vrijdag, januari 29, 2010

Buitenring of binnenveld?

Gisterenavond omstreeks 13 over 7 was het zover. De maan was vol en ze ging over tot de daad. Vertrok ze met stille trom? Koos ze voor het ruime sop? Wat zou het worden? De buitenring of het binnenveld? In elk geval nam ze zonder enige schroom haar nieuwe plaats in, Tante Kaduk! Voor een nieuwe volle maand is ze vanaf vandaag te gast bij Toon Vanlaere, dichter op en naast het spoor. Met andere woorden, Kaduk of niet, het avontuur gaat voort!

Extern:
Kunst op reis
Maarten Wydooghe
De reis van het schilderij: Tante Kaduk

Labels: ,

woensdag, januari 13, 2010

En lijkt op iets dat in een fuga past

De reis van het schilderij: Dag 26.

Van oud naar nieuw ging het. Na de zonnewende kwam die van het jaar. De maan was vol. Winterhoest kreeg ons te pakken. Ziekjes. Ziekerig. We aten, dronken, vierden feest. En tante Kaduk? Die heeft zich al die tijd zo goed en zo kwaad als het kon vermomd. Als een plastisch werk op mijn kast, zo stond ze daar. Maar ik weet wel beter. Ze is veel meer dan dat. Die ouwe dolle tante van ons. Ze leeft! Niet alleen vandaag leeft ze, maar al de hele tijd. Zonder omzien. Dag in, dag uit. En al die tijd komt ze tot leven omdat we haar een leven geven met ons blote oog.

Dat ze aan Sardinië deed denken, zei iemand. In elk geval een eiland van groen en blauw. Nog een ander dacht aan wolken als hij naar haar keek. Aan tijdloosheid, aan geen ballast meer. De Chirico. Nog iemand bekeek haar maar kwam niet echt bij haar terecht. Hij zag haar niet. Keek vooral naar wat die paal daar deed, alsof het, achter haar aan, een totem was... Even ook bracht ik haar terug naar vanwaar ze kwam. Ter ere van de pers. In een foto die beklijft!

Het gaat nu snel. Al aan dag 26 van haar verblijf zowaar. De tijd is een stille doder die niet om wil zien. Nog een tijdje logeert ze hier. Dan gaat ze weg. Voorgoed. Er is al iemand die klaar staat met zijn eigen huis. Intussen profiteer ik van de ogenblikken dat ze er nog is. Ik fotografeer en stof haar af. Ik verhuis haar in de kamer. Van hot naar her, ga ik. Ik leg haar neer en hang haar op. Ik hou haar vast en merk hoe ze deint en dreint, hoe ze telkens meegaat, meereist met het licht en daardoor telkens weer een ander is. In de ochtend wordt ze door het licht betast. In de middag staat ze – een veelvraat - stijf van helderheid en aan het einde van de dag lijkt het alsof ik haar in de stilte horen kan. Dan krijgt ze welhaast klank

en lijkt op iets dat in een fuga past.

Extern:
Kunst op reis
Maarten Wydooghe
De reis van het schilderij: Tante Kaduk

Labels: ,

zondag, januari 10, 2010

Geverfde vrienden

Het gaat goed met onze geverfde vrienden! Gisteren liet ik de onverhoopte, maar alweer erg zinderende tennisclash tussen Justine Henin en Kim Clijsters voor wat ie was, en trok naar het “Lichtervelde van al mijn plaatsen”. Doorheen bittere kou gelardeerd met motsneeuw ging het naar de persconferentie van het “Kunst op reis”-project van Maarten Wydooghe.



















Mooie dingen gezien. En gehoord. Over Boeken, Bouw, Metal en Hijgende Honden… Ook aangenaam kennis gemaakt met al de andere (en voorlopige) leden van de familie! Niets als blije gezichten. Welkom Nick en Simon! Rebonjour Rino! Wordt in elk geval vervolgd. Een fotoverslag van de persbabbel staat intussen op de “Kunst op reis-blog”. Ook rechtstreeks te bereiken via deze link.

Labels:

zondag, december 20, 2009

Tante Kaduk. Dag twee.

De reis van het schilderij: Dag twee.

De tweede dag alweer. Hoe snel went een aanwezigheid! Een ding gemaakt van verf dat leeft. Haar entrée heeft ze in geen geval gemist. Gisteren is ze op de kast geraakt. Hardboard op hout. Daar houdt ze zich nu gedeisd. Urenlang. Ze kijkt wat zijdelings. Niet Kaduk, nee zeker niet Kaduk. Zo oogt ze niet. Haar naam is niet haar naam! Eerder wat hautain. Tersluiks. Het hoofd lichtjes schuin. Vanuit de nek. Ze monstert ons en lijkt niet van plan om vlug weer weg te gaan. Het lijkt me het karakter wel. Geen simpel ding maar een Madame. Slangenvel? Dat ze nu maar niet gaat denken dat ik haar élke dag van commentaar voorzie. Morgen misschien weer wel maar vandaag, nee. Vandaag heb ik andere dingen aan het hoofd. Vandaag ruim ik sneeuw. Maak baan. Maak plaats.

Vandaag loop ik haar op zijn zondags graag voorbij. En zij?

Zij doet mee en negeert me straal.

Extern:
Kunst op reis
Maarten Wydooghe
De reis van het schilderij: Tante Kaduk

Labels: