I.

Eiland van klaarte! Eiland van het Midden
van de dag. Knipperend naar het licht
daal je als een kromme ziener de trappen af.
Je duikt het weiland in waar perken
niet bestaan en tuin geen reden vindt
om ooit nog aangelegd te zijn. Wat wild is

en verwilderd, is hier de kunst, de norm.
Ademloos zet zich als mos in ons de kijker vast.
Insel Hombroich, museum zonder slot of gracht,
kazerne zonder kruit. In de late zomers
van ons hoofd deint, en breidt een zee van licht
zich uit. Raapt ons op als een gevallen steek.

 


© gedicht & foto: Paul Rigolle - 2006-2008 - Insel Hombroich

gedicht uit de ongepubliceerde cyclus 'Insel Hombroich'.

Noot: Insel Hombroich is zoals de regelmatige bezoeker van Arcadische en andere gewesten misschien nog wel weet, een museum in Neuss-Holzheim, in de buurt van Düsseldorf. Het zal op geen enkele Te-Bezoeken.2007 en later-lijst ontbreken!