woensdag, november 26, 2008

Slappe sla gelijk

Je gelooft je ogen niet maar het is nog lang niet over. Met droe-hoefheid neem ik kennis, met verslagenheid moet ik melden dat we ‘m nog lang niet hebben gewonnen, de strijd. Gisteren heb ik dat van lieverlee, en op weg naar het Waregem van al mijn plaatsen (Een italiaan! En een niet onaardige: Al Valentino da Vito…), met eigen ogen moeten vaststellen. Dat er geen houden aan blijft aan die gedrochten! Dat het een eeuwige winterkanker is! Dat ze maar blijven kleven en plakken als valse akkerwinde... Ergens in de Vijfseweg of bijna in de Stormestraat, ik wil er af zijn, maar daar hing ie wél, het eerste gedrocht van het nieuwe jaar. Een walgelijk aartslelijk geval van plastic. Slappe sla gelijk. Van kwaad naar erger blijft het gaan! Zo mogelijk nog net iets erger zijn ze dan een BV die fleemt en flapt, zich als een donsdeken vermomt en tracht op wel zeer poëtische wijze. Strovuur volstaat allang niet meer als behandelingsmethode voor de rooie monsters. Een heel regiment van lopend vuur hebben we nodig. Verlos mij! Help er ons van af!

Blijven tekenen dus die brandend actuele Weg-met-de-gevelkerstman-kwestie van Klabadaster!

Labels: , ,

dinsdag, december 14, 2004

Strovuur

Je vraagt je af vanwaar ze komen. En blijven komen. Eén ding is zeker: bij mij komen ze er niet in! Nog liever spijker ik mijn ramen dicht. Nog liever verliet ik op staande voet het huis en ging ik te voet naar Halle. Vanwaar die plotse modes telkens weer het land in moeten komen, je vraagt het je af? Strovuur! En elk jaar wordt het erger. Een invasie is het, een heuse invasie van verkrampte kleine monsters. Het schemert me voor de ogen. Ze ogen glazig alsof ze permanent aan zieltogen doen. Hun pakken zien er niet uit maar met hun rood en wit verkleuren ze wel constant ons uitzicht. In de straat hier tel ik er alleen al meer dan twintig. Mooi is anders. Overal zijn ze. Ze hangen aan ramen, sleuren aan dakgoten, liggen scheefgezakt en voor pampus op de daken. Overal en op alle plaatsen zijn ze. Maar vooral, vooral hangen ze mij de keel uit. Hou me dus maar vast. Hou me tegen of ik start een petitie, of liever nog een ware heksenjacht. Want weg wil ik ze, tussen hangen en wurgen wil ik ze weg, die kleine gedrochten. Wat zeg ik, tussen hangen en wurgen? Doe maar meteen wurgen!

Labels: