zaterdag, oktober 18, 2008

Bernie

It’s hard to be a saint in the city. Het is waar. Vraag dat maar sinds deze week aan De hamster van Wolkersdorf, wielrenner Bernard Kohl. Als een levenloos knaagdiertje schoof ie de voorbije dagen voor de camera’s en bekende. Zonder veel weerstand ging ie voor de bijl, die kleine hamster van ons. Geveld. Wollig en wel. Uitgeteld zagen we hoe zijn hoofd minutenlang op zijn armen bleef liggen. Bijna hadden we met hem te doen, hij die voor zijn vrienden zo graag die goeie ouwe Bernie was gebleven. Kohl gaf dan wel toe maar haastte zich om iedereen uit zijn entourage netjes buiten schot te houden. Nee, zijn ploeg Gerolsteiner had niets met de zaak vandoen. Het was puur zijn eigen domme initiatief geweest om naar die vervloekte Cera te grijpen. En het was ook de eerste, echt waar de allereerste keer dat hij had toegegeven aan de verleiding van het spul. Omdat de druk zo groot was geworden, mijnheer, en omdat hij in de Dauphiné zoveel tegenslag had gekend. De persoonlijke biecht van Kohl maakt uiteindelijk niet zoveel uit. In Duitsland en Oostenrijk hebben ze het immers al een tijdje met de koers gehad. Daar slaat de wielerbalans nu wel helemaal door. Geen live-uitzendingen meer van de Tour, geen Ronde van Duitsland meer, geen Zesdaagse van Stuttgart… De Duitsers lijken in een puriteinse vlaag van heiligheid wel alles weg te willen gooien. Als ze zo doorgaan sluiten ze straks nog hun eigen apotheken. Dat Gerolsteiner eind dit jaar uit de pelotons verdween was allanger bekend. Wegens, wat dacht je, het niet vinden van een nieuwe hoofdsponsor. Daar hebben de affaires Schumacher en Kohl niet meteen rechtstreeks iets mee vandoen... Minstens één man uit de Gerolsteiner-rangen heeft dit alles niet verdiend. Davide Rebellin is, zo lezen we, door de gebeurtenissen woedend gestemd. En terecht! Door de affaires wordt hem vandaag in Lombardije immers de start ontzegd tot zijn lievelingsklassieker. Dat is jammer want als er één man tussen alle dopingstormen door recht blijft staan dan is het toch wel Rebellin. Zevendertig intussen en op kousenvoeten is Rebellin op de wielerranglijst aller tijden al doorgeschoven naar de 17° plaats. Het gaat verbazend snel vooruit. En het lijkt er op dat hij nog jaren door kan gaan. Als een dief in de nacht zien we het hem niet, zoals Polleke Bettini laatst, plotseling voor bekeken houden. Volgend jaar vinden we hem alvast bij een nieuwe ploeg terug. ISD-Danielli is de naam. Rebellin mag dan wat saai ogen, maar de enige echte pater uit Bonifacio, is, voor zover we weten, wel helemaal onbesproken. Bijna een uitzondering is en blijft Davide Rebellin tot nader order een broos en breekbaar voorbeeld voor op onze wielerkast!

Vandaag en op steeds minder zenders: de Ronde van Lombardije. Wat ons betreft misschien de mooiste wielerklassieker van allemaal. Maar vandaag helaas zonder Davide Rebellin.

Rubriek: Het hart van Bitossi


Labels: , ,

zaterdag, juli 05, 2008

Zoekterm

Al de namen… Daar zijn ze weer! Op Super Besse of Hautacam. In Brest, op weg naar Foix, in Nîmes en in Saint Amand Montrond. Of Evans zichzelf van zijn ouwe eigen sokkensaaiheid redt. En Valverde, wordt ie beter met het dunnen van het haar. Rijdt hij voor zichzelf of enkel maar een zachte vernieling bij elkaar. Wat Kim Kirchen kan? Allitereren, zeker wel. En keer op keer naar de bodem van zijn krachten gaan. Zoals in de Waalse Pijl slakken zoekend voor al zijn zout. Is hij het of een ander op de Alp? Wie telefoneert zijn sprong, wie gaat er al van in de zesde bocht… Luiden de klokken nu al voor Soler (de gems). Devolder uit Sellewie, kraakt hij of kraakt hij niet. Cunego? Menchov, Kohl en Fothen! Lovkvist, Kreuziger en Vaughrenard. Zubeldia, Ricco en Brutus Fabian, de laatste Cro Magnon. Kuschynski, Nibali... De Schleck’s en de Sanchez-sen. Samuel en Luis Léon, geen familie van elkaar. Amaël Moinard! De ouwe Sastre, op de leeftijd van het kruis. Pereiro Sio, Ludovic Turpin, Popo Popovych... Mijn fort: Frederik Willems en Maxime Monfort! Marsio Bruseghin en Sylvester Szmyd, de Pool. Konstantin Siutsou, Amets Txurruka Ansola, Inigo Landaluze Intxaurraga… Dmitriy Fofonov, Giampaolo Cheula, Martijn Maaskant, rocking on the bike...
Vansummeren op de kop, voor eeuwig en een dag. Burghardt hersteld en wel. Man-bewoner Cavendisch, Freire voor het volle groen. Mc Ewen, Haussler, Chavanel, see you later Ciolek. Geef de laatste achthonderd voor één keer, voor die ene keer maar aan Gilbert... Efimkin, Clement en Posthuma... Al de namen!

Maar wel geen Dekker en geen Klöden. Geen Gesink en geen Gerdemann, Geen Leipheimer, geen Boonen, geen Contador. Wie dit jaar wint zal maar beter niet afwezig zijn. Iemand moet ons toch ‘ns redden van die Bobo’s van het Aso en hun halfslachtigheid! Geef ons zelf maar liever die Myoto-lift of wat ouwe Cohenkoorts... Hoewel... drie weken Frankrijk. Altijd zal het sterker zijn: drie weken lang alle mappen, al die mooie namen ingeruild voor die ene zoekterm “Jongenstijd”.

Vanaf vandaag overal en op alle zenders, van Brest tot in Parijs, versie 95 van de Tour de France.

Afdeling: Het hart van Bitossi.

Ill."de Mateloze blik van Hilaire Couvreur"


Labels: ,

zaterdag, november 10, 2007

Aanmeten

Zadelpijn (8)

Het zadel dient te passen. Dit is gemakkelijker gezegd dan in de praktijk blijkt omdat er geen sluitende methodes zijn waarmee men een zadel kan aanmeten. Allereerst hangt de breedte van het zadel af van de breedte van het bekken, of beter gezegd van de afstand van de zitbotjes. Vrouwen hebben doorgaans een breder en een anders gevormd bekken dan mannen. Met de zadelbreedte en -vorm dient men hiermee rekening te houden. De breedte van het zadel hangt ook af van de houding van het bovenlichaam; zit men meer rechtop dan is een breder zadel comfortabel en omgekeerd als de romp meer voorovergebogen is dan blijkt een smaller zadel prettiger. In de praktijk is het vinden van een passend en comfortabel zadel een kwestie van trial and error.

Vindplaats: Rijwielspeciaalzaak Van de Put – Fietsafstelling

Labels:

zondag, september 30, 2007

Slikken

Zadelpijn (7)

Vandaag wordt in Stuttgart het WK wielrennen op de weg verreden. Dat zou voor elke wielerliefhebber een feest moeten zijn. In het amechtig witter dan wit willen wassende Stuttgart kan dat vandaag helaas allang niet meer het geval zijn. Tenzij je blind en doof bent natuurlijk, en recent toch nog op die andere planeet zou zijn terechtgekomen. Wielrennen blijft de mooiste sport van de wereld maar het amechtige geklungel van de verantwoordelijken op alle wieleréchelons van de voorbije maanden grenst aan het ongelooflijke. Geen enkel ander sportproduct, dat in zich maar evenveel sportheroïek verzamelt, wordt amateuristischer aan de man gebracht dan het internationale wielrennen. Wat de Duitse organisatoren van het Wk er de voorbije weken onder aanvoering van wouldbe ijzeren rijnaak Susanne Eisenmann van bakten, sloeg werkelijk alles.Qua schertsgehalte moet de vertoning van Stuttgart nauwelijks onderdoen voor wat de Vlaamse en Waalse politici er tot dusver bij het formatieberaad van hebben gemaakt. En ook nu weer zijn wij het die gegêneerd het hoofd afwenden om alles lijdzaam en bolstaand van de plaatsvervangende schaamte te ondergaan. Vandaag krijgt een wielrenner een regenboogtrui aangetrokken. Als een pop zal de winnaar van Stuttgart door de hoge omes van de bonden worden aangekleed. Hoelang duurt het vooraleer de centrale figuren van het wielrennen, de coureurs zelf, eindelijk ‘ns opstaan om dit alles niet meer – excuseer ons het woord – te slikken. Het Wereldkampioenschap op de weg. Er wordt in dit hardleerse wielerhuis nog altijd reikhalzend uitgekeken naar een mogelijke spetterende finale. Naar een pleit dat wordt beslecht. Alleen kan ik mij niet herinneren dat dit Hart van Bitossi er bij het kwalijk sudderende potje dat de wielerbonzen er intussen van hebben gemaakt ooit zo heeft zitten bloeden.

Extern: Vandaag overal en op alle zenders behalve op ZDF het WK wielrennen op de weg.

En o ja, maar dit geheel en al terzijde, volgens mij wordt ondanks alles vandaag in Stuttgart niemand minder dan Filippo Pozzato tot grootste wielerpipo van het jaar gekroond. Al mag het – Herr Dewever - voor één keer ook een Waal zijn met karakter.

Rubriek: Het hart van Bitossi

Labels: ,

woensdag, juli 25, 2007

Une histoire

Zadelpijn (6)/Uit het nieuws (4):

" John Gadret, de Franse veldrijder in de Tourploeg van AG2R die in hetzelfde hotel gelegerd was, zag om half vijf in de namiddag plots Vinokourov het hotel verlaten. Langs de tuin en door de struiken aan de achterzijde, nota bene. Hij zag Vinokourov in een gewone auto stappen en wegrijden. Gadret stelde er zich weinig vragen over. 'Une histoire d'amour', dacht hij. Want van het gezicht van de Kazach was, zoals gewoonlijk, weinig af te lezen. Pas later in de namiddag werd ook hem duidelijk waarom Vinokourov spoorslags en in het geniep vertrokken was."

Uit het bericht “En toen stond de Tour stil.”. De MorgenWoensdag 25 juli 2007

Rubriek: Het hart van Bitossi


Labels: ,

maandag, juli 09, 2007

Helmbossen

Zadelpijn (5)

Terwijl ik alsmaar dromen blijf van een boekje vol ernstige flauwiteiten. En paraproza. Of parapentenproza. En van nog veel meer ernst die ongezegd moet blijven. Terwijl ik mezelf voorhou te werken aan wat groter is, blijven de zomerdagen mij opzoeken alsof ze niks anders hebben te doen. Is het de roes. Of de vermomming die ons doet leven. Maandag vandaag en alles zal wijken voor het Grote Circus Zurenbos. Vervaarlijk uit de hand gelopen jongensdroom trekt een streep doorheen de streek die ik willens nillens de mijne noem. Ik zie het gebeuren, maak het mee. Loopt op wieltjes, valt uiteen in kleuren. Tour de France. Het geel van Fabian Cancellara. De spichtige knieën van Robbie de Australische Vlaming. Koning Tom, Prins Gilbert. Straks neem ik een trein naar een laan in Gent. Uit wat als helmbossen wuift, bestaat de wereld. En uit niets dan nadar en laatste rechte lijnen.


De man met de leesbril. Dagboekfrasen (8)
Rubriek: Het hart van Bitossi


Labels: , ,

zondag, april 15, 2007

Stalen ros



















Met fietsen heb ik een haat-liefde verhouding: ik zit er niet graag op, maar soms zijn ze reuze handig. En al bij al bekeken zie ik mijn fiets graag, al is hij paars en heeft hij een te professioneel ogend stuur voor iemand met mijn fysieke mogelijkheden. Ik kwam aan in het fietsenrek, en constateerde onthutst dat het zadel verdwenen was, evenals het fietsslot. Het is al de tweede keer op drie jaar tijd dat mijn fietsslot gestolen wordt, en niet mijn fiets. De grapjas, of grapjassen, die zich te buiten gegaan waren aan deze uitspatting, hadden in de ruimte waar…"

Lees de rest in: “Zadelpijn” door Vainqueur Elegie voor een stalen ros
Vindplaats: Ergens binnenin, op de bladzijden van Lectrrland

Vandaag - de hoogdagen volgen elkaar razendsnel op nu - kunt u ons overigens met onze harten van Bitossi aantreffen ergens op de brokkelige wegen tussen Valenciennes en Roubaix... Wij zullen - herkenbaar als wat - één van de enigen zijn die zich niet willen laten leiden door al dat onnozel geel-zwart gewapper...

(Vandaag overal en op alle zenders, in de Hel van het Noorden en elders: Parijs-Roubaix 2007, editie nr. 105. En kijk ook maar uit naar het mooie gedichtenboekje van Curieus...)
Illustratie: De vlucht van de kampioenen, 1935 – Gaston Rebry.
Rubriek: Het hart van Bitossi

Labels:

zaterdag, maart 17, 2007

Zitbotjes

Een zadel past pas goed als je precies op de zitbotjes zit. Je kunt voelen of je goed op de twee zitbotjes zit als je verschillende zadels uitprobeert. De afstand van de zitbotjes verschilt van persoon tot persoon, en is bij vrouwen groter dan bij mannen. Probeer daarom "de zit van een zadel" uit.

Vindplaats: Tips tegen zadelpijn bij gezondheid.be



Rubriek: Het hart van Bitossi

Labels:

zaterdag, maart 03, 2007

In het beste eelt gebeiteld

Vandaag wordt - tot spijt van wie het als een ware Dubbeldecker in tientonnerstijl benijden wil - op het Gentse Sint Pietersplein het nieuwe nationale wielerseizoen op gang geschoten. Zij die weten wat een hart van Bitossi met de dingen kan doen, begrijpen best dat daar enige aandacht aan wordt besteed. Anderen – de Sonck- of Polspoelinborst vol sportieve correctheid - blijven hoofdschuddend en vol afschuw over de eigen stang gebogen. Het zij zo. Bloed blijft op kruipolie lijken. Bloed doet wat moet gedaan, sluipt nog altijd waar het niet kan gaan. Wat te zeggen over een sport die al enige tijd goed op weg is om zelf de hefbomen aan te reiken om met onmiddellijke ingang elk wielerkonvooi total-loss en spoorloos te maken. Van het kapotte, kompleet vandepotgerukte landisjaar 2006, is nog geen enkele wielerfan hersteld. Ook de pietluttige en belachelijke AS0-UCI machtstrijd die tegenwoordig op de hogere échelons blijft woeden is in geen geval in staat om de geloofwaardigheid te herstellen. Misschien moeten de renners en de ploegleiders op dat vlak maar voorgoed gaan beseffen dat zij uiteindelijk de sterkste partij zijn. No film without actors, zei Patrick Lefevere gisteren nog. Jean-Marie Dedecker zal weer knerpen en sjirpen als oud brood als ie’t zal horen! Maar ondertussen blijft het noodweer wel zwaar boven de sport die ons lief is hangen. Al is het zeer de vraag of de echte supporter daar nog wakker van ligt.

Ook vandaag zal, ik zie het zo voor me, blijken dat wij, de fans, het kleine grut, de zachte tifosi, – raar maar waar – ondanks alles nog altijd met velen zijn. Het gebeurt en het blijft gebeuren. Ondanks alles blijft het gebeuren met wie net als ik in het beste eelt gebeiteld zit en zich klaarhoudt om zijn cool, zijn kleed van koelheid, af te leggen waar men dat maar wil. Er is een zin voor heroïek die sterker blijft dan een mens geloven wil en die ons, verzopen schaduwen, modderfiguren in het altijddurend jongensboek van de wielersport, langs de wegen jaagt.

Extern: vandaag hier, en op alle zenders, de Omloop Het Volk.
Dossier Het Volk bij Sportwereld en bij de Morgen en ook en evenzeer in het hart van Chrétien.



Rubriek: Het hart van Bitossi

Labels:

zaterdag, januari 27, 2007

Zadel

Waarom je tijdens een steile afdaling beter niet in het zadel blijft ?

,,Blijf je in het zadel, dan riskeer je een voorwaartse salto. Je zwaartepunt ligt immers te ver naar voren en dus bestaat de kans dat je over de kop gaat. Bovendien krijg je een schok als je beneden bent. Zit je in het zadel, dan bestaat het risico op een kader- of zadelpenbreuk. Geloof me, dat wil je niet meemaken.''

Uit “De lessen die je van het leven krijgt…”

Bron: Voorbeschouwing in het Nieuwsblad bij het WK Cyclo-cross dat vandaag en morgen in Hooglede-Gits een heel dorp op stelten zet.


Rubriek: Het hart van Bitossi

Labels: