donderdag, oktober 18, 2007

Sous les pavés (14)




















"Sous les pavés, il y a la plage"
Monte Subasio, Italy – Zaterdag 8/9/2007 – Omberland (3)"



Rubriek: Sous les pavés il y a la plage...





Labels: ,

woensdag, september 26, 2007

Uit de slaap

Omberland (2)





































































Of het wel allemaal echt is, luidt de vraag… Hier en elders. Maar vooral hier. Zou vandaag hier echt wel bestaan? Of het - in dit glooiende Omberland dat zelf als tijd verstrijkt - niet altijd een soort schaduw is, een soort gisteren is dat zich telkens weer vermomt; zich weet voor te doen als vandaag. Het klimt, zoals het hier wel vaker klimt. Ademtrappend, naar de top van de heuvel, gaat het, hogerop waar het centrum zich heeft neergelegd, zich heeft uitgestrekt in een plein. Piazza del popolo. Het plein van het volk. De spiegel van de barbier, het vlees, het brood, de rooie stoelen op het plein. Garribaldi. En anderen. Schijngestalten van de macht. Van het woord. Jacopone da Todi. Het Stabat Mater. Een affiche voor een optreden van de New Trolls. In Todi maakt de tijd een schijnbeweging omheen zichzelf. Een vaart zal het hier nooit lopen, het leven. Geen spook- maar een droomstadje. Uit de tussengebieden van de slaap gelicht. In Todi hou ik halt, in Todi blijf ik staan. Alles wijst er op dat ik hier ooit was. Maar toch twijfel ik zeer of Todi wel echt bestaat.

(Aantekening bij een bezoek aan Todi, do 6/9/2007).

Labels:

woensdag, september 19, 2007

Weet ik een plaats





















Omberland (1)

Terug van weggeweest! Het boek van Het omber en het oker weer dichtgeklapt. De matten opgeplooid…

Wie naar Umbrië reist keert terug zonder ooit weer helemaal terug te zijn. Misschien is dit dé betere reden waarom een mens zich gaat verplaatsen: Beseffen wat men heeft meegenomen... Maar niet beseffen wat men heeft meegebracht…

Voor wie net als ik in de voorbije weken een schitterende uitvalbasis zoekt om het Omberland van Umbrië (Perugia, Assisi, Spoleto, Gubbio, Spello, Montefalco, Foligno…) en omgeving (Arezzo…) te verkennen dan ken ik een adres! Dan weet ik een plaats! In Fratticiola Selvatica (een oord met de getoomlijste kracht van een ingehouden klankgedicht) zit je bij Tim en Lori van La Vallata meer dan gebeiteld. Als je er - grapje - tenminste in slaagt om de helling op te raken… Het zou me verbazen als hier in de komende weken (wennend alweer aan een overvloed aan inlandse druilerigheid en 298 en zoveel vernietigde mailtjes later) op deze bladzijden niet af en toe een Vallata-echo zou gaan opklinken.

Labels: