Lamp

 

 

Wat hem lief is heeft hem omringd. De dingen
vertellen meer dan hij dat kan. Alles op de tast.
Handgemaakt, een specht uit Praag die klimt
op eigen kracht. Renner van azuur,
Provençaals, de Mont-Ventoux. De danser

die met zijn eigen voeten praat, de man die dacht
dat hij een schip kon zijn. Een kei, een kans,
het potlood dat om zijn geluid de voorkeur krijgt
op het goud van elke pen. Er brandt een lamp.
Zijn vinger aait het hout, de verloren lomp

die in het papier verborgen zit. Zijn kleine handen
baden in een kring van licht. Hij schrijft de ochtend op
die hem betrappen mag in ieder ding.

    

 

 

© Paul Rigolle 

 

 

Terug

 Gedichten
paulrigolle.blogspot.com

paul rigolle.be