Fabrice Naert


't Koereurke 2008


 
 

 
     
     
 

zondag 5 oktober 2008

Bericht uit Chambéry

Dag supporters,

Na 3 weken hier in mijn nieuwe leefomgeving (Chambéry, 870 km van huis, Vooralpen - streek Savoie), vond ik de tijd rijp om mijn supporters een eerste keer in te lichten over mijn eerste bevindingen hier.
Ik woon hier nu in een appartement samen met de andere renners van de ploeg. Weliswaar niet iedereen van de ploeg woont hier, omdat er ook een paar zijn die hier in Chambéry en omstreken hun eigen thuis hebben. Iedereen kan naar huis wanneer het hem past.
Van mij zal dat zijn de 13e november, om de 15e NOVEMBER op MIJN SUPPORTERSFEEST te zijn te AARSELE!! Ik hoop jullie daar te mogen verwelkomen. De dag na het feest staat echter mijn terugreis per trein al gepland, want ik kan het me hier niet permitteren vele lessen te missen.

STUDIES: Université de Savoie: Campus Jacob-Bellecombette: Toegpaste vreemde talen: Engels-Duits en Economische wetenschappen
In het begin is het natuurlijk serieus wennen. Niet alleen het lesgeven in het Frans, maar ook mijn studie-onderbreking van 2jaar maken alles nog wat moeilijker. Maar mits de nodige inspanningen zie ik me hier wel goed uitkomen. Mijn klasgenoten zijn ook steeds bereid me te helpen als ik het moeilijk heb, wat uiteraard zeer gunstig is. In een klas van 25 zitten we slechts met 4 jongens. Trouwens over de hele school zie je praktisch alleen maar meisjes/vrouwen rondlopen op de campus. Dat alleen al maakt het intressant, haha.

PLOEG 2009: Chambéry Cyclisme Formation (satellietploeg AG2R) (www.chamberycyclismeformation.com)
Terwijl de rest van de ploeg nu bezig is aan de laatste wedstrijden van het wielerseizoen, ben ik alweer in de weer voor de voorbereidingen op 2009. Na mijn vroegtijdige seizoensstop eind augustus door overtraindheid, nam ik zo'n 3 weken rust om mijn versleten batterijen eens een grondige herlaadbeurt te geven. Ondertussen ben ik terug 2 weken bezig met winterse activiteiten. Zo ga ik lopen, fietsen, skeeleren en fitnessen.

Ik voel me hier dus ondanks de vele aanpassingen goed in m'n vel en heb vertrouwen voor de toekomst!

Vele zonnige (meestal toch) groetjes uit Chambéry!

Ik zou jullie graag ontmoeten op zaterdag 15 november vanaf 19.00 uur op mijn 7e supportersfeest in het ontmoetingscentr, Schoolstraat te AARSELE.
We gaan er eerst een gezellige babbel maken met een aperitief en hierna mixed grill van roti, ribbetjes, groenten, frieten,... Ik kom jullie natuurlijk mijn beleefenissen vertellen en je ken mij hé.... Daarna gaan we echt feesten en dansen met Tony Cabana, Nicky Bandera, Roswitha en als je Cabana nog niet moest kennen, je zal hem na mijn feest zeker niet meer vergeten, swingen die bende..... tot binnen enkele weken hé; oh sorry je kan bij mijn ouders kaarten bestellen aan 15 euro voor dit alles op gsm 0497/472286 of via de mail van mijn pa : filip.naert1@telenet.be
Pas op er staat een '1' bij, want anders komt deze mail niet juist terecht.

't koereurke Fabrice Naert

zondag 14 september 2008

't Koereurke - Do 11/9/2008

Beste supporters,

Zoals jullie wel al konden merken is Naertje nergens meer in de uitslagen de bespeuren. Na een sterke 9e plaats in de eerste rit van Tour des Pyrénées, ging het snel bergaf en kon enkel nog in Kruishoutem (6e) een prijsje meepikken. De Tour des Pyrénées in z'n geheel, het Belgisch Kampioenschap (opgave) en de Ronde van Aosta (opgave in rit1) draaiden één voor één uit op een zware afknapper. Het deed me dan ook naar de sportdokter trekken. Daaruit bleek dat mijn lichaam zich duidelijk in een staat van "overtraining" bevindt: ik recupereerde niet meer, hoge hartslagwaarden 's morgens, een druk in m'n hoofd, moeheid,...
Een goede anderhalve week nam ik rust en dan ging ik vorige zondag eens testen in de kermiskoers van Kruiskerke, maar het verdict bleef hetzelfde.
Zo nam ik de dag erop voor mezelf het besluit dat mijn seizoen erop zit. Een seizoen waaruit ik vooral de goede momenten moet onthouden, maar ook moet leren uit de fouten. Eind mei - begin juni was ik op niveau tijdens de Tour de l'Isard en Tour des Pays de Savoie. Begin juli behaalde ik mijn eerste beloftenzege in de Memorial Patrice Bar in Beyne-Heusay. Ook in kermiskoersen reed ik van maart tot juni betere uitslagen dan vorig jaar. Maar helaas werd mijn tweede seizoenshelft één grote ontgoocheling, waardoor de eindbalans toch zwaar naar de negatieve kant overslaat.

In tijden van kommer en kwel wordt dan uiteraard ook al eens nagedacht over het leven, je wielercarrière, etc.
Na veel gediscussieer, getelefooneer en piekeren, ziet mijn toekomst er op korte tijd helemaal anders uit.
Volgende week zet ik mijn handtekening onder een contract met mijn nieuwe ploeg voor 2009: CHAMBERY CYCLISME FORMATION, de Franse satellietploeg van de protour profploeg AG2R. Ik ga er een totaal nieuw leven tegemoet, waarin ik tevens ook weer ga studeren. Ik ga er universitaire studies "Engels-Duits" volgen.

Ook van daaruit zal ik u zo goed mogelijk op de hoogte houden van mijn wedstrijden. Maar nu eerst mijn winterslaap, al is dat niet meteen het juiste woord, want ik besef dat ik het soms niet gemakkelijk zal hebben, maar uitdaging en motivatie worden mijn belangrijkste drijfveren.

Amitiés

Fabrice

maandag 11 augustus 2008

't Koereurke - Ma 11/08/2008

Dag supporter,

Mijn eerste doel van de maand augustus zit erop. Van woensdag 6 tot en met zaterdag 9 augustus reed ik in Frankrijk en Spanje de Tour des Pyrénées, een hoogaangeschreven rittenkoers in het hooggebergte voor beloften én eliterenners zonder contract. Het deelnemersveld was zeer internationaal en dus heel sterk.

rit 1 Tour des Pyrénées (Tarbes - Loudenvielle): 9e op 123 deelnemers
De grootste hindernis van de dag was ongetwijfeld de col d'Aspin, gekend van de voorbije Tour, waar de cobra Riccardo Riccò verwoestend uithaalde. Eén en ander van die prestatie is ondertussen wel achterhaald.. Wij moesten de klim omgekeerd doen en op de top was het nog 25km te gaan naar de aankomst in Loudenvielle. Maar alvorens de Aspin te beginnen stonden 85 kilometer op onze teller. De rit werd gekenmerkt door een vlucht van 15 man. Slechts enkele daarvan deden in volle finale nog mee voor de overwinning. Ik hield me gedeisd in het peloton wachtte de Aspin af. Daar ging het uitstekend. Eerst moest ik wel 5 renners (met daarbij ploegmaten Bakelants en De Jonge) laten rijden, maar op mijn tempo kon ik toch bovenkomen met mijn 2 ploegmaats. Bakelants en ikzelf gaven ons volledig om de achterstand op de 5-koppige leidersgroep te beperken. Uiteindelijk werd ik na een mooie race knap 9e op 51 seconden van de winnaar. Veelbelovend begin, mijn voorbereiding op deze rittenkoers leek dus gelukt..

In de volgende 3 ritten echter liet mijn lichaam het compleet afweten. Ik werd respectievelijk nog 56e, 61e, 68e en in het eindklassement 51e. Terwijl ik in de eerste rit een enorme frisheid vertoonde (wat zich uitte in het bereiken van hoge hartslagen in koers), was ik de dagen erop maar een schim van mezelf. Mijn hartslagen stegen niet meer en ik geraakte nooit nog aan mijn overslagpols..Niet dat ik me heel moe voelde, maar in koers ging het gewoon niet. Net als vorig jaar, toen ik de laatste rit spectaculair crashte, is deze Tour des Pyrénées ondanks die mooie eerste rit een zware teleurstelling voor mij. Het lichaam kan raar doen, daar ben ik me nu meer dan ooit van bewust. De enige positieve zaken die ik eraan overhoud zijn: wijze lessen voor de toekomst, een eerste rit die toch bewijst dat ik het kan en de reis-koerservaring zelf, wat achteraf altijd voldoening en plezier geeft.
Ik ga niet bij de pakken blijven zitten. Er staan immers nog enkele topkoersen op het programma: eerst is er natuurlijk het Belgisch Kampioenschap in La Roche op 24 augustus, bijna direct gevolgd door de Giro della Vallé d'Aosta (http://www.girovalledaosta.it/) van 26 tot 31 augustus. Tussendoor rijd ik nog enkele kermiskoersen.

Ook is er volgende week zondag 17 augustus opnieuw de WIELERJEUGDDAG WEST-VLAANDEREN in de Tulpenlaan in TIELT.
(http://users.pandora.be/wielerjeugddagwestvlaanderen)
We hopen op mooi weer en zoals andere jaren op een talrijke opkomst.

Groetjes

Fabrice

zondag 13 juli 2008

't Koereurke - Za 12/07/2008

Beste supporters,

't koereurke heeft er een drukke vijfdaagse opzitten. Van woensdag tem zaterdag was ik actief in de Ronde vd Provincie Luxemburg, terwijl ik de zondag nog de Souvenir Patrice Bar in Beyne-Heusay (een hoogaangeschreven interclub met provinciale selecties voor 1e en 2e jaars beloften)reed.

Na mijn korte rustperiode en 2 goede trainingsdagen, vatte ik dus de Ronde vd Provincie Luxemburg aan.
De eerste 2 dagen ging het vrij goed! Ik was telkens mee met de eersten.
In rit 1 te Durbuy mocht ik met een dertigtal renners (waaronder ook Davy Commeyne) sprinten voor de 9e plaats. Ik werd die rit 22e. Winnaar werd veldrijder Niels Albert voor zijn ploegmaat-veldrijder Philipp Walsleben en ploegmaat Maarten De Jonge.
In rit 2 te Chiny ging de overwinning naar ploegmaat Logan Hutchings, die in de spurt afrekende met zijn Duitse metgezel. In een spurt bergop kon ik me nog mooi als 12e plaatsen en kwam als 14e in het alg klassement met dezelfde tijd als de 9e. Niels Albert behoudt de leiderstrui. Logan komt 2e in de stand, Maarten blijft 3e.
In de 3e rit rond Bertogne verging het me minder goed. De iets mindere basisconditie die ik bezat liet zich dan blijken. Ook stond ik die dag op met een lichte prikkeling in de keel, zodat ik besloot niets verder meer te forceren. Het klassement mocht ik dan wel vergeten en kwam die rit binnen in de bus op 20 minuten van winnaar Kenny Van Braeckel. Voor Beveren2000 niet echt een goede dag, want Maarten De Jonge, die in de finale een gooi deed naar ritwinst en de leiderstrui, kwam eizona ten val nadat één van zijn tubes van de velg schoot. Hierdoor verloor hij veel tijd.
De laatste rit werd verreden met start en aankomst in Arlon. Het enige wat ik nog kon bereiken in deze ronde was een mooie rituitslag. Ik besloot mee te gaan in de voorspelbare vroege vluchten. Hierin slaagde ik, maar na 80 kilometers was alles weer te herdoen. Reeds een tijdje met de koers van zondag in Beyne-Heusay in mijn hoofd, stapte ik bij het binnenrijden van Arlon na 120km uit de wedstrijd. Maarten De Jonge kon zich op de meest respectvolle manier wreken op zijn tegenslag van de dag voordien en won de laatste rit. 2 ritwinsten voor B2000 in deze Ronde vd Provincie Luxemburg, niet slecht!

Souvenir Patrice Bar (Beyne-Heusay): 1e op 114 deelnemers, interclub provinciale selecties

Na een uitstekend verblijf van zaterdag op zondag bij vrienden uit Bastogne, ging het met de vertrouwde supporters richting Beyne-Heusay, waar ik vorig jaar als 1e jaars belofte als 7e eindigde. Ik was alvast goed opgewarmd... In het begin van de wedstrijd voelde ik de mindere fitheid ten opzichte van de andere renners, maar al snel ging het beter. Na 20km stak ik op de zelfde plaats als vorig jaar het vuur aan de lont. We raakten uiteindelijk met zo'n 20 renners weg van het peloton. Tis geflikt zou je zeggen, maar de windrichting (in de rug) was niet echt in ons voordeel. Zo kwam alles terug samen. Ik bleef niet stilzitten en wilde net als vorig jaar vroeg weggeraken uit het peloton, maar het wilde maar niet lukken. Na 60km wedstrijd reed ik na een zoveelste aanval plots alleen in de spits van de koers. Iets te enthousiast nam ik een scherpe bocht naar rechts bergop en bleef met mijn klikpedaal tegen de grond haperen. Ik ging onderuit, en ..daar was het peloton terug. Ik raapte mijn bidon op die eruitgevallen was en bekwam heel even van het klapje. Toen ging ik verder, tot ik zag dat mijn voorwiel sleepte. Ik stopte nogmaals en zette de rem open. Op die klim kon ik daarna weer de aansluiting met het peloton vinden. Ondertussen vloeide de adrenaline door mijn lichaam, maar ik besloot het koppeke verstandig bij de zaak te houden. Na nog 15km reden we terug richting Beyne-Heusay en dus met de wind op de kop. Ik ging eerst mee in een vlucht van 5, maar de anderen zagen het al snel niet meer zitten. Ik wel en ik ging door. Willem Wauters van Davo Team ging mee met mij. Hij verklaarde me echter wel zot om dit te doen op ruim 60km van de aankomst. Ik had er geen oren naar en porde hem wat aan mee te werken. Maar zijn aflossingsbeurten waren allesbehalve overtuigend. Zo zagen we een groepje van 7 naderen. Ik deed het dan ook maar wat rustiger aan en we lieten ons bijbenen. In dat groepje interessant volk: Joris Wagemans (Davo), Björn De Decker en Jens Keukeleire (Soenens Germond), Birger Leys, Yannick Eijssen en later ook Frederique Robert (PWS Eijssen) en nog enkele enkelingen. Na de eerste passage aan de aankomst waren we echter nog met 5: Birger Leys, Joris Wagemans, Pieter Serry, Björn De Decker en ikzelf. De zware slotklim naar de finish eiste z'n tol. Wat goed was, want als enkeling tussen die ploegen met 2-3 renners is dat niet altijd even eenvoudig. De geloste Yannick Eijssen kon iets later nog terug de aansluiting vinden. Het was dus oppassen voor het PWS Eijssen-duo (Leys-Eijssen). En inderdaad, Yannick ging er op 6km van de streep vandoor. Bij ons wou niemand voor elkaar de kastanjes uit het vuur halen. Leys deed het afstoppingswerk. We hielden de leider wel voortdurend in het vizier, wat goed was met de slotklim voor de boeg. Op 2km van de meet begon de klim al geleidelijk aan. Ik reed op kop en iedereen weigerde nog over te nemen. Ik besloot het verstand op 0 te zetten en er een (klim)tijdritje van te maken. Op de steile stukken op kasseien reed ik mijn kompanen uit het wiel. Ik naderde zienderogen op Yannick Eijssen. Op 400m van de streep was ik erbij. Ik bleef nog even in zijn wiel, schakelde naar het groot verzet en trok mijn sprint op gang. Eigenlijk was ik daarvoor al zegezeker, want ondanks alle geleverde inspanningen zat er nog steeds wat dash op. Ik behaalde op die manier mijn EERSTE SEIZOENSOVERWINNING, en tevens ook mijn EERSTE OVERWINNING ALS BELOFTE!! En West-Vlaanderen aan de winst.

Zeer goed voor de moral, die de voorbije weken toch soms op een lager pitje stond. De druk is van de ketel, en na mijn talrijke ereplaatsen in de Franse rittenkoersen en vele kermiskoersen, doet deze overwinning met meerwaarde me enorm veel deugd!

Nu ben ik reeds in de Franse Pyreneeën, waar ik 3 weken verblijf om me voor te bereiden op de komende maand augustus.
Dan staan deze 3 wedstrijden in fluostift aangeduid:
- 5 tot 10 augustus Tour des Pyrénées
- 24 augustus BK La Roche
- 26 tot 31 aug Ronde van Aosta

Voor de Tour des Pyrénées zal ik waarschijnlijk nog de plaatselijke wedstrijd in eigen Aarsele betwisten op 2 augustus.

Met bergachtige en overwinningsgroeten,

Fabrice

zondag 29 juni 2008

't Koereurke - Za 28/6/2008

t'koereurke zaterdag 28 juni - Bericht van Fabrice

Zondag reed ik de Ardense Pijl. Tot km 125 kon ik de hoofdmacht volgen, maar op côte du Rosier moest ik met spijt in hart en benen lossen. Toen zette ik "hors course" mijn rit naar Herve verder. Bloedonderzoek maandag wees uit dat ik het enkele dagen platte rust moest nemen. Gisteren deed ik een inspanningstest in Leuven. Daaruit bleek dat ik na die 4 dagen rust terug de nodige frisheid heb teruggevonden, wat zich uitte in een schitterende vo2max, die ik altijd haal. Wel is mijn basisconditie (duurtrainingen) er op achteruit gegaan. Het topniveau dat ik in de Tour de l'Isard en Tour de Savoie haalde, kon ik nog 2 weken vasthouden, maar sinds Romsée-Stavelot-Romsée ging de conditie erop achteruit. Stap voor stap wil ik die basis terug aanscherpen. Eerst betwist ik nu de ronde van Luxemburg (2-5/07). Daags na de laatste rit rij ik dan de interclub in Beyne-Heusay.

De grote doelen die ik mij nu stel zijn Tour des Pyrénées (5-10/08), het Kampioenschap van België in La Roche (24/08) en de Ronde van Aosta (26-31/08).
Kortom: de maand augustus. Ik zal me op de meest ideale manier trachten voor te bereiden op deze wedstrijden.

Met sportieve groeten,

't koereurke Fabrice Naert

dinsdag 17 juni 2008

't Koereurke - Di 17/6/2008

Dag supporters,

Vandaag reed ik de Ardennenklassieker Romsée-Stavelot-Romsée. 163km lang over oa côte de Wanne, Haute Levée en Vecquée.
Met de conditie van de voorbije weken hoopte ik stiekem op een mooi resultaat.

Romsée-Stavelot-Romsée: 28e op 186 deelnemers

Al na een paar kilometer gingen 5 renners in de aanval. Direct een goede ontsnapping die vrij ver zou dragen. In de volgende ontsnapping wou ik zeker mee zijn. Ik besloot zelf het intiatief te nemen. Eerst in Remouchamps, waar ik samen met Anthony van den Berghe (Soenens-Germond) met 20seconden voorsprong op het peloton doorkwam. Even later kregen we nog het gezelschap van Klaas Sys (Jong Vlaanderen) en Kristof Vandesteene. Na 6km waren we er echter aan voor de moeite. Ik gaf niet op en koos een volgende plaats om te demarreren. Ditmaal met deels succes! Ik kreeg het gezelschap van een Nederlander en bouwden snel een mooie kloof op. Dit echter wel op anderhalve minuut van de kopgroep. Het had veel beter geweest moesten we met 7à8 renners zijn, maar eens weg konden we moeilijk onze benen stilhouden.. Met een zo'n kleine minuut voorsprong op het peloton begonnen we aan côte de Wanne. Daar ontplofte het in het peloton! Boven op de Wanne werden we ingehaald door zo'n 60 renners. De rest was al meteen uitgeteld. Samen met de alsmaar kleiner wordende hoofdgroep reed ik in speedtempo over Haute Levée en Vecquée. Toen ging het terug richting Romsée. Op Mont Theux splitste de groep zich in 2. Ik was mee met groep 1. Daar al plaatste ploegmaat Maarten De Jonge de uiteindelijke succesvolle demarrage. Hij ronde een knappe solo af met net geen 2 minuten voorsprong op de volgende groep! Ons groepje telde maar een goeie 20 man en het zag er dus wel redelijk goed uit. Tot plots..KRAMPEN zich meester maakten over mijn benen. Nooit eerder heb ik dit meegemaakt. Op een vlak stuk en aan gematigd tempo in ons groepje, moest ik gewoon stoppen met trappen en rechtstaan op de pedalen. Gelukkig kwam daar de ploegwagen aangesnord! Zij gaven me nog wat suikers mee en een bidon met water. Dit was een geschenk uit de hemel achteraf bekeken, want anders was het waarschijnlijk boeken toe. Ik reed nog terug naar de groep, maar worstelde voortdurend tegen de krampgrens aan. Ik pakte alle drinken aan dat ik kon en dronk tot er geen druppel meer in was. Ik diende m'n eigen tempo te zoeken en werd uiteindelijk nog 28e.

Jammer Jammer, na een weeral aanvallende race zat een mooie ereplaats er wel in. Dit wil ik niet meer tegenkomen en zal de oorzaak hiervan onderzoeken.
Alvast verlies ik er de moed niet bij. Zondag wil ik beter doen in de Ardense Pijl, een vergelijkbare wedstrijd als vandaag, maar nog 15km langer en nog enkele bulten meer.

Mvg

Fabrice

zondag 15 juni 2008

't Koereurke - Zo 15/6/2008

Beste,

Gisteren reed ik de Memorial Noël Soetaert / GP Kijk en Bouw, een interclub in Moorsele.
Deze wedstrijd ging over 146km, verdeeld over een aanloop van 2.2km en 12 ronden van 12km. Een echt snelheidsparcours.

Memorial Noël Soetaert; 61e op 174 (laatste ronde ingelopen na lange aanval)

De wedstrijd bleef heel lang gesloten, want op een dergelijk snelheidsparcours, maar met toch heelwat bochtenwerk, was het niet evident een noemenswaardige kloof te slaan op het peloton.
Ondertussen kregen we ook een paar serieuze buien te verwerken. Op 5 ronden van het einde (nog 60km) raakten 5 renners voorop met oa Sven Françoys uit Wingene. Ik zag dat het een interessante vlucht was en op het gepaste moment sprong ik op mijn beurt weg uit het peloton. Ik kreeg ex-prof Marc Streel mee als metgezel en nog een andere renner die het moeilijk had. In een halve ronde overbrugden we de kloof met de leiders. Nog eens een halve ronde later vond nog een tweetal met Joeri Calleeuw de aansluiting. Een groep van 10 man met alle belangrijke blokken vertegenwoordigd; ik geloofde erin maar zat alleen! Maar de samenwerking kon veel beter. Er zaten altijd wel een paar slepers tussen die al van veel te vroeg speculeren. En in het peloton waren ze intussen ook serieus aan het vlammen. Op 15km van de meet kwam het peloton al akelig dicht. Ik voelde me nog goed en probeerde het solo. Nog een paar kilometer kon ik het rekken, maar op 8km van de finish moest ook ik me neerleggen bij de situatie. Net daarna zette m'n ploegmaat Thomas Vedel Kvist nog een slotoffensief in met Sven Françoys en Stijn Hoornaert. Deze 3 mochten uiteindelijk met geringe voorsprong op het peloton sprinten voor de zege. Thomas haalde het hierin en bezorgde Beveren2000 alsnog een nieuw succes! Prachtig teamwork als je het mij vraagt!
Natuurlijk jammer, want mits een betere samenwerking kon ik heel hoog gescoord hebben, maar ik liet me zeer goed opmerken op een vlak parcours en dat betekent al veel voor mij!

Dinsdag daarentegen volgt een veel belangrijkere afspraak. Romsée-Stavelot-Romsée is een lastige Ardennenklassieker, met oa de beklimmingen van cote de Wanne, Haute Levée en Vecquée. Volgende zondag volgt dan waarschijnlijk in diezelfde streek de Ardense Pijl, tellende voor de Topcompetitie.

Tot woensdag!

maandag 9 juni 2008

't Koereurke - Ma 9/6/2008

Beste supporters,

Na 3 rittenkoersen in evenveel weken was het dit weekend nog eens tijd voor een kermiskoers. Ik trok naar Lembeek, tegen Halle. Ik veronderstelde dat het er wel een heuvelachtig parcours zou zijn, en ik kwam niet bedrogen uit...

Lembeek: 4e op 93 deelnemers

Het parcours was dus zeer lastig voor een Vlaamse kermiskoers. Een klim in stukjes van zo'n 3km lang, dat kom je niet te vaak tegen! Eens boven draaiden we links de grote baan op en daar stond de wind pal op kop. 7 renners kozen al in de 2e van de 13 af te leggen ronden voor de aanval. In het peloton was het steeds heel onrustig op de klim, maar steeds was alles te herdoen op die grote baan tegen wind. In het begin voelden m'n benen allesbehalve ok. Waarschijnlijk door de rustweek, waarin ik bijna iedere dag niet meer dan 45 minuutjes op m'n fiets zat. Langzamerhand begon ik in het goede ritme te komen. Vooraan hadden we ondertussen maar 1 leider meer: ex-prof Peter Ronsse. Op 3 ronden van het einde zetten ikzelf en m'n ploegmaat Maarten De Jonghe alles op alles op de klim om voldoende voorsprong op het peloton te nemen. 5 renners klampten aan bij ons, onder wie Wingenaar Sven Françoys. De laatste ronde was er nog een aanval van Seppe Odeyn in onze groep. Maarten De Jonghe en ikzelf volgden. De 3 anderen moesten een kloof laten. We kwamen dichter en dichter bij leider Peter Ronsse, maar eens de 3 anderen op grote baan tegenwind terug bij ons aansloten, bleef zijn voorsprong stabiel en hield uiteindelijk nog 30 meter voorsprong over aan de finishlijn. Verdiende overwinning na een sterk nummer. Op 2km van de meet kwamen nog 6 renners uit de achtergrond aansluiten bij ons zevental. Ik waagde nog een aanval op anderhalve kilometer, maar zonder succes. In de spurt met 13 werd ik toch nog 3e en behaalde zo een goeie 4e plaats in een knap deelnemersveld!

Volgende zaterdag staat een interclub in Moorsele op het programma. Belangrijker echter word Romsée-Stavelot-Romsée, op dinsdag 17 juni.

Van een bezoekje aan www.fabricenaert.be zult U ook geen spijt hebben! Meer dan ooit up-to-date en voorzien van talrijke foto's en krantenartikels!

Tot volgende week!

Groetjes,

Fabrice

maandag 2 juni 2008

't Koereurke - Ma 2/6/2008

Beste,

Van vrijdag 30 mei tot en met zondag 1 juni reed ik in de Franse Alpen de Tour des Pays de Savoie.
Na m'n mooie top10 plaats in de eindstand van de Tour de l'Isard vorig weekend, had ik mij tot doel gesteld een ritzege te behalen in deze lastige ronde.

rit 1 Tour des Pays de Savoie: 2e op 90 deelnemers

Deze rit was de 'gemakkelijkste' van de drie. In de gietende regen werden de eerste 20km verreden. Toen kwamen we met zo'n 25 renners in de spits van de koers terecht. Op de col de Fleuris trok de Fransman Cyril Bessy in de aanval. De benen voelden eigenlijk niet zo super, waarschijnlijk door de grote verplaatsing per auto de dag voordien. Ik liet hem begaan, maar goed 2km later trok ikzelf in de tegenaanval. Dit met nog 40km voor de boeg. Ik wou de leider bijhalen, maar dat zou me niet lukken. Deze rit was Bessy zowat op het lijf geschreven vanwege niet steile beklimmingen. Ook de slotklim naar Le Grand Bornand was constant 2-3% omhoog. Ik eindigde uiteindelijk na een lange solo-raid knap als 2e, op goed 2 minuten van laatstejaarsbelofte Cyril Bessy (Roanne). Amper 14 seconden later kwam een eerste pelotonnetje van 22 man nog akelig dicht bij mij. Achteraf bekeken had ik er beter aan gedaan direct mee te gaan met Bessy, maarja. Ik werd wel gehuldigd met de witte trui van beste jongere. Die trui herkende ik nog van vorig jaar.

rit 2 Tour des Pays de Savoie: 3e

Deze rit van 137km kwam aan op La Toussuire, een bekend skioord. In de vorige Tour won Michael Rasmussen er nog een rit. In het begin waren er 2 kleine beklimmingen. In de afdaling van de laatste van die beklimmingen toonden de mannen van de ploeg van Chambéry (satellietploeg AG2R) dat ze een voor een uitmuntende dalers zijn. Zo kwam het dat hun voltallige ploeg + nog 8 andere renners voorop kwamen. Ik daarentegen werd fel geviseerd door leider Bessy. Ook het peloton lag in meerdere stukken en ik zat in de eerste groep. We gingen nog heel goed vooruit, maar eens alles weer samensmolt, was het tempo volledig zoek. Bij de koplopers daarentegen ging het plankgas, want daar offerden 3 renners van Chambéry zich op voor hun kopman Guillaume Bonnafond, vorige week nog winnaar van de Tour de l'Isard. In de vallei, op goed 25km van het begin van de slotklim, probeerde ik samen met ploegmaat Olivier Maes en nog enkele anderen mij af te zonderen van het vervelende peloton, maar de ploeg van Bessy liet niet begaan. Ik moest me er bij neerleggen en wachten tot aan de voet van La Toussuire om toe te slaan, want ik voelde me al de hele koers goed. Met 3'40" achterstand op de groep Bonnafond begonnen we aan de 17km lange klim van 500 naar 1750 meter hoogte. Ploegmaat Thomas Vedel Kvist bracht me in uitstekende stelling naar de voet. Toen bepaalde ik al direct het tempo. In trosjes vlogen ze eraf. Na goed 1km klimmen versnelde ploegmaat Olivier Maes. Ik bleef samen met ploegmaat Yannick Wellens een goed tempo fietsen. Met nog 12km te gaan liet ik de rest in de steek, op zoek naar Ollie. Eens bij Ollie gekomen bleef ik goed in m'n ritme en raapte in m'n eentje vele overgebleven vluchters op. Uiteindelijk kon ik 2 vluchters niet meer inhalen en werd zo 3e op 1'10" van winnaar Guillaume Bonnafond en zijn metgezel, de Est Sander Maasing. Conclusie: ik reed een schitterende klim en haal zo'n 2 en een halve minuut in op Bonnafond! Met de superbenen van vandaag moest ik de ritwinnaar zijn, zonder twijfel, maar de dalerscapaciteiten en het uiterst tactische inzicht van Chambéry C.F. hebben er anders over beslist. In de stand sta ik nu ook 3e op 57 seconden van Guillaume. De jongerentrui is nu in handen van Sander Maasing. Ik volg op 54". Wel voer ik het bergklassement aan met gelijk aantal punten als Cyril Bessy.

rit 3 Tour des Pays de Savoie: 5e

120km over col du Grand Cucheron en col du Granier.
Al snel was het voor mij duidelijk dat ik niet over die superbenen van gisteren beschikte. Superbenen had Bonnafond duidelijk weer wel. Hij zag dat ik het moeilijk had en demarreerde. 2e in de stand Maasing ging mee, maar zou uiteindelijk ook die inspanning cash betalen. Bonnafond zou uiteindelijk met duidelijk verschil zijn tweede ritzege pakken en de eindzege in de loodzware Tour des Pays de Savoie. Ik hield mijn eigen tempo aan en probeerde niet te panikeren. Bonnafond haalde op de top van de Cucheron zijn eerder ontsnapte ploegmaat Julien Berard (4e in klassement) bij en samen maakten ze er een koppeltijdritje van richting Granier. In de achtervolging was er een groepje van 6 met ploegmaat Olivier Maes. Ik bevond mij in een 2e groepje die in de vallei aandikte tot zo'n 25 renners. Naast eerst Yannick Wellens vond later ook onze Deen Thomas Kvist aansluiting in deze groep. Zij leverden uitstekend werk voor mij, zodat ik op de col du Granier indien mogelijk nog een en ander zou kunnen rechtzetten. En zo gebeurde het. Nadat Yannick en ikzelf eerst een hoog tempo oplegden, en zo 20 renners deden lossen uit onze groep, besloot ik alleen de steile klim verder te zetten. Wat later zag ik in de verte Olivier rijden met 2 ander. Dat motiveerde en op 5km van de top vond ik de aansluiting. Toen merkte ik dat ook beste jongere Maasing en een renner van Chambéry in deze groep zaten. We raapten nog wat renners op en uiteindelijk mochten we sprinten voor de 5e plaats. Ik won het sprintje.

EINDSTAND TOUR DES PAYS DE SAVOIE: 4e
Ik verloor nog mijn podiumplaatsje in de eindstand aan Julien Berard (Chambéry), maar kan toch zeer tevreden terugblikken op mijn bijzonder regelmatig gereden Tour des Pays de Savoie. Enkel die ritzege die ik me tot doel gesteld had, bleef mede door de sterke Chambéry-ploeg uit. Maar verliezen van Guillaume Bonnafond, die volgend jaar prof word bij AG2R, is geen schande!
Tevens werd ik ook nog 2e in het jongerenklassement en 2e in het bergklassement! In het ploegklassement werden we eerste met ruime voorsprong.

Nu doe ik het enkele dagen wat rustiger aan om zo wat te bekomen van voorbij 3 rittenwedstrijden.
Dan is het opbouwen naar de zware Ardennenklassieker Romsée-Stavelot-Romsée op 17/06 en de Ardense Pijl op 22/06 (onder voorbehoud-selectie van de ploeg).

Au revoir mes supporters,

Fabrice

 

 
 
 

vrijdag 30 mei 2008

't Koereurke - Di 27/5/2008

Dag supporters,

Van gisteren (maandag) ben ik terug op Belgische bodem, nadat ik van donderdag 22 tem zondag 25 mei actief was in de Tour de l'Isard, een gerenommeerde rittenwedstrijd in de Franse Pyreneeën. Ik was gebrand op een goed klassement. Vooral in de 2e rit (met aankomst boven op Goulier Neige) en de 4e rit (met col de Port, d'Agnes, de Latrappe en de la Core) kon ik tonen dat ik over klimmersbenen beschik.

Do 22/5/2008: rit 1 Tour de l'Isard: 27e op 110 deelnemers

De eerste rit had ik net als m'n ploegmaats nog wat last van de verre verplaatsing van de dag voordien. Het was een verraderlijke rit, met pittige klimmetjes in open vlakte en vooral een flinke portie wind. Nooit had ik een goed gevoel op de fiets, al begon dat naar het laatste toe wat te beteren. Toen kon ik nog de sprong vanuit het peloton maken naar een groepje favorieten, die reed voor de 13e plaats. Na 163km was de overwinning voor de Let Smukulis, die er een ware one-man-show van maakte en liefst 3 minuten voorsprong telde op een eerste groep achtervolgers en 4 minuten op mijn groepje. Ik werd 27e.

Vrijdag 23/5/2008: rit 2 Tour de l'Isard: 8e

In tegenstelling tot de eerste rit, beschikte ik nu wél over de goede benen. 2 cols van eerste categorie stonden op het menu. Al na een paar kilometer begonnen we aan de col de Marmare. Toen was er een heel lang tussenstuk met tussendoor nog een colletje van 2e categorie, om tenslotte na 173km te arriveren op de top van Goulier Neige. Er was opnieuw een vroege vlucht die uiteindelijk zou stranden tijdens de eerste kilometers van de slotklim. Ikzelf hield me de hele rit koest, maar op goed 20km van de voet van de slotklim sprong ik mee in een achtervolgende groep van 10 renners, in de hoop met voorsprong te kunnen beginnen. VC La Pomme Marseille, de ploeg van leider Smukulis, liet echter niet begaan en op zo'n 8km van de voet werden we bijgehaald. Toen was het een kwestie van positie kiezen, drummen en kwakken. Ca 15e positie draaide ik op. Direct werd er fel gevlamd. Ik doseerde mijn krachten en werd uiteindelijk na 13km klimmen knap 8e en beste Belg op Goulier Neige!! Ik kwam binnen op 1'30" van ritwinnaar en nieuwe gele trui Blel Kadri. Ook in de stand sprong ik vooruit naar plaats 8. Ik wou in elk geval een top10 plaats vasthouden, maar stiekem wou ik nog meer...

Zaterdag 24/5/2008: rit 3 Tour de l'Isard: 14e

Dit was een overgangsrit van 157km, met 2 colletjes van 2e categorie. Al na 10km wedstrijd ontstond een kopgroep van 15 man, met daarbij ploegmaat Sven Nooytens. Op de eerste col van de dag reed ik samen met oa. ploegmaat Gert Dockx in één ruk naar de kopgroep, zodat we met 21 renners voorop kwamen. De Duitsers in de kopgroep knapten heel wat werk op, want één van hun renners, Simon Geschke (vorig jaar nog winnaar van de eerste rit), kon de nieuwe leider worden. Onze voorsprong steeg aanzienlijk tot maximum 4 minuten, wat betekende dat ik virtueel 3e stond in de stand na Geschke en de Colombiaan Pantano. Ik kon dus een schitterende zaak doen in het klassement. Maar op 40km van het einde was het kantelpunt. Toen gingen 2 Australiërs ervandoor. Ploegmaat Gert Dockx was direct bij de pinken en ging mee. Toen was het mijn taak de vlucht van Gert af te schermen. De Duitsers bleven het vuile werk opknappen, maar het tempo van het koptrio lag duidelijk hoger dan bij het Duitse tweetal. Op die manier smolt ook onze voorsprong op het peloton als sneeuw voor de zon en zag ik een eventueel top3-klassement aan m'n neus voorbijgaan. Weliswaar een onverwachte superontknoping voor Beveren2000, want Gert klopte het Aussie-duo in een spurt bergop! Een goeie minuut later bolde ik als 14e over de streep. Na een ganse dag veelbelovend aanvalswerk hield mijn groep uiteindelijk nog amper 38 secondjes over het peloton. Maar dat kon de ploegpret uiteraard niet drukken! 's Avonds werd er dan ook een verdiend aan de champagne genipt. Maar niet teveel natuurlijk, want 's anderendaags wachtte ons de absolute koninginnenrit...

Zondag 25/5/2008: rit 4 Tour de l'Isard: 8e

Een tochtje van 130km in het hooggebergte en de gietende regen..Velen trokken hun neus al op aan de start, maar ik zag het volledig zitten.
De Duitser Simon Geschke had de dag voordien nog nipt de gele trui overgenomen van de Fransman Blel Kadri met 8 luttele secondjes. Het waren dan ook de Duitsers die het tempo bepaalden op de eerste klim van de dag, de col de Port (12km). Ik wist dat er daar al aanvallen gingen komen van iets minder geklasseerde mannen. Ik was van plan al mee te springen om zo misschien een verrassend uit te halen, wat de dag voordien bijna ook gelukt was. Maar wat mij tegenhield op col de Port waren mijn benen. Ik moest me neerleggen bij het volgen van de hoofdmacht, die boven op col du Port nog zo'n 50 renners telde. Eens de afdaling achter de rug mochten wel al bijna direct beginnen aan col d'Agnes (15km). Daar had ik al een beter gevoel. De Duitsers legden het tempo nog wat hoger en dat was voor heel veel renners de doodsteek. Boven op col d'Agnes telde de groep der favorieten, met ook ploegmaats Dockx, Vanendert en Maes, nog zo'n 15 renners. In de spits van de koers echter was de Fransman Guillaume Bonnafond echter bezig een groots solo-offensief op te voeren. Boven op col d'Agnes bedroeg zijn voorsprong op onze groep liefs 3'30". Direct na de afdaling van de col d'Agnes begon de col de Latrappe (7km). Daar werd het tempo stevig opgevoerd door Blel Kadri. Na eerst Gert Dockx, kende ook ik een kwaad moment, doch we konden beiden na een goede afdaling terug postvatten bij de steeds kleiner wordende groep. Eens beneden was er een tussenstuk van zo'n 12km, licht bergaf. Eens teruggekomen merkte ik dat de samenwerking plots volledig zoek was tussen de protagonisten. Samen met Dimitri Claeys van Jong Vlaanderen, die al vroeg in de aanval was, maar op de Latrappe werd ingehaald, ging ik ervandoor. Met een bonus van goed 30 seconden draaiden we op naar de 14km lange beklimming van col de la Core. 3 minuten voor ons reed enkel nog de brommer Bonnafond. Met nog 10km te gaan kreeg ik het gezelschap van 11 renners. Daarbij geen ploegmaats Dockx en Vanendert meer. Die laatste had voor de col echter af te rekenen met een lekke band. 2 Belgen nog bij de laatste 11, want ook eerstejaarsbelofte Yannick Eijssen van PWS Eijssen (vorig jaar 2e in de eindstand van de wereldbeker bij de juniors) zat nog in deze groep. Op 6km van de top kregen we plots een aanval van Blel Kadri. 4 renners konden nog aanpikken bij hem. Ik bleef achter bij de 7 anderen. Eens op de top was onze achterstond niet meer dan 1 minuut, maar in 25 resterende kilometers bergaf en vlak was de samenwerking in tegenstelling tot andere groepjes die perfect. Zo verloren we nog zo'n 3 minuten op de groep Kadri. In de sprint voor de 7e plaats ging enkel de Australiër Meyer me vooraf. Terug een mooie 8e plaats dus! Guillaume Bonnafond won de rit met groot vertoon en stak ook het eindklassement op zak.

Uiteindelijk vervolledigde ik in de eindstand de top10, dat terwijl mijn achterstand op de 4e in het klassement amper een minuut bedroeg! Alles op een zakdoekje dus, en achter mij een gapende kloof van 2'30".
Maar al bij al mag ik heel tevreden terugblikken op mijn 2e deelname aan Tour de l'Isard. Vorig jaar haalde ik de 24e plaats in de eindstand. Ik ga er dus mooi op vooruit.
Volgende week staat nog zo'n lekkere koers op het menu: de Tour des Pays de Savoie, een driedaagse in de Franse Alpen. Vorig jaar werd ik 6e in de slotrit met aankomst op col du Glandon en werd zo ook 6e in de eindstand. Bovendien kreeg ik de witte jongerentrui mee naar huis! Dit jaar wil ik nog beter doen. Ook de winnaar van de Isard zal er terug van de partij zijn, maar Naertje ook, in een hopelijk nog betere doen!

Met bergachtige groeten,

Fabrice



 
 
 

maandag 19 mei 2008

't Koereurke - Ma 19/5/2008

Supporters,

Van vrijdag tot en met gisteren (zondag) was ik actief in de Ardense Triptiek, een hoogaangeschreven rittenkoers in de Ardennen.
Ons team had (zoals altijd dit seizoen) heel wat kwaliteit in hun rangen en met Jan Bakelants dé topfavoriet voor deze driedaagse.

rit 1 Hamoir-Hamoir: 69e op 170 deelnemers

Dit was de minst lastige van de 3 ritten. 4 renners konden zich nog net uit de greep van het peloton houden. Tot op 2km van de eindstreep maakte ik nog deel uit van een achtervolgende groep van zo'n 15 renners, die ontstond na de laatste beklimming van de dag, op de plaatselijke ronde in Hamoir. Ik eindigde in het peloton op de 69e plaats. Sander Cordeel (Rock Werchter) won de eerste rit en werd de eerste leider in de Triptiek.

rit 2 Bütgenbach-Monschau: 33e

Een hele zware rit met vele kuitenbijters. Rond halverwege koers ontstond een kopgroep van zo'n 10 renners. Ik bevond me in een ferm uitgedund pelotonnetje van zo'n 35 renners bij ploegmaten Jan Ghyselinck en Logan Hutchings. Jan Bakelants won de rit met overmacht en pakte ook de leiderstrui!

tijdrit Ensival-Ensival: 41e

Zware tijdrit van 12km. Eerst een steile beklimming van zo'n goeie 3km, dan reed je op een plateau waar het wat op en neer ging, om tenslotte af te dalen naar de finish.
Ik gaf alles en werd uiteindelijk 41e. De rest van de ploeg deed het opnieuw uitstekend, met 4 renners in de top6 van de klassering. Alleen de overwinning moesten we aan Thomas De Gendt (Davo) laten.

rit 3 Aywaille-Aywaille: niet aangekomen, gewerkt in dienst van Bakie

Iedereen kende duidelijk zijn taak wat de laatste rit betrof. Jan Bakelants moest de ronde winnen. Vanaf kilometer 0 was ik al bij de pinken om elke bedreigende aanval van een van Bakies concurrenten teniet te doen. Even later was er immers wel niemand vertegenwoordigd in een kopgroep van 11 man. We moesten dus met onze ploeg aan de slag. Eerst bedroeg hun voorsprong maar zo'n 35 seconden, maar even later liep dat op tot 1'15". Met de Vecquée in zicht draaiden de gashendel goed open. Vooral na de Vecquée hielden we er een enorm tempo op na. De voorsprong van de leiders daalde dan ook aanzienlijk. Naar de voet van de steile côte de Chambralles toe reed ik mijn tankske volledig op kop van het peloton. Toen was 'Bakie time' en na 2 maal de beklimmingen van respectievelijk Chambralles, Niaster en La Redoute, reed Jan met z'n metgezel Thomas de Gendt naar de streep. In een millimeterspurt moest Jan nipt de duimen leggen voor de dagzege, maar de prestigieuze eindzege kon niemand hem nog ontfutselen. Een oververdiende winnaar en ook een gelukkige ploegleider Thierry De Groote, die elke renner feliciteerde voor het knappe teamwerk in dienst van Jan. Iedereen tevreden in het kamp van Beveren2000, want naast het harde labeur voor de renners en het koersdoorzicht van de ploegleider, zijn er natuurlijk ook nog de mannen achter de schermen die bijdragen in het succes. Het werk van de verzorgers en mecaniciens wordt maar al te vaak onderschat. Daarom: Aan verzorgers Peter, Gino en Dimitri en mecaniciens Ronny en Freddy een dikke merci om er week na week te staan. Het is een droom om ervaren vakmensen als jullie in de ploeg te hebben!


Woensdag ben ik weeral weg, maar ditmaal naar het buitenland. Donderdag start immers de Ronde de l'Isard, een vierdaagse rittenkoers in de Franse Pyreneeën.
Alle info over deze wedstrijd op http://ronde.isard.free.fr/INDEX.htm
Je kan deze wedstrijd ook dag na dag LIVE volgen op het internet. Op mijn website www.fabricenaert.be zal je mijn prestaties op de voet kunnen volgen, door een link naar de website van directvelo.

De selectie van Wielergroep Beveren2000: Sven Nooytens, Jarl Salomein, Olivier Maes, Gert Dockx, Dennis Vanendert en 't koereurke Fabrice Naert.

A la semaine prochaine,
le petit coureur Fabrice

 
 
 

maandag 12 mei 2008

't Koereurke - Ma 12/5/2008

Supporters,

Dit weekend was ik zowel zaterdag als zondag actief.

Zaterdag trok ik naar de beloftenkoers in Moerbeke-Geraardsbergen. 65 deelnemers. Een lastige omloop met wat klimwerk erin. Vorig jaar reed ik daar ook en toen kwam ik op een domme manier ten val door een klein steentje op de weg.
Al in de 3e ronde leek de beslissing een feit, toen ik samen met 7 anderen een mooie voorsprong op het achtervolgende peloton aan het opbouwen was.
Maar alsof den duivel dermee gemoeid is..Toen onze voorsprong zo'n kleine halve
minuut bedroeg reed de renner voor mij tegen het achterwiel van zijn voorganger..Hij valt en Naertje duikt erover. Het lot is me wellicht niet gunstig gezind in Geraardsbergen. Eerst wat bekomen van de klap (schaafwonden aan elleboog en knie) en toen besloot ik mijn weg verder te zetten, want ik steek in goede conditie. Ondertussen was het peloton me ook al voorbij gereden. Ik pikte er terug aan en direct erna, op de beklimming, probeerde ik in volle vechtlust in mijn eentje nogmaals de kloof naar de groep leiders (de groep waartoe ik behoorde voor de val), toe te knallen. Het leek me nog te gaan lukken ook, want op de top van de beklimming reden ze nog maar zo'n 40 meter voor me uit. Maar toen zat ik volledig à bloc en zij konden natuurlijk elkaar aflossen. Langzamerhand zag ik ze terug kleiner worden. Weg waren ze. Uiteindelijk besloot ik dan ook wijselijk me terug te laten uitzakken in het peloton. Ik had enkele serieuze inspanningen gedaan. Eens in het peloton merkte ik ook nog dat mijn voorrem sleepte. Alles zowat bij elkaar deed me tot de beslissing komen van uit de koers te stappen. Ik kon me beter 's anderendaags in het Vlaams-Brabantse Leefdaal revancheren op mijn gemiste kans van zaterdag.

Leefdaal: 3e op 50 deelnemers

Een zeer selectieve omloop, vergelijkbaar met de dag voordien in Geraardsbergen, maar met een nog steilere klim van zo'n 250 meter. Opnieuw werd de beslissende vlucht snel tot stand gebracht. In ronde 3 kwamen we met 14 renners in de spits van de koers. Daarin ook 2 profs van Veranda's Willems: Kenny Van Braeckel en Stijn Ennekens. Ook Europees Kampioen veldrijden bij de juniores Vincent Baestaens was erbij. De samenwerking was direct goed en enkele ronden later mocht het peloton afgeschreven worden voor de zege. Op drie ronden van het einde begon er wat animo in de kopgroep te komen. Onder impuls van Van Braeckel en Ennekens spatte de groep op de klim volledig uiteen. Ik haakte aan en we waren toen weg met 5 man. Driekwart ronde later konden nog 3 renners terug aansluiten, zodat we met 8 renners de laatste 2 ronden ingingen. Terug kwamen er aanvallen op de klim, maar ditmaal zonder verdere gevolgen. De laatste ronde zou beslissend worden. Elke ronde had ik al naar boven gefietst op m'n kleine plateau, op souplesse, dus de benen voelden zich geroepen om toch eens op de grote plateau naar boven te knallen. Ik ging er keihard vandoor op de klim. De meesten konden zich nog vastbijten in mijn wiel. Toen even later Kenny Van Braeckel mij remonteerde, trok ik mij terug op gang om mee te springen. Ook de waal Jonathan Bertrand kon nog meeglippen. Met 3 gaven we alles tot de voorsprong geruststellend leek. Ik wist dat ik weer met 2 goede sprinters opgezadeld zat. In een spannende sprint, waarin ik me toch eervol verdedigde, moest ik uiteindelijk genoegen nemen met de laagste podiumplaats. Desalnietemin een tevreden koereurke die met een gerust gemoed naar de volgende belangrijke weken kan toeleven.

Vrijdag wordt in Hamoir de Triptyque Ardennais op gang geschoten. Deze gerenomeerde driedaagse rittenkoers is voor mij de ideale voorbereiding op de Tour de l'Isard (22-25/05) en de Tour des Pays de Savoie (30/05-1/06). Toch kom ik zeker niet zonder ambitie aan de start, zeker niet met het stijgende vormpeil. Maar Beveren2000 start met een enorm sterke ploeg dit jaar, zodat het belangrijker wordt om een goed collectief geheel te vormen. Alle info over de Triptyque Ardennais vind je op www.triptyqueardennais.be


Tot volgende week maandag met een verslag van den Triptiek, en weet ook dat TOUR DE L'ISARD (22-25/05) RECHTSTREEKS TE VOLGEN is OP HET INTERNET:
eerst www.fabricenaert.be en dan aanklikken 'Tour de l'Isard' (wordt binnenkort uitgevoerd). ZEKER NIET VERGETEN, WANT IK WERD AL AANGESPROKEN VOOR EEN INTERVIEW.

Sportieve groeten van 't koereurke...

Fabrice Naert

 
 
 

maandag 5 mei 2008

't Koereurke - Ma 5/5/2008

Beste supporter,

Dit weekend reden alle Belgische beloften hun Provinciaal Kampioenschap. Voor de West-Vlamingen was het te doen in Westouter, in het Heuvelland.

Za 3/5/2008 - PK Westouter: 15e op 201 deelnemers
Het werd een wedstrijd over 148 kilometer verdeeld over 18 ronden van 8.2km, met in elke ronde de beklimming van de Sulferberg.
Tot halverwege koers bleef de koers eigenlijk vrij gesloten. Ontsnappingspogingen, waarin ook ikzelf vrij actief was, waren telkens een kort leven beschoren.
Tot er dan na de pakweg 10e beklimming van de Sulferberg een kopgroep ontstond van 19 renners. En ik was erbij. Op een kleine 4 ronden van het einde trokken 4 renners in de aanval. Het zou direct de juist vlucht zijn. De samenwerking tussen de 15 achtervolgers verliep nooit erg gesmeerd, zodat ze nog net uit de greep van onze groep konden blijven. Benjamin Verraes mag zich voortaan de nieuwe westvlaamse kampioen noemen. Ik werd in de achtervolgende groep als 15e afgevlagd. Met onze ploeg hadden we eigenlijk beter verwacht.

Zo 4/5/2008 - Limes: 3e op 107 deelnemers
In tegenstelling tot zaterdag trok ik gisteren naar de andere kant van België: Les Ardennes. In Limes stonden 107 renners aan de start voor een lastige wedstrijd, met in elke ronde van 7.8km een gelijkmatige - niet zo steile beklimming van goed 2km. Ik heb de nacht ervoor maar laat de slaap kunnen vatten, zodat ik maar 6u30 op m'n slaaptellertje had staan. Dat voelde ik in de wedstrijd. Desondanks voelde ik me bij de besten. Al na 3 ronden gingen we er met 8 man vandoor. Eerst zat het peloton ons nog op de hielen, maar door de uitstekende verstandhouding konden we onze voorsprong stelselmatig uitbouwen. Bij het ingaan van de laatste ronde begon het steekspel. Er werd slag om slinger gedemarreerd, doch alles bleef samen. Ik plande toen nog een keiharde aanval op de beklimming. Daardoor spatte alles zowat uit elkaar. Maar in de afdaling vals plat slaagden nog 4 renners erin me weer bij te benen. Het gevolg van een lastig PK de dag ervoor, want mits wat frissere benen + kop moet ik kunnen standhouden tot aan de einstreep. Soit, we gingen naar een spurt met 5. Ik zette de spurt van ver aan en tot op 50m van de streep leek de overwinning binnen, maar toen konden 2 renners me nog remonteren. Toch een mooie 3e plaats!

Dit weekend heb ik geleerd dat het conditiepeil crescendo omhoog gaat. De komende weken wil ik zo blijven evolueren, om er dan volledig te staan voor mijn 2 geliefkoosde Franse rittenkoersen: de Ronde de l'Isard (22-25/05, Pyreneeën) en de Tour des Pays de Savoie (30/05-1/06, Alpen). Jammer dat ik tot op heden niet geselecteerd ben voor de Triptique Ardennais, die doorgaat van 16-18/05.

Tot volgende week,

Fabrice

 
 
 

maandag 14 april 2008

't Koereurke - Ma 14/4/2008

Beste supporter,

Van vrijdag tot en met zondag was ik actief net over landsgrens. Rond Charleville-Mezières vond de UCI-wedstrijd Circuit des Ardennes plaats.
Een indrukwekkend deelnemersveld aan de start van deze 3-daagse rittenwedstrijd..Heel veel continentale ploegen, met daarin toch niet weinig ex-profs.

1e rit Circuit des Ardennes (161km): 30e op 144 deelnemers

Op de col du Loup (5km lang, op 20km van de aankomst), waar alles uit elkaar spatte, ging ploegmaat Bakelants in het offensief. Hij kreeg de 4-voudig Letse kampioen Saramotins mee.
Ze hielden het nog net tot op de streep. Bakelants werd 2e. 3 seconden later mocht ik samen met 45 andere renners spurten voor de 3e plaats. Ik werd als 30e afgevlagd. In het klassement sta ik uiteraard ook 30e en 13e belofte

2e rit Circuit des Ardennes (161km): 61e op 144 deelnemers

In deze rit had ik een slecht gevoel, de hele rit lang. Er werd ook fameus geknald onderweg. Op karakter doorstond ik toch alle hindernissen, maar op 5km van de streep splitste het peloton in 2 door waaiervorming. Ik was net niet mee met groep 1 en kwam zo binnen op 41" van winnaar Martin Pedersen (ex prof bij CSC, nu bij het sterke GLS-blok), die alleen binnenkwam en op 30" van de eerste groep. Pedersen nam ook de leiderstrui over van Saramotins. Ik werd 33e in de stand.

3e rit Circuit des Ardennes (82km): 21e op 144 deelnemers

De hele rit werd gecontroleerd door GLS, de ploeg van leider Pedersen. Elke ontsnappingspoging was een kort leven beschoren. Iedereen maakte zich dus op voor een spurt BERGOP met een compact peloton. Al van 20km voor de streep begon het positie kiezen en kwakken langs alle kanten. Rond positie 45 kon ik de slotklim van 600m aanvatten. Ik gaf alles, stak nog veel renners voorbij en werd nog mooi 21e! Pedersen blijft leider en diende in de namiddag zijn leidersplaats te verdedigen in de 17km-lange tijdrit.

Tijdrit Circuit des Ardennes (17km): 54e op 144 deelnemers
Een moeilijk in te delen tijdrit, met van in de start een stuk van 1km licht bergop. Dan een afdaling en daarna een heel lang stuk 'vlak' tegen de wind in. Toen was er een klim van zo'n kilometer lang, om zo met de wind in de rug naar de finish te rijden.
Ik vond snel een goed ritme en wou zeker niet té groot willen duwen. Uiteindelijk zaten er voor mij teveel lange, valsplat-stukken in waarop kracht belangrijk was. Op de klim kon ik wel wat tijd goedmaken. Ik werd 54e op precies anderhalve minuut van de Sloveen Gregor Gazvoda, wat voor mijn doen op zo'n parcours en in dergelijk deelnemersveld niet zo slecht is.

EINDSTAND CIRCUIT DES ARDENNES: 35e op 144 deelnemers

Uiteindelijk werd ik 35e in de eindstand en 13e belofte!
Veel belangrijker echter: Ploegmakker Jan Bakelants reed een zeer knappe tijdrit en greep zo in extremis nog de eindzege in deze hoogaangeschreven Circuit des Ardennes!
Beveren2000 won ook het ploegenklassement!!

Van deze 3-daagse zal ik hoe dan ook zeer veel deugd gehad hebben met het oog op de komende weken/maand.
Volgende week hoop ik aan de start te staan van Luik-Bastenaken-Luik, een koers die me wel fascineert.
Maar nu eerst goed recupereren en me goed verzorgen.

Vele Ardense groeten,

Fabrice

 
 
 

maandag 7 april 2008

't Koereurke - Ma 7/4/2008

Dag supporters,

Naar jaarlijkse gewoonte reed ik gisteren de GP van Luxemburg in Dippach. Sinds mijn overwinning daar bij de juniors in 2006 word ik nu al twee jaar 'geïnviteerd' door de organisatoren van de wedstrijd om er van start te gaan. Omdat het eens een andere sfeer en een streek apart is twijfelde ik niet om België te doorkruisen, op zoek naar een mooi resultaat in Luxemburg...

130km - geen regen (jawel, voor de 2e keer al dit seizoen..)

GP Luxemburg (Dippach): 10e op 120 deelnemers

Net als vorig jaar, toen ik 22e werd, was het een zeer internationaal getint deelnemersveld. Vooral de continentale ploeg van Differdange heeft heel wat kwaliteit in hun rangen. In die ploeg rijden oa Denen en Zweden die ook bij de profs aan de bak komen. Ook de beste Luxemburgse en goede Duitse renners waren op de afspraak. 'T was dus niet tegen Piet en Janneke te doen gisteren...

Na amper 2 kilometer stortte m'n wereld al bijna in. Voor mij kwam een renner ten val. Ik kon hem niet meer ontwijken middenin het peloton en ging overkop. De snelheid lag niet zo hoog op dat moment, dus ik hield er zelfs geen schrammetje aan over. Zo snel mogelijk terug vertrekken dus, maar na weer 10 meter gereden te hebben merkte ik dat m'n voorrem een duw had gekregen, met als gevolg dat m'n wiel sleepte. Terug stoppen dus en de rem openzetten. Ik mag God dankbaar zijn dat dat maar alles was en dat ik mijn rit kon verderzetten, want anders ging ik me schamen voor al die naft voor niets.
Soit, terug naar de koers, waar Naertje ondertussen diep in het rood aan het gaan is om de grote achterstand (toch zeker 40 seconden) in m'n eentje te dichten op het peloton. Net op het moment dat de aansluiting een feit was, kregen we de berg in het parcours van 11.5km voorgeschoteld. Vooraan het peloton ontwikkelden ze al direct een aardig tempo. Afzien als de beesten was het voor mij, want ik had juist al een enorme inspanning moeten leveren. Eens de berg achter de rug kon ik wat recupereren. Toen kon mijn wedstrijd beginnen, al had ik toch al onmiddellijk een cartouche moeten verschieten. Tot zover ronde 1.

Ondertussen reden 4 renners op kop. In ronde 3 besloot ik me te mengen in de demarrages. Samen met een Luxemburger reden we weg uit het peloton. Een opmerkelijk gegeven is wel dat er in Luxemburg helemaal anders gekoerst word dan in België. Ze rijden veel meer op reserve en zijn bang ook maar 1 trap teveel te geven. Mijn compaan was dus niet echt warm te krijgen om in één ruk de kloof naar de koplpers te dichten. Eén ronde hingen we tussen de koplopers en het peloton. Toen werden we plots bijgehaald door zo'n man of 15, die zich hebben kunnen afzonderen van de rest op de berg. Niet veel later werden ook de eerste 4 ingelopen. 21 man aan het front dus, maar niet voor lang. Terwijl men in België gewoon eerst wat zou ronddraaien en een veilige voorsprong opbouwen, werd er nu al (nog niet halfkoers) om de haverklap gedemarreerd. Waarschijnlijk had ook de aanwezigheid van liefst 8 renners van Differdange daar veel mee te maken. In elk geval, ik heb fameus gevloekt tegen die mannen. Ik sprong meestal direct mee als ééntje van Differdange z'n gat ophief, maar op den duur begint dat te wegen, zodat je eens zegt van "nu mag een ander het wel eens doen in mijn plaats". En jawel, net dan vertrekken 9 van die pipo's. In al mijn colère probeerde ik nog de inmiddels grotere kloof te overbruggen, maar ik bleef hangen. Ik moest me er dan maar bij neerleggen en toch nog strijden voor die laatste top10-plaats. Bij ons groepje achtervolgers voelde ik de rest ronde na ronde verzwakken bergop, terwijl ik nog steeds een mooi egaal tempo kon rijden. De laatste ronde demarreerde ik van op de kop. Ik sloeg direct een hele grote kloof en maakte er een tijdritje van 6km van tot aan de streep. Zo kon ik de GP van Luxemburg toch nog afsluiten met een top10-plaats. Bovendien werd ik nog 2e belofte.

Na de koers was ik zowel tevreden als ontevreden.
Ontevreden: zonder die val en mits wat meer geluk in dat tactisch steekspel nog voor halfkoers zat er wellicht veel meer in.
Tevreden: de conditie wordt beter en beter - die val kon slechter uitgedraaid hebben (niet meer verder kunnen door materiaalpech)

Zo, tot hier dit toch wel lange koereurke (als ik het nu zo bekijk). Ik schrik van mezelf.
VOLGENDE WEDSTRIJD --- mijn eerste rittenwedstrijd van het seizoen!!!!
Van vrijdag tot en met zondag ben ik aan de slag in Circuit des Ardennes (juist over de grens met Frankrijk tegen Charleville-Mezières).
Daar belooft het een nog straffer deelnemersveld te worden dan gisteren, want Beveren2000 is een van de enige NIET-continentale ploegen die deelneemt aan deze wedstrijd. Wil je meer weten over deze wedstrijd, dan kan je surfen naar http://circuit08.over-blog.com/1-index.html
De week erna rijd ik normaal dé Ardennenklassieker voor beloften: Luik-Bastenaken-Luik. Een wedstrijd die ik met rood aangestipt heb.

Ook wens ik nog even mijn website www.fabricenaert.be te promoten. Het bekijken waard!

Sportieve groeten,

Fabrice Naert ('t koereurke)

 
 
 

donderdag 27 maart 2008

't Koereurke - Do 27/3/2008

Beste mensen,
't koereurke heeft er een drukke week opzitten! Niet minder dan 4 wedstrijden heb ik gereden op 6 dagen tijd.

Zuidkempense Pijl (GP Wilfried Peeters) (Mol): 70e op 182 deelnemers

Voorbije zondag werd ik door de ploeg geselecteerd voor deze wedstrijd in de verre Kempen.
Al na 5km trokken een achttal renners op avontuur en namen direct een grote voorsprong. Niemand van onze ploeg was daarin vertegenwoordigd, dus moest ik aan de slag aan de kop van het peloton samen met enkele ploegmaten om de kloof te beperken. Dit deden we tot op 2 ronden van het einde, tot Jan Bakelants, Thomas Vedel Kvist en Sven Nooytens er een ploegentijdritje van maakten en probeerden met z'n drieën de kloof met de leiders te dichten. Ze zouden uiteindelijk nog dicht komen, maar raakten er net niet bij. Mijn werk zat er intussen op en bolde binnen in een uitgedund peloton op de 70e plaats. Zo snel mogelijk naar huis en me goed verzorgen, want de dag erop moest ik terug paraat staan in de beloftenwedstrijd van Moorslede. Daar moesten enkele renners van Beveren aan de slag om hoofdsponsor Demedts, die daar gevestigd is, te plezieren. Wat net als vorig jaar uitstekend zou lukken...

Moorslede-Vierkaven: 3e op 28 deelnemers

Met 28 renners stonden we aan de start van een wedstrijd vol met sneeuw- en hagelbuien en bovendien een grote portie wind.
Beveren2000 had 5 renners aan de start. Vanaf de 2e ronde gingen we met z'n vijven vol door en slechts 2 niet-Beveren2000-renners konden ons tempo volgen.
Even later gingen we met 4 aan de haal, waarvan 3 van onze ploeg (Jelle Wallays, Jan Ghyselinck en ikzelf).
We wilden al snel de zege veilig stellen. Jelle demarreerde en Jan ging erachterna. Ik bleef achter als waakhond.
Jelle won voor Jan. Ik maakte het Beveren-festijn compleet door mijn kompaan te kloppen voor de 3e plaats. Na mij werd Julien Vermote nog 6e en Sven Nooytens 7e. Een sterke collectieve prestatie, alvast goed voor de moraal!


Grote Prijs Stad Waregem: 54e op 200 deelnemers

Eerst moest er een grote ronde van 95km afgewerkt worden in de Vlaamse Ardennen. Daarna nog 3 plaatselijke ronden van 15km met telkens de beklimming van de Holstraat (andere kant Nokereberg).
Direct na de start waren er al de eerste aanvallen. Ik mengde me volop in het wedstrijdbegin in de hoop mee te zitten in een vroege vlucht. Uiteindelijk miste ik de goeie trein. Geen nood, de wedstrijd was nog lang en vol hindernissen..Helemaal vooraan koos ik m'n plekje uit bij het aansnijden van de eerste beklimming van de dag, de Berendries. Niemand die zich echter al geroepen voelde om een cartouche te verschieten, wat vrij logisch is. Iets later was 't koereurke opnieuw terug te vinden op de eerste rijen bij de beklimming van de Valkenberg. Wederom werd aan het peloton geen al te grote schade toegebracht. Zo geschiedde het dat een quasi volledig peloton richting Oude Kwaremont reed. Ik wist dat het heel belangrijk was daar vooraan te zitten, want direct na de Kwaremont volgde de Kalkhovenberg en de Patersberg. Die triple zou ongetwijfeld het peloton in stukken en brokken trekken. Ik besloot te anticiperen en trok samen met ploegmaat Olivier Maes en Dries Depoorter in de aanval niet ver van Zulzeke, op zo'n 7km van de Oude Kwaremont. Het was vechten om een voorsprong maar uiteindelijk raakten we toch lichtjes weg, zodat we afgescheiden aan de Kwarmont konden beginnen. ik voelde echter wel al dat de benen serieus begonnen te verzuren en had dus zeker geen supergevoel. Eenmaal boven kregen we het gezelschap van de absolute voorwacht van het 'peloton'. Toen volgden Kalkhovenberg en Patersberg (o wat een marteling). Niemand die er sneller reed dan 5km per uur denk ik. Maar toch, van een peloton was nu echt wel geen sprake meer. Alles lag in verschillende groepjes, en ik zat helemaal vooraan. Ondanks m'n slechte benen zag het er dus verre van slecht uit op dat moment. Maar helaas, ter hoogte van Kerkhove en Kaster vonden steeds meer groepjes terug de aansluiting bij ons selectief gezelschap. Met een groep van terug om en bij de 90 renners trokken we nog over Tiegemberg en Nokereberg, alvorens een eerste keer aan de aankomst voorbij te komen. Toen volgden dus nog 3 ronden van 15km. Nog steeds reden 5 overgebleven vluchters over aan de kop van de wedstrijd. Ik wist dat de beteren uit het peloton de sprong nog zouden maken naar de kopgroep en wist dus exact wat me te doen stond. Maar helaas behoorde ik vandaag niet tot de 'beteren'. Misschien wel de weerbots van voorbije wedstrijden (in zeer slechte weersomstandigheden). Zo bleef ik dus machteloos achter in het peloton. Uiteindelijk werd ik 54e. Ik had er meer van verwacht, maarja, op naar de volgende wedstrijd hé, 't seizoen is nog zo lang..

Die volgende wedstrijd wordt zondag gereden. Dan is 't te doen in de beloftenkoers van Pittem. Weer niet ver van huis dus.
Maandag breng ik U dan op de hoogte van de avonturen van 't koereurke in Pittem.

Sportieve groeten,
Fabrice Naert

 

 
 

vrijdag 21 maart 2008

't Koereurke - Vr 21/3/2008

Beste supporter,

Gisteren (donderdag) was 't koereurke present in de Witte-donderdagprijs te Bellegem. Deze mid-weekwedstrijd ging over 10 ronden van 11.2km, dit op een heuvelend parcours met een mooie aankomst bergop naar de kerk van Bellegem. Ook de wind en de regen waren opnieuw van de partij. Alles dus om een zware wedstrijd te krijgen..Bovendien was het een zeer internationaal getint deelnemersveld..

Bellegem: 9e plaats op 98 deelnemers

In de 3e ronde gingen 12 man aan de haal, waaronder ploegmaats Ghyselinck, Wallays en Kvist. Ik zat juist iets te ver op dat moment, maar wou toch nog het onderste uit de kast halen voor een mooi resultaat. Terwijl achteraan de deur wagenwijd openstond en we nog maar met zo'n peloton van 25 renners overbleven, demarreerde ik op Bellegemberg samen met de goeie Deen Jörgensen. Samen ontwikkelden we een heel hoog tempo en even was er zelfs hoop dat we nog konden aansluiten bij de leiders, maar toen verzwakte mijn kompaan en bleven we hangen op zo'n 25 seconden. Uit de achtergrond kwamen nog 5 man aansluiten bij ons. Samen raapten we nog enkele geloste vluchters op zodat de kopgroep maar uit 8 man meer bestond. Ik voelde me nog goed op het laatste en na een steekspel van aanvallen raakte ik met 2 anderen weg uit onze geringe achtervolgersgroep. In de spurt bergop haalde ik het vlot van mijn kompanen en behaalde zo nog een mooie 9e plaats. Succes compleet voor mijn ploeg Beveren2000, die de eerste 3 plaatsen bezette!

Mijn eerste top10-plaats van het jaar is een feit. Nu is het een kwestie van verder de conditie aan te scherpen met het oog op april en vooral mei.
Zondag betwist ik mijn eerste échte interclub van het jaar, nl de Zuidkempense Pijl (Grote Prijs Wilfried Peeters) in Mol.
Geen rustdag op maandag, want dan rijd ik de beloftenwedstrijd in Moorslede-Vierkaven.
Daarna volgt op woensdag de Grote Prijs Stad Waregem, een prestigieuze beloftenwedstrijd type Ronde van Vlaanderen, die respectievelijk over Berendries, Valkenberg, Oude Kwaremont, Kalkhovenberg, Patersberg, Tiegemberg, Nokereberg en enkele malen de holstraat (andere kant Nokerberg) gaat.

U mag het volgende koereurke dus verwachten volgende week donderdag!

Vele groetjes,
Fabrice Naert

 
 

maandag 10 maart 2008

't Koereurke - Ma 10/3/2008

Dag supporters,

Woensdag kwam ik aan de start van GP de Fayt, de afwachtingswedstrijd van de GP Samyn voor profs in het Waalse Dour.
Ik merkte er echter al snel dat m'n lichaam, met name m'n rug, de harde klap van voorbije zondag in Gent-Staden nog niet had verteerd. Alles zat vast. Ik reed op halve kracht. Op karakter reed ik toch de wedstrijd uit en reed nog een groot deel met de fiets naar huis. Ik moest het noodzakelijkerwijs als een goede trainingsdag aanzien.
De dagen erop liet ik m'n lichaam verder rusten, zodat ik in het weekend terug op volle toeren kon draaien.

Gisteren overwon 't koereurke weer en wind in de GP Steve Vermaut te Ichtegem (afwachtingswedstrijd van de laatste rit van de 3-daagse van West-Vlaanderen).
Eerst moest er een grote ronde van 90km afgelegd worden alvorens 7 lokale ronden van 7.5km af te werken.
Enkele kasseistroken, waaronder terug de Steenstraat (vorige week ook in Gent-Staden) en het barslechte weer (regen + wind) waren de belangrijkste ingrediënten voor een lastige wedstrijd die veel slachtoffers zou eisen..

Memorial Steve Vermaut (Ichtegem): 13e op 135 deelnemers

Mijn opwarming heb ik alvast niet gemist, want ik vond eerst de start niet. Ik moest nog serieus koersen om er uiteindelijk juist op tijd te geraken.
In de aanvang van de wedstrijd was het relatief kalm. Enkele aanvalspogingen, waaronder verschillende malen van mezelf, werden één voor één teniet gedaan.
Het was dus wachten op de eerste kasseistrook, de Steenstraat, om een eerste mogelijke schifting te forceren. Ik draaide goed vooraan op. Toen we de Steenstraat achter de rug hadden, waren we licht voorop met zo'n 25 renners. Alles kwam weliswaar terug samen. Ook op de volgende 2 kasseistroken gebeurde er weinig, afgezien van de vele slachtoffers in de staart van het peloton. Bij het ingaan van de plaatselijke ronden reden toen plots 20 renners voorop. Ik was niet mee, maar reageerde kort daarop met een snedige demarrage op de Keiberg. In één ruk reed ik de kloof naar de leidersgroep dicht. Al snel was onze voorsprong geruststellend. De finale kon beginnen. En daarin liet ik mezelf niet onbetuigd. Meerdere malen kwam ik voorop met 2-3 andere renners, maar het kwam steeds allemaal terug. Door de hevige strijd werd onze groep gereduceerd tot 16 renners. Toen 2 renners iets later voorop kwamen, probeerde ik op de Keiberg de grote sprong te maken. Ik kwam heel kort, maar bleef toen hangen op 60m. Na ruim 4km alleen puffen werd ik dan toch weer ingerekend door de groep. Deze inspanning kostte me misschien wel de krachten die ik uiteindelijk te kort zou komen in de laatste 2 ronden, maar ik vond het het proberen waard. Langzamerhand ging bij mij het licht uit en na een zeer verdienstelijke wedstrijd kwam ik binnen op de 13e plaats in een mooi deelnemersveld.

Tevreden! Ik kon koers maken en behaal nog een treffelijke uitslag. Dit stemt me gerust voor de toekomst!

Volgende zondag betwist ik mijn eerste beloftenkoers van het jaar te Deerlijk.

Verder nog even verwijzen naar mijn website www.fabricenaert.be die momenteel aan een onderhoud toe is. Tot zolang kan u terecht op mijn alternatieve website + blog.

Met sportieve en natte groeten,

't Koereurke Fabrice


 
 
 

't Koereurke - Ma 3/3/2008

Beste supporter,

Gisteren was 't koereurke één van de 238(!) renners die zich aan de Blaarmeersen in Gent aanboden voor Gent-Staden, een wedstrijd voor beloften en eliterenners zonder contract over 144km. Eerst dienden we een grote ronde af te leggen en daarna nog 5 plaatselijke ronden van 11.5km in en rond Staden.

Gent-Staden: niet officiële 69e plaats op 238 deelnemers (na valpartij)

Met de wind pal op kop vertrokken we voor een tocht van zo'n 3u30 richting Staden. Weinigen die zich met die windsituatie dan ook waagden aan een vroege onderneming en waagde men er zich toch aan, dan werd men bijna automatisch teruggefloten door het peloton. Ik kende het parcours (dat overigens op 200m van m'n voordeur passeerde) en wist waar ik vooraan moest zitten. Een nog bijna compact peloton draaide de Steenstraat (licht hellende kasseistrook van iets meer dan drie kilometer). Ik wist dat het belangrijk was daar redelijk vooraan te zitten. Maar dat wist 2/3 van het peloton wel denk ik, want het peloton veranderde in een stel halve gekken. Redelijk vooraan kon ik de Steenstraat opdraaien. Na de Steenstraat kregen we een lang stuk zijwind, met als gevolg dat de grote meute verbrokkelde in enkele groepen. Ik zat in de eerste groep van zo'n 80 renners. Toen kon de finale beginnen. 15 renners gingen ervandoor, met daarbij enkele ploegmaten. Ik had die boot gemist en wou dan ook zeker mee zijn in een eventueel tegenoffensief. En zo ging het ook. Met zo'n 17 gingen we in de achtervolging. Ik had goede moed om een top30 plaats te bemachtigen, wat toch niet slecht zou zijn op zo'n kwantitatief deelnemersveld. Maar kort daarop gebeurde het: een wegversmalling..; Ik kwam in de berm terecht en werd naar de andere kant van de baan geslingerd. Ik schoof nog enkele meters door op m'n zij. "Naertje Naertje wa doe je nu?", vroeg ik mezelf af. Na even te moeten bekomen van de klap (toch zo'n 2 minuten), besliste ik mijn rit verder te zetten. Weliswaar niet meer voor een mooie uitslag, want meer dan 40 renners reden me voorbij, maar als training. Bij mijn volgende passage aan de aankomst moesten we nog 3 ronden van 11.5km fietsen. Ik wou heel graag de koers uitfietsen, maar de laatste ronde reed de groene vlag me voorbij. Indien men mij had laten verderfietsen, had ik de 69e plaats behaald.

Jammer, want ik wou tonen dat ik sterker geworden ben in vergelijking met vorig jaar, en dit met een top30 plaats die er zeker in zat.
Maar het belangrijkste is dat ik niets gebroken heb. Enkel m'n rechterbeen is goed geschaafd. En mijn mooie Specialized-fiets heeft het er uiteindelijk ook nog goed vanaf gebracht.
Op naar de volgende koers en dat is nu woensdag al met de GP de Fayt in het Waalse Dour (afwachtingskoers voor de GP Samyn voor profrenners).
Volgende zondag ben ik dan weer present op westvlaamse bodem, namelijk de interclub in en rond Ichtegem.

Tot volgende week met een dubbel verslag!

Vele groeten,

Fabrice

maandag 25 februari 2008

't Koereurke - Ma 25/2/2008

Dag iedereen,

't koereurke heeft er zijn eerste koerske van het nieuwe seizoen opzitten. Gisteren werd het clubkampioenschap verreden in Ingelmunster. Niet enkel mijn ploeg Beveren2000 kwam er aan de start, maar ook nog 5 andere ploegen, waardoor we met meer dan 100 man aan de startlijn stonden.

Clubkampioenschap Ingelmunster: 41e op 106 deelnemers
Hemelsbreed verschil was het, het weer van dit jaar buiten dat van vorig jaar. Terwijl we vorig jaar bakken water en wind te verwerken kregen, konden we nu ons clubkampioenschap verrijden in nagenoeg perfecte weersomstandigheden.
Direct werd er duchtig de pees opgelegd en na een paar ronden kregen we 17 renners in de spits, waarvan een paar renners van Beveren2000.
Soenens-Germond had niet veel of geen renners mee vooraan en was dus op achtervolgen aangewezen. Na talloze ronden achtervolgen slaagden ze er uiteindelijk in de leidersgroep bij de kraag te vatten. Toen was het tijd voor nieuwe ondernemingen. Ook ikzelf sprong meerdere malen mee in een ontsnapping en voerde soms zelf de forcing. Daarbij voelde ik dat het veel lekkerder draait dan vorig jaar. Vooral meer power in de benen! Jammer genoeg was ik niet de uiteindelijke beslissende vlucht die de voorlaatste ronde ontstond. Bij die vlucht toch weer een kwantitatief overwicht voor onze ploeg, dus we moesten dit wel afmaken. Maar uiteindelijk werd er met 7 renners voor de bloemen gespurt en het was Dries Depoorter (New Heebra - Lombarden) die het haalde. De volgende 4 ereplaatsen waren voor B2000-renners. Ikzelf zat redelijk goed geplaatst om voor een verre ereplaats mee te spurten, maar raakte uiteindelijk ingesloten, zodat ik niet meer aandrong en binnenliep op de 41e plaats.

Goede officieuze start! Met positieve moed zal ik volgende week aan de start van Gent-Staden staan.

Tot volgende week voor een nieuw koereurke!

Met sportieve groeten,

Fabrice Naert

vrijdag 22 februari 2008

't Koereurke - Vr 22/02/2008

Beste supporter,

U heeft al een tijdje 't koereurke niet meer gehoord, maar wees gerust: van een winterslaap is alles behalve sprake geweest! Na vorig seizoen nam ik 3 weken rust tot mij om er nadien langzaam weer tegenaan te gaan. Dat was dan vooral met alternatieven zoals lopen, fitness en Mountainbiken. Begin december haalde ik dan mijn koersfiets terug van stal.

In de winterperiode heb ik ook van begin oktober tot half januari gewerkt als arbeider bij de tapijtenfabriek ITC in Tielt. Pas vanaf half januari kon ik dus opnieuw al mijn energie op de fiets kwijt. Ondertussen heb ik ook al de jaarlijkse teamstage van mijn ploeg Beveren2000 met succes volbracht. De basis die ik nodig heb kon ik ginder grotendeels leggen, met telkens tochten van 5 - 6.5u.

Zondag is het eindelijk zover! Mijn seizoen wordt op gang geschoten op het clubkampioenschap in Ingelmunster. Niet enkel Beveren2000 strijdt er om de titel, maar ook 5 andere ploegen, nl. Soenens Germond, Decock -Capino, MBK Delsol, Kentucky Cycling Team en New Heebra Lombarden. De start is om 14u aan café Brouwershof in de Oostrozebekestraat in Ingelmunster.

De week erop staat de West-Vlaamse 'voorjaarsklassieker' Gent - Staden op mijn programma. Daarna gaat het waarschijnlijk richting Ichtegem, nog zo'n typisch West-Vlaamse voorjaarskoers samen met oudere mannen.

De hele maand maart zal weer wat tasten worden voor mij, want pas vanaf april komen mijn koersen eraan. Luik-Bastenaken-Luik, Circuit de Wallonie, Triptique Ardennais, Tour de l'Isard en Tour des Pays de Savoie, zijn wedstrijden die ook dit jaar met rood staan aangestipt in mijn voorjaar. Vooral in de Isard en de Savoie kwam ik vorig jaar als eerstejaarsbelofte goed uit de verf. Dit jaar wil ik beter doen.

Ik kan niet wachten tot zondag, totdat ik me voor het eerst kan meten met anderen. Dan zal ik ook al rap weten waar ik ongeveer sta. Misschien tot zondag in Ingelmunster, en anders, tot maandag, want dan geef ik tekst en uitleg bij de eerste (weliswaar niet-officiële) koers van het seizoen.


Met sportieve groeten,


Fabrice Naert

 

 
 
  't Koereurke - Editie 2007  
         
     
 
 
  Terug: De dag van de Glandon  
  Terug: Fabrice-On line