Palet


"don't be afraid of the dark"  (The Robert Cray band)

                           

Zoveel dagen zijn er. Zoveel nachten waarop ik            
niet meer weet hoe, of waar ik de bergen wil.            
Er is het blauw waarbij ik aarzel of ik naar
de hemel ga. Er zijn het omber en het oker. 

Het geel uit Napels. Er is het schreeuwen 
van het rood. Wit dat blind en stom aan al
mijn handen likt. En toch ben ik het niet.
Op hun ovaal ben ik de menger niet. De kleuren

mengen mij. Reeds aanvaardt de spiegel dat ik
in hem mijn ogen doe. En de huizen, de huizen    
weten best dat ik in hen geen wanhoop, geen angst
voor het donker wil, als ik hen met zorg tussen
de sneldrogende heuvels van hun keuze schuif.

      

                       

                   

          

 

 

© Paul Rigolle

 

Terug

 Gedichten
paulrigolle.blogspot.com

paul rigolle.be