zaterdag, oktober 18, 2008

Bernie

It’s hard to be a saint in the city. Het is waar. Vraag dat maar sinds deze week aan De hamster van Wolkersdorf, wielrenner Bernard Kohl. Als een levenloos knaagdiertje schoof ie de voorbije dagen voor de camera’s en bekende. Zonder veel weerstand ging ie voor de bijl, die kleine hamster van ons. Geveld. Wollig en wel. Uitgeteld zagen we hoe zijn hoofd minutenlang op zijn armen bleef liggen. Bijna hadden we met hem te doen, hij die voor zijn vrienden zo graag die goeie ouwe Bernie was gebleven. Kohl gaf dan wel toe maar haastte zich om iedereen uit zijn entourage netjes buiten schot te houden. Nee, zijn ploeg Gerolsteiner had niets met de zaak vandoen. Het was puur zijn eigen domme initiatief geweest om naar die vervloekte Cera te grijpen. En het was ook de eerste, echt waar de allereerste keer dat hij had toegegeven aan de verleiding van het spul. Omdat de druk zo groot was geworden, mijnheer, en omdat hij in de Dauphiné zoveel tegenslag had gekend. De persoonlijke biecht van Kohl maakt uiteindelijk niet zoveel uit. In Duitsland en Oostenrijk hebben ze het immers al een tijdje met de koers gehad. Daar slaat de wielerbalans nu wel helemaal door. Geen live-uitzendingen meer van de Tour, geen Ronde van Duitsland meer, geen Zesdaagse van Stuttgart… De Duitsers lijken in een puriteinse vlaag van heiligheid wel alles weg te willen gooien. Als ze zo doorgaan sluiten ze straks nog hun eigen apotheken. Dat Gerolsteiner eind dit jaar uit de pelotons verdween was allanger bekend. Wegens, wat dacht je, het niet vinden van een nieuwe hoofdsponsor. Daar hebben de affaires Schumacher en Kohl niet meteen rechtstreeks iets mee vandoen... Minstens één man uit de Gerolsteiner-rangen heeft dit alles niet verdiend. Davide Rebellin is, zo lezen we, door de gebeurtenissen woedend gestemd. En terecht! Door de affaires wordt hem vandaag in Lombardije immers de start ontzegd tot zijn lievelingsklassieker. Dat is jammer want als er één man tussen alle dopingstormen door recht blijft staan dan is het toch wel Rebellin. Zevendertig intussen en op kousenvoeten is Rebellin op de wielerranglijst aller tijden al doorgeschoven naar de 17° plaats. Het gaat verbazend snel vooruit. En het lijkt er op dat hij nog jaren door kan gaan. Als een dief in de nacht zien we het hem niet, zoals Polleke Bettini laatst, plotseling voor bekeken houden. Volgend jaar vinden we hem alvast bij een nieuwe ploeg terug. ISD-Danielli is de naam. Rebellin mag dan wat saai ogen, maar de enige echte pater uit Bonifacio, is, voor zover we weten, wel helemaal onbesproken. Bijna een uitzondering is en blijft Davide Rebellin tot nader order een broos en breekbaar voorbeeld voor op onze wielerkast!

Vandaag en op steeds minder zenders: de Ronde van Lombardije. Wat ons betreft misschien de mooiste wielerklassieker van allemaal. Maar vandaag helaas zonder Davide Rebellin.

Rubriek: Het hart van Bitossi


Labels: , ,

woensdag, juni 04, 2008

Vliegend en wel

















De vliegende neger en de kleine koningin

Auteur: Jan Boesman
Uitgeverij: LJ Veen
Bindwijze: Paperback
Pagina's: 224
Prijs: € 18.90

Jan Boesman (Winnaar van de Vlaamse Scriptieprijs 2006) heeft zijn scriptie in boekvorm uitgebracht. In zijn 'De vliegende neger en de kleine koningin' zoekt hij het antwoord op de vraag waarom er geen zwarte renners in het wielerpeloton zitten.

Wil je voor één keer wat anders dan het nieuwste dopinggeval in het wielrennen én/of de sores van bakkeleiende wielerbonzen... begeef je dan al dan niet bepakt en gezakt maar alleszins per fiets naar de boekhandel en hef mee het glas tijdens de boekpresentatie op 14 juni! De presentatie gaat door in Boekhandel Limerick, Koningin Elisabethlaan 142, B-9000 Gent om 15:00 u.

Als dat – voor de onverbiddellijke Bitossi-freak in ons - geen mooi boek belooft te worden!

© Ill. en meer info bij Uitg. LJ Veen

Rubriek: Het grote grandioze feest van de covers (13)

Labels: ,

zaterdag, maart 01, 2008

Tornen

Elk jaar merk ik, zo rond dit tijdstip, dat aan hele happen van mijn particulier gedachtengoed niet veel meer valt te tornen. Voetbal is een spel(letje), maar de koers, ha mijne jongemannen en heren, da’s toch nog wat anders. Ondanks alle domme (en af en toe ook pijnlijk terechte) extra-sportieve commotie van de voorbije jaren, is en blijft de koers van een andere orde. De nacht lijkt op een dag. Ontij geselt de ramen. In Haaghoek, Donderij en Lippenhove, op Trieu en Eikenberg kleeft de aarde aan de hemel... Er zullen lijken aan de finish komen. De woorden vatten exact samen wat we bij het begin van elk nieuw wielerseizoen in de kranten willen lezen. Wat we willen zien, wat we willen horen… Voor het eerst sinds twaalf jaar komt de Omloop Het Volk weer thuis, heet het. Als vanouds gaat het weer van Gent naar Gent. Ach, alles lijkt tegenwoordig gerestyled te moeten worden. Is het de radio niet dan zijn het wel de televisiestudios... Is het Martine Tanghe niet, dan is het wel Kobe Ilsen... De Omloop het Volk ontsnapt niet aan de trend. Misschien is dat (en de lieve centen) ook de echte uitleg waarom men tegenwoordig van mening is dat elke wielerkoers op de Ronde van Vlaanderen moet gaat lijken… Maar laat ik vandaag over dit en andere dingen die mijn geliefde sport steeds weer in nesten weten te werken, maar niet teveel prakkiseren. Het heeft weinig zin het om het met pakken goeie wil over nieuwe bezems te hebben als die gedateerde dingen toch maar gedoemd zijn om weg te kwijnen in fel-gescleroseerde handen... Laat ik vandaag – en het mag voor de gelegenheid best wat harder klinken - met jou maar hopen op een knaller van een wegseizoen. Ik ben er nog niet helemaal uit over wat mij dit jaar nog het meeste plezier zou doen… Een glanzende toptienplaats in de Tour voor Stijn Devolder. De overwinning in Milaan San Remo van Philippe Gilbert of die van Nick Nuyens in de Ronde Vlaanderen. De E3-prijs in de pocket van Bert Dewaele of Gorik Gardeyn die eindelijk zijn eerste semiklassieker binnenrijft… En de rest, o ja, verdeel die maar met gerust gemoed tussen Tom Boonen, Pippo Pozzato en... Maxime Monfort!

Vandaag, vlak bij het Smak en aan de poorten van het Hisk – nooit kwam de Koers dichter bij de Kunst – en ook, hier en op alle zenders: de Omloop Het Volk, editie 2008.
Zie voor nog meer wielervertier ook: 8000 punten en géén ééntje minder...

Rubriek: Het hart van Bitossi


Labels: ,

zaterdag, februari 16, 2008

Het Buitenblad

Voor wie zijn handen gebruikt, heeft het alles vandoen met specie. En met spouwmuren. Wie het daarentegen vooral met de benen doet, weet wat er staat te gebeuren als jij (of een ander) hem het buitenblad opgooit. Handen- of benenwerk, en op zo’n opgetuigd glitterend koersvehikel of niet, voor harde watjes of niet, feit is dat Het Buitenblad – ooit nog als label in mijn eigen wielerkolommen gebruikt - vanaf maandag e.k. als heus literair wielerblad in de winkels ligt. Of het blad er net als zijn Nederlandse lichtend voorbeeld de Muur, meteen een lap op zal geven, valt nog wat af te wachten. Het eerste nummer is in elk geval een themanummer dat opgehangen wordt aan – daar heb je hem weer - de figuur van Tom Boonen, al valt dat opgehangen worden bij nader inzien nog best mee. Het Buitenblad 2008/1 bevat, en da's het minste wat je er nu al over kunt zeggen, zeer uiteenlopende bijdragen van Frederik Backelandt, Agnes Boonen-Melis, Loes Geuens, Philip Hoorne, Robert Janssens, Herman Laitem, Luc Lamon, Jean-Marie Leblanc, Dirk Nachtergaele, Ronny Neirinck , Paul Rigolle, Jacques Sys, Annemie Struyf, Karl Vannieuwkerke, Eric Van Rompuy, Rik Vanwalleghem, Willie Verhegghe en Bert Wagendorp.

Een peloton gelijk!

Mijn eigen bijdrage aan het eerste nummer bestaat uit vijf wielergedichten die je wat mij betreft best met gerust gemoed mag rangschikken onder het motto “De dichter als coureur”. Meer info over het Buitenblad, een uitgave van Roulartabooks in samenwerking met het Roeselaarse Wielermuseum, en over de voorstelling op maandag 18/2/2008 heb ik voor de aardigheid ook nog ‘ns hier bij elkaar gezet.

Labels: ,