok hebben geen ander doel dan er te staan. Telkens opnieuw. Nog tot zondag 3 september 2006 - "Tjok Dessauvage" in het Museum van Deinze en de Leiestreek. In het musueum gaat ook een kinderatelier ‘Initiatie in de keramiek’ onder begeleiding van Tjok Dessauvage door op vrijdag 25 augustus en duurt een volledige dag. Kinderen van 7 tot 10 jaar oud kunnen inschrijven op 09/381 96 70 en krijgen extra informatie telefonisch meegedeeld. Extern: Tjok Dessauvage bij CarlaKoch.nl, Artgallery-Lefevere.com en Wijland.be. Rubriek: De troost van kunst en tuinen gepost door Paul R.@ (Vrijdag 18/08/2006)


	Zaterdag, maart 25, 2006

	Beaufort 2006 Het zomeruur is pas voor morgen maar nu al dient tijd zich aan. Op de vliegende schoteltjes van maat en mateloosheid. Kunst vindt een plaats om te landen. Beaufort 2006! Volgende week vrijdag is het alweer zo ver. Dan gaat de nieuwste editie open. Jan Van Imschoot, Chéri Samba, Koen Van den Broeck… Kamagurka als artistieke nar van dienst en de trappisten. Misnoegde parochianen. Paladino en meer dingen waar we zelf niet op zouden komen. Drijvende eilanden, bergen in inox van Zhan Wang, de zwangere spin boven het graf van Ensor. Arte Povera in de duinen. De olifanten van Botha, gevoederd met lak en diesel. Het staat, zit en ligt allemaal te wachten. Niet in de grond graven en niets op de muren leggen. Maar komen! En kijken! Beaufort 2006, kunstparcours aan de kust. Van 1/4/2006 tot 1/10/2006 over de hele kustlijn. Dagelijks gratis te bezoeken. "Beaufort Inside" loopt ondertussen tot 31/8 in het Oostendse PMMK. Extern: Kunstenaars veroveren dijken en stranden Beaufort 2006 – De Standaard Beaufort 2006 - Officieel
	Rubriek: De troost van kunst en tuinen Za 25/03/2006

	Woensdag, maart 8, 2006

	Golem (Signalementen/12) In die dagen... Een project dat broeden kon als een gepluimde vogel. De valleien van het glas achter ons gelaten. Het maniërisme van Italianen. Het ruwe van Frankrijk. Met de ‘Gallus Domesticus’ zeer bekend. Mechelse Bresse die de griep niet krijgt. Kraftmanschap. Kippenkunst. Kristallen ziel, de kooi. Als alle Tijdelijke taferelen: Rode jungle, Geel voor wie daar tussen staat, en Groen voor wie het benijdt. Alles was er. Alles gaat voorbij maar niets is over. Dat stilstaan zonde is? Zoek het uit. Vind het vast. Ga op weg en help de Golem! Vindplaats: De Golem en meer dingen van allooi bij Koen Van Mechelen. Zie ook Rvi – afpunt – UzLeuven en een pak andere plaatsen. Rubrieken: Signalementen en De troost van kunst en tuinen. Wo 08/03/2006


	Zondag, februari 19, 2006

	Mosterd/honing De creatieve duizendpoten van het deeltijds kunstonderwijs hielden gisteren opendeur. En hoe! In het Tielt van al onze plaatsen zetten ze gisteren een unieke uitleendienst op punt. Voor de ronde som van exact één Euro mocht je in de stedelijke academie een werk van de leerlingen ophalen dat je twee maanden lang aan de eigen muur, op de eigen schouw of op de eigen tafels mag laten staan. Bij zo’n blakerend idee staan wij hier al vlug in vuur en vlam (sic!). We konden dus

	in geen geval achter blijven. Te springen om er aan mee te kunnen doen! Zo staan hier sinds gisteren in de boekenkast twee maanden lang twee mooie cocons (of zeg ik coconnen) van Rita Verbeke die wekelijks helemaal vanuit Wallonië naar Tielt komt gereden om bij Meester – Voor de leeuweriken anders gaan ze dood - Geert Roygens de mosterd (én de honing) uit de gebakken kommetjes te komen halen. Blij dat ze d’er staan, die coconnetjes! En voor één keer zonder aarzelen een verbintenis getekend: “Ik verbind mij ertoe om de ontleende kunstwerken te bewonderen, een geschikte plaats te geven en met respect te behandelen. Ik ga er tevens mee akkoord om de ontleende werken na het verstrijken van de ontleningstermijn terug te geven aan de kunstacademie op zaterdag 29 april 2006...” Twee maanden lang leven wij hier na wat ons niet de minste moeite kost. Extern: Stedelijke Kunstacademie Tielt Dag van het Deeltijds KunstOnderwijs Voor de leeuweriken...

	(Zo 19/02/2006)


	Zaterdag, december 24, 2005

	IICAVAH Kerstavond straks, dus jullie zullen mij, tussen parelhoen en kroket door, dit bericht vervuld van een milde vorm van nepotisme best vergeven. Even breng ik hier hulde aan het altijddurende verhaal van de vaders en de zonen. Ongegeneerd en niet zonder de ingenomenheid van de vader die weet dat ook zonen niets dan hun eigen weg moeten gaan, maak ik u, lezer en toevallige passant, graag even attent op het bestaan van het IICAVAH, het Internationaal Instituut voor Conservatie, Archivering en Verspreiding van Andermans Herinneringen. Het IICAVAH is een consequent volgehouden kunst- en videoproject van iemand die mij na aan het hart ligt. De productie is dezer dagen geselecteerd voor zowel het 'Kunstsalon van Gent' als voor de tentoonstelling Input/Output in Brugge. Meer over het project valt na te lezen op www.IICAVAH.be. Aldaar is ook de 'handleiding tot het archiveren van andermans herinneringen' te bekijken. Zowel het IICAVAH als ' A scene of Aftermath ' zijn realisaties van Jasper Rigole. Extern: Kunstsalon van Gent: 10 december 2005 tot en met 8 januari 2006 - Kunsthal Sint-Pietersabdij, Sint-Pietersplein 9 te Gent; open van 10 tot 18 uur, gesloten op maandag en op 24, 25 en 31 december en 1 januari. Input/output Brugge: 16 december tot en met 15 Januari. Guido Gezellemuseum, Rolweg 64, 8000 Brugge open van 9.30 tot 12.30 uur en van 13.30 tot 17 uur. Gesloten op maandag. www.asceneofaftermath.be www.IICAVAH.be (Za 24/12/2005)


	Zondag, november 13, 2005
	Alles kun je hebben. (Patrick Conrad back on stage) Alles kun je hebben van een kunstenaar waarvan je houdt. Liefde heet de hond die achter me aan drentelt als ik die zaterdag in het Elzenveld doorheen de zalen loop. Terug van weggeweest! Al die zielen in één en dezelfde borst. Dichter, filmer-regisseur, schilder-tekenaar, genomineerde voor Poirot... Estheet, dandy, eenzame roker, man met Verve... Aap van god! Patrick Conrad is het allemaal. Indrukken veel. En verscheiden. Onder de indruk raken we. Drie verdiepingen lang. Veertig jaar van een scheppend leven. Beneden het recente werk, op het eerste o.a. olie en krijt en boven wat mij nog het meeste roert, het aandoenlijke van de tijd. Soms zijn de kaders veel te zwaar voor het recente werk dat bevreemdend, vluchtig, 'pyramidaal' niet veel kader meer verdraagt... De vleselijke periode, het voluptueuze zegt mij niet veel. Maar voor de rest heel veel dingen om te hebben. Tekeningen, schilderijen, collages... Schitterende manuscripten! In de ware zin van het woord: scripten van de hand die het tekenen maar niet kan laten. Verluchte dingen! De monnik in Conrad. De dichtbundel Annalen. Affiches. ("Gelukkig als in het bijzijn van een vrouw"). Foto's. Conrad met Charlotte Rampling en Melanie Griffith. Conrad met Derroll Adams op de set van 'Innocent when you dream'... Met Olympe Jespers op de set van 'Ieder mens die sterft is een museum dat brandt'... De tijd van Mascara. De brief die Klaus Kinski schreef. 10/09/1977... Waar was ik die dag? Ik zie de meester zelf. Nee, zegt hij, helemaal letterlijk ben ik niet terug. Want straks, ben ik weer weg van teruggeweest. Het zuiden... Ik krijg van hem een cataloog. Meer een lijst is het. Alleen die titels al! "Portrait of Eva Besnyo looking at herself". "Si jeune et déja le coeur à marée basse". "Young woman profoundly disturbed by a smoking poët"... Ik maak er straks een lijstje van (denk ik ferm). De dichter zal niet slapen! Nooit. Thuisgekomen hang ik met zorg dat hele kleine werkje in mijn eigen kamers op. Sommigen zullen dit maar niets vinden. Groepsportret. Gesigneerd en gedateerd: 1975. Veertien x twintig centimeter. Zwart op wit. Vijf maal een ovaal van inkt, vijf maal een lijn en wat spatten op een Steinbachblad en dat is dat. Maar moeiteloos herken ik in de witte lussen van het niets de gezichten die er staan. Als je maar kijken wil. Van links naar rechts: Nic Van Bruggen, Werner Spillemaeckers, Hugues C. Pernath, Eddy Van Vliet en Patrick Conrad zelf. Zo heb ik ze nooit gezien. De tijd is nooit voorbij gegaan. Nog in geen dertig jaar. (Aantekening bij de tentoonstelling: Patrick Conrad - Terug van weggeweest - Leven en werk van een eenzame roker 1965-2005" - 't Elzenveld - Antwerpen Sint-Jorispand - Sint-Jorispoort 29. 15 oktober tot en met 13 november 2005. M.a.w.: vandaag de laatste dag!) (Zo 13/11/2005)


	zaterdag, oktober 08, 2005

	Op mijn lippen branden zal Wat weekdieren doen in het weekend? Mij geen zorg. Wat wij evenwel dit weekend gaan doen staat wel al een tijdje vast. Ik weet niet of het initiatief ook in andere "Provincies" bestaat maar hier bij ons, u weetwel, hier bij ons in het verre westen, gaat dit weekend het alleraardigste "Buren bij Kunstenaars" door. Over de hele weidse vlakten, de branderige steppen van Tielt en Texas, zetten kunstenaars hun deuren open. Overal valt schaamteloos binnen te glippen en te gluren. Huis- en achterafkamers, werkwinkels, gloednieuwe ateliers, gasthuizen, bouwvallen, schuurtjes en scheppingskamers allerhande, één voor één zullen ze voor onze ogen als trage vestingen vallen. En Knipgrage Voyeur die ik ben en blijf, wil ik in geen geval deze open kans ontlopen. De artistieke hort op vandaag en morgen, dat is wat moet gebeuren! Ermee weg zijn we! De blik in een beschouwende bui. De frons voorradig. Mijn keuze oogt, al zeg ik het nu al zelf, ronduit schitterend. Ik zie het zo al voor me: een tocht vol adem zal ons doorheen de misten leiden. Over Brugge (Ria Verhaeghe!) naar Oostende (Yves Velter!) tot in het Veurne van al onze westhoeken (Knut Kersse!)... © Ria Verhaeghe - 2003-2005 - 'Moederstad' En daarna nog 'ns naar Ieper en omstreken (Philippe Bouttens! en Bernard Sercu!), om achteraf (na de fiere, felle steden) verder door te stoten tot de onooglijke, kleinere plaatsen om de nieuwe beelden van Erik Dejonckheere (!) en Dirk Demeyere (!) en de letters van Els Vanthournout (!) te zien die we niet willen missen... Graag tenslotte zullen we (als vermoeide Kastelein zonder Koningskleren) stranden in het lieflijke A. bij de ingetogen gedichten en etsen van Magda Castelein, want alles mijn dierbaren, "Alles voor de Kunst" is een motto dat dit weekend op mijn lippen branden zal als een sticker op een bumper. Vanzelfsprekend staat het u volkomen vrij om een totaal andere route uit te stippelen. (Paul Rigolle - Za 8/10/2005 - De hort op- Cat. De troost van kunst en tuinen) gepost door Paul R.@ 07:01 reactie(s)


	woensdag, mei 18, 2005

	Ich Brauche deine Augen De Bruggelingen blijven ons verbazen. Nadat ze met zijn allen op de blote knieën gingen voor Spencer Tunick geven ze ons vanaf morgen een diepe inkijk in wat bij hen tussen Huid & Orgasme leeft. Schoon is dat. En zo hebben we het graag, en mogen we het graag zien vibreren. "Tussen Huid & Orgasme" is de eerste corpustentoonstelling die morgen de deuren opent. Roland Patteeuw, "Onze man van Loppem", neemt ons mee op een niet voor de hand liggend tochtje doorheen het visuele en plastisch werk van een reeks zeer uiteenlopende beeldenmakers. De tentoonstelling toont o.a. werk van Anke Schäfer ('Ich brauche deine Augen'), Charles Sandison, Yves Netzhammer, Claire Roudenko-Bertin en Anne-Mie Van Kerckhoven. Manfred Sellink, curator van Corpus Brugge '05 dicht deze eerste tentoonstelling een symboolfunctie toe voor de manier waarop Corpus eigentijdse beeldende kunst een plaats in het hart van de Brugse binnenstad wil geven. We zijn bereid! Zoals het een ouwe Arcadiër past duiken we straks van kop tot teen (of is het dit keer van kot tot teen?) ingesmeerd met duivenvoer de Corpuskooi vol duiven in. ' Tussen Huid & Orgasme ' loopt vanaf donderdag 19 mei tot zondag 7 augustus in het Belfort, Markt 7. Gratis voor Bruggelingen. Inlichtingen: 050-44.20.03 en www.corpusbrugge05.be. gepost door Paul R.@ 07:09

	maandag, april 25, 2005 Boterhouwer (Lijstje/13) * Michèle Morgan, La mort et l' Homme fromageux (1999) * The Ceramic Salami (2001) * The journey (True Colours) (2002) * Twenty-Three Metaphors (2001) * Think or Suck (1999) * The Swimming Pool (2001) * Le sculpteur du beurre (2000-2001) * The German (2002) * Four Fairies (2003) * The Pupils (2001) * The Performance (2004) Wat in dit lijstje voorafgaat zijn titels van werken die tot zaterdag laatst deel uitmaakten van de tentoonstelling Michaël Borremans - Un unintended Performance" - in het Smak. Ik wil me voor deze gelegenheid niet uitputten in het zoeken naar woorden, als pleisters en patenten zo groot, en al weet ik dat ik het niet vaak over de lippen krijg, dit keer zoek ik geen uitvluchten! Ik red me met slechts één woord, het woord : verbluffend! Zie o.a. ook Michaël Borremans & Josse De Pauw en vanzelfsprekend ook Zeno X Gallery... gepost door Paul R.@ 06:30


	dinsdag, april 19, 2005

	Halszaak Kunst! Het blijft een ware halszaak, een kunst zegmaar, om al die lelijke deadlines (van mooie dingen) niet uit het oog te verliezen. Er zijn er constant wel duizend die je moet zien te halen. Doodlijnen bedoelen we. Bovendien brei(d)t de dagelijksheid van het leven steeds sneller en nauwelijks bij te houden het ene vervolg aan het andere vervolg zodat alles op een dag op de melting pot van de altijddurende sequel gaat lijken... En tussenin, tja tussenin, probeer je ook nog 'ns de tijd te vinden om eigenhandig die ene en unieke boom te verplanten. Maar soms, heel soms, als je het eigenlijk al hebt opgegeven, zit het geluk in een heel klein hoekje. En word je zomaar geholpen. Op je wenken bediend komt er je zowaar iets aanwaaien. Iets dat lijkt op een goede gunstige wind heeft je immers in de agenda van je hoofd een verkeerde datum laten noteren. Zodat je plots kunt herademen omdat je weet dat je het in extremis toch nog zult halen. Brede glimlach van oor tot oor merk je: Gelukkig verlengd! Michaël Borremans in het Smak! Nog tot zondag 24/4/2005! Verlenging tentoonstellingen Orla Barry en Michaël Borremans. Beide tentoonstellingen worden verlengd tot 24 april 2005. Sinds de opening van de tentoonstellingen op 4 februari hebben al meer dan 30.000 bezoekers het museum bezocht, en werden de exposities overladen met positieve reacties door pers en publiek. S.M.A.K. Stedelijk Museum voor Actuele Kunst , Citadelpark, B-9000 Gent T: +32 (0)9 221 17 03 \| F: +32 (0)9 221 71 09 \| E: museum.smak@gent.be Foto: © Michaël Borremans, 'The Swimming Pool', 2001. Courtesy Zeno X Gallery, Antwerpen & S.m.a.k. gepost door Paul R.@ 06:44


	vrijdag, november 12, 2004

	De geur van het werkhuis (Lijstje/8) * Hans Vandekerckhove: Before the flood * Koen Vanmechelen: Sex & Mortality * Laurence Carroll: Untitled 2000 * Aernout Mik: Assistent * Ilya Kabakov: In the communal kitchen * Jozef Felix Müller: Hazen I-XIV * Panamarenko: Donnariet * Mathieu Laurette: Déjà-Vu * Tony Cragg: Fast Partickles * Stephan Balkenho: Reiter * Jan Fabre: Umbraculum gepost door Paul R.@ 22:21



	donderdag, november 11, 2004 Lippen Hebben lippen kippen en ogen dieren naar de zon? Om te knipperen. A volonté? Zijn wij allen met de haren Tegen niemand ingestreken. Pek en Veren, dat wel! En Botjes en Breuken om veel Van te genezen! Zeker wel. En goed geweten. (P.R. - 11/11/2004 - Lippen) Een notitie n.a.v. de tentoonstelling Eclips, 25 jaar Deweer Art Gallery Illustratie: "Sex & Mortality", 2002, Koen Vanmechelen Met dank aan pdw voor het beeld van de lippen en de kippen... In de reeks 'hebben lippen kippen of is het omgekeerd?' gepost door Paul R.@ 09:49


	woensdag, oktober 06, 2004

	Met verve De Troost van Kunst en Tuinen! Zaterdag eerstkomend mag ik een kleine causerie houden bij het plastisch werk van Johan Clarysse en Linda Molleman. Meestal noemt men zoiets een inleiding. Ik lees gewoon een tekst van een blad. Terwijl ik nu, enkele dagen op voorhand, met dat doel voor ogen, wat notities op een rijtje zet, besef ik weer hoezeer ik leef, hoezeer ik leven moet met de vraag: Wat vermag het woord? Wat kan het woord in hemelsnaam toevoegen aan schilderijen, beelden die zo ook al met verve voor zichzelf staan te speken. Johan Clarysse en Linda Molleman in Galerie Utopia, Damme. Opening Zat 9/10/2004. De tentoonstelling loopt nog tot 5/12/2004. (Woe 6/10/2004 - Cat. Kunst) gepost door Paul R.@ 09:01 0 reactie(s)


	vrijdag, september 17, 2004
	Ladder “Als een ladder die tegen muren loopt, Een ladder van brons. Tussen hemel en aarde, gemaakt voor niets dan knechten, knechten van de kerfstok.” ”Een confrontatie om u tegen te zeggen” Schrijver-beeldhouwer Armando te gast in het Permeke-museum te Jabbeke. Nog tot 3 oktober! gepost door Paul R.@ 22:38

	donderdag, september 09, 2004

	Marcelle! Marcelle Hanselaar ‘Party girl’ Oil on canvas, 113x97 cm, 2003 Wat de stilte met ons kan doen. Ze scherpt en schift ons tot een scherf die zich neerzet in een hart. Bedremmeld meisje dat achterblijft op een feest dat pas later kan bestaan. Image Title: 'Party girl' Description: oil on canvas, 113x97 cm, 2003 03 Oct.- 21 Nov. 2004, '10 Years of Painting & Etching', De Queeste Kunstkamers, Trappistenweg 54, B-8978 Abele-Watou, Belgium. Tel: +34 (0)57 334872 ‘Silence is easy’ Schilderijen en etsen van Marcelle Hanselaar, van 3 oktober tot 21 november 2004 in De Queeste Kunstkamers, Trappistenweg 54, 8978 Abele/Watou gepost door Paul R.@ 18:25


	zondag, februari 08, 2004
	Stalking Hiëronymus Oostende! Als naar gewoonte wanneer je in Oostende bent, loop je het PMMK binnen. Het Provinciaal Museum voor Moderne Kunst. Even ga je terug in de tijd. Je herinnert je nog de omweg naar de Westhoek die je destijds voor een bezoek aan het provinciaal museum moest maken. Ieper… Lang geleden. De tijd van kleine, jengelende kinderen… Auto’s waarvan je nooit zeker was of ze al dan niet zouden starten… De holle klank van de lakenhalle. Een leven nog, vol zeeën- en handenvol vrijheid… De tijd ook om nog een onbeschreven blad te zijn… Nog later liet Brugge, waar je toen woonde, een fantastische kans liggen om het provinciaal museum binnen te halen. En nu, sinds jaar en dag alweer, kom je naar Oostende. Een soort ritueel is het intussen geworden, uitstekend geschikt voor landerige zondagnamiddagen. Oostende, da’s eerst een wandeling op de zeedijk. Daarna volgt het PMMK, en tenslotte zoek (en vind) je soelaas in “het Zeezotje”… Da’s de juiste volgorde. Zoveel jaren later weet je waar je moet zijn in het PMMK in Oostende. Moeiteloos vind je terug wat je terug wil vinden. De vaste collectie hangt en staat er waar je ze de vorige keer hebt verlaten… Daar hangt bv. Antoine Mortier, daar moet je zijn voor de kennel… of voor Raveel’s Hommage aan Giotto… En daar, op die verdieping heb je de strontdrager… Blindelings haast vind je, zoals het hoort, de weg naar de Plezierige en andere zottigheden… Sommige werken zijn in de tijd gegroeid. Andere lijken daarentegen kleiner geworden. Gekrompen in de carwash... Zo gaat dat met kunst en da’s ook het mooie aan kunst. Omdat je, in de tijd, zelf voortdurend een ander wordt, verandert ook jouw waarneming. De ogen waarmee je kijkt zijn andere ogen. Nog voor je aan kijken toe bent is je eigen perceptie al druk in de weer om alles wat je bekijkt om te buigen, te vertekenen terwijl je het amper hebt geregistreerd. Een verhaal van ontvankelijkheid en onontvankelijkheid… Het mooie aan kunst? Dat niets lijkt zoals het is. Dat niets is zoals het lijkt. Nog altijd. Nog altijd niet. Dat kunst in zijn of haar betere momenten nog altijd in staat is om te verrassen, om je op het verkeerde been te zetten. Ook nu weer. Want eigenlijk was je naar Oostende gekomen voor de ronkende namen van A.R. Penck en Anselm Kiefer. Maar het is Hans Vandekerckhove, iemand van bij ons nota bene, die hier de show mag stelen! En hoe! Knap werk hoor! In zijn prachtige cyclus *Stalking Hiëronymus* zet Hans Vandekerckhove lijnen uit die je maar te volgen hebt. Het lijkt op een niemandsland, vind ik… En af en toe, sta me toe, lijkt het zelfs op Arcadië… Maar meer nog lijkt het voor mij vooral en vreemd genoeg op een manier om thuis te komen. Tussen droom en verbeelding, tussen gisteren en vandaag… thuiskomen in de tijd… Stalken maar zou ik zeggen, Stalken die Hiëronymus! Penck, Kiefer en Vandekerckhove. Nog tot 29/2/2004 in het PMMK, Oostende 08/02/2004-08:55

	maandag, december 29, 2003

	Deze sluiers! Op de valreep heb ik haar nu ook met mijn eigen ogen gezien! En ik ben erg blij en geroerd dat ik haar gezien heb. Eco heeft zijn werk goed gedaan. Dat geef ik hem na. Net als JWL een goeie maand geleden en zoveel anderen onder ons, derde belgen en andere, heb ik de Venus van Urbino een hele tentoonstelling lang met priemende praalzieke ogen mogen bewonderen. Betoverend en betoverd. Voorwaar een mooi eindejaarsgeschenk om “Deze sluiers alsnog te mogen lichten”! “Venus ontsluierd”, nog tot 11/1/2003 Site Bozar Rob Scholte (tevens herkomst foto)


	woensdag, december 10, 2003

	Is dit wat je dacht? Is dit wat je dacht? Een plaats, een poort en waarheen die leiden moet. Hemel, hel of naar de rozentuin die hier vroeger was en enkel, even in jouw hoofd bestond…


	vrijdag, november 28, 2003

	Leeuwenhart Af en toe krijgt ook wie liefheeft het niet op een presenteerblaadje. Soms moet men zich reppen om een tentoonstelling die men als “niet te missen” had aangestreept ook alsnog en op de valreep gezien te krijgen. De inspanning loont wel vaak de moeite. Alsof het een ongeschreven wet gold dat wie zich moeite getroost daarvoor ook royaal beloond mag worden. Het is dan ook met een gelouterd gemoed dat ik u hierbij kan meegeven dat ik enkele dagen geleden in Deinze, of all places, alsnog in het Museum van Deinze en de Leiestreek de merkwaardige tentoonstelling van Gery De Smet “Leeuwenhart: de wil van God“ heb gezien. Het was alweer een tijd geleden dat ik het plastisch werk van een kunstenaar nog zo voor zichzelf heb zien spreken. Gery De Smet die ooit als “Antwerpse schilder” in één adem werd genoemd met Luc Tuymans en Bert De Beul bewijst in Deinze dat hij een erg krachtig schilder is, en dat tot nader order ook heel lang zal blijven. Wie de, naar mijn idee, absolute uitblinkers Moslimbroeder (zie foto en ook nog ‘ns hier) en Prototype gezien heeft, weet waarover ik het heb. Bij de tentoonstelling hoort ook een kleinood van een kleine (gelijknamige) catalogus die op zich alleen al de verplaatsing naar Deinze de moeite maakt. Zeer de moeite! Nog tot en met zondag! ”Leeuwenhart: de wil van God”, Museum van Deinze en de Leiestreek, Lucien Matthyslaan in Deinze. Tot zondag 30 november 2003, van dinsdag tot vrijdag van 14 tot 17.30 u., zaterdag en zondag van 10 tot 12 en 14 tot 17 u. Info: tel.09-381.96.70 www.deinze.be en www.gerydesmet.tk

	vrijdag, augustus 30, 2003

	De gebeurtenissen De gebeurtenissen zijn ooit gebeurd, of bijna gebeurd, of zijn nooit gebeurd, maar het mooiste ervan is dat ze elke keer weer gebeuren wanneer ze worden verteld. Eduardo Galeano Afbeelding: “Kreupel patroon”, Bart Vandevyvere Tevens uitnodiging voor de groepstentoonstelling “Retrospectie” 1993-2003, 10 jaar galerie c.devos, 11/9/03 – 5/10/03 (met werk van o.a. Stefan Annerel, Lieven Nollet, Mikko Paakkola, Bart Vandevijvere en Ria Verhaeghe) Oude Gentbaan 295-297, 9300 Aalst open: do-vr-za 14-18, zo 10.30-13.30

	dinsdag, augustus 05, 2003

	Huizen van vertrouwen Al een tijdje ben ik van plan om binnen het kader van deze dagelijkse Blauwe Bladzijde wat aandacht te schenken - aan een reeks “Huizen van Vertrouwen”. Huizen waar ik ooit ben geweest, huizen waar ik veel, of veel te zelden kom, huizen waar het goed toeven is en die uitstekend geschikt zijn om komaf te maken met landerige namiddagen in dode en andere seizoenen. Als eerste Huis in de reeks drijf ik u vandaag graag even binnen in “Kunstkamers De Queeste”. Dirk Vonckx, gedreven kunstenmaker en verzamelaar runt in Watou/Abele weliswaar geen Smak-kend instituut maar niettemin laat hij niet na om ons in het grensgebied van zijn oude schoolhoofdenwoning op zeer regelmatige tijdstippen met erg mooie staaltjes van “kunst zonder franjes” te confronteren. Of er hoofdletters moeten gehanteerd worden en of alles wel onder de noemer van de actuele kunst kan vallen is niet de eerste van zijn zorgen. Wat hem al jaren gaande houdt is of het artistieke werk voor zichzelf spreekt of niet. Deze benadering heeft in De Queeste al vaker tot verademing geleid. Met de tentoonstelling “*Je peins donc je suis* - *zelfportretten* - *selfportraits* - *autoportraits” die momenteel loopt is het niet anders. De kamers herbergen de stemmen van zeer uiteenlopende kunstenaars. Het lijstje is wat mij betreft vrij indrukwekkend. Ik geef het u hierbij op een blaadje: Ampe Dominique, Antea (s-afr), Mark Anstee (GB), Joyce Bloem (Nl), Marion Bloem (Nl), Fred Bervoets, Pol Bonduelle, Marc Cordenier, Marc Dejonghe, Benjamin Demeyere, Sam Dillemans, Hans Eneman, Charles Gadenne (Fr), Wies Jacobs, Peter Jonckheere, Katcé (Fr), Knut Kersse, Stéphanie Leblon, Gabriella Locci (I), Eric Monbel (Fr), Brody Neuenschwander (Usa), Marc Palmer (Gb), Wouter Pype, Bernard Sercu, Yourie Sverlow (Usa), Lotte Vandeghinste, Hans Vandekerckhove, Roger Vansevenant, Frans Vercoutere, Godfried Vervisch. Wie aan zijn jaarlijks poëtisch menu in de "Bourgondische Gelagzalen van Watou" een wat overdadig gevoel (ter hoogte van bepaalde lichaamsdelen) zou overhouden kan ik op de terugweg dan ook ten zeerste de bescheiden kunstkamers van De Queeste aanbevelen. “Je peins donc je suis” is meer dan het kleine omwegje waard. Alleen even opletten om niet in Frankrijk terecht te komen. Je peins donc je suis - zelfportretten-selfportraits-autoportraits,* De Queeste Kunstkamers Trappistenweg 54 Abele, 3 aug. tot 21 sept., aug. do. tem. zo. 14-18u., sept. za. & zo. 14-18u., 057-33.48.72

	maandag, juli 28, 2003

	Patricia in Wonderland Heb je The Young family al gezien van Patricia Piccinini? En ben je zeker dat je ze wil zien? Wil je wel op deze manier door wat kunst op het verkeerde been worden gezet? De wereld is zo al verward genoeg? Kun je d’r wel even tegen? Ach, kijk toch maar even hier! Het werk van la piccinini wordt ook door Rick van der Ploeg gebruikt om er een aardig stukje over klonen en menselijk dna aan op te hangen. Nog meer “Arcadisch genot” is uiteraard weggelegd voor bezoekers van de thuisstek van Patricia Piccinini… Of hoe het is om “Patricia in Wonderland” te zijn... Zie ook mijn notitie van Di 17/6/2003.


	Terug-navigatie
	Arcadim in Arcadië
	Homepage


	©Alle teksten: Paul Rigolle 2004-2006 (tenzij anders vermeld)

Beaufort 2006

Golem (Signalementen/12)

Mosterd/honing