Pas de deux

Alsof hij gek wordt lijkt het wel van louter kijken
hoe ze zich kussen laat - telkens bijna -
hoe speels ze binnenrijft, maar al weer weg is
uit dat lijf dat langoureus nog met hem praat

Streelziek jaagt hij haar na. Zij schrijft haar lijf
met wind: een ree op drift. Gezwier dat hij
op handgeschept papier vertalen wil
herhalen blijft... herhaalt...

Tot het beklijft.

©Jan van meenen, 2000-2007

Jan van meenen (°Kortrijk, 14/4/1951).

Leraar Nederlands en Expressie aan De Bron in Tielt.
Publiceerde in 1998 zijn debuutbundel bij Uitgeverij P te Leuven onder de titel Aarzelend gedicht (2° druk 1999). Een tweede bundel Ademloos meer is in voorbereiding.
Jan van meenen werd o.a. bekroond met de Jan Mathijs
Winterprijs (1996), Georges Leroyprijs (1997), Poëzieprijs van de Stad Sint-Truiden (1997), Concept Poëzieprijs Gent/Hilversum (1998), Apolo Poëzieprijs (1998, 2° prijs), de Prijs van de Stad Halle 2000 en de Waaslandprijs (Sint-Niklaars, 2000).Naar aanleiding van het verschijnen van de bundel Aarzelend Gedicht werd o.a. gezegd: "In de gedichtencyclus die uiteindelijk resulteerde in de bundel, weet de auteur op een aangrijpende manier de traumatische ontreddering die onontkoombaar gepaard gaat met een agressieve chemotherapiebehandeling te 'verwoorden'. Soms 'schrijnt' de pijn er doorheen, maar nergens worden de gedichten cynisch, zegt de auteur. Ze zijn uiteindelijk hoopvol naar de toekomst gericht. Eigenlijk moet je de bundel beschouwen als één lang liefdesgedicht - in mijn geval naar de partner toe." In LeesIdee: "Zelden las ik in onze taal een mooiere verwezenlijking van literatuur als therapie voor lezer én schrijver. Van meenens stijl is een opsteker voor onze taal. Heel mooie en indringende poëzie."

"Ik zie velen denken: je moet goed gek zijn om gedichten te schrijven. Om alleen met woorden gelukkig te zijn."