zaterdag, maart 06, 2010

Migreren?

Na 1 mei 2010 is FTP-publicatie niet meer beschikbaar.
Er wordt nu FTP gebruikt bij het publiceren van je blogs. Je moet je blogs migreren naar een nieuwe aangepaste domein-URL of naar een blogspot-URL. Ga voor meer informatie hierover naar onze blog en Help-documentatie.


Zo staat het er op je dashboard, dat Blogger-bericht! “Na 1 mei 2010 is FTP-publicatie niet meer beschikbaar”. Migreren? Met wie? En waarheen? Dat wordt, als je’t mij vraagt, dus nog flink wat nadenken.

Labels:

zondag, augustus 10, 2008

De schaal van Digther

De Westhoek van al onze plaatsen is allang niet meer wat ie is geweest. Zelfs de blogosfeer weet hem te vinden. Ook het literaire blad Digther, waarvan ik graag deel blijf uitmaken, is aan het bloggen geslagen. Na wat geäarzel tussen Wordpress en Blogger is het uiteindelijk een simpele blogspot geworden. Er wordt niets beloofd. Er is niets Olympisch aan: Digther blogt! Al had het ding natuurlijk ook netzogoed “De schaal van Digther” kunnen zijn.

Labels: ,

dinsdag, juli 22, 2008

Wat niet smeult





















Uit de 'Verzamelde onderschriften':
Wat niet smeult gaat niet voorbij!


Labels:

donderdag, januari 17, 2008

Werkplaats












Na de eenzame hoogten van die job als dakdichter hebben we – toch maar weer van het hart een steen makend - opnieuw de lagere regionen opgezocht! Dwarsliggerswerkplaats... Nooit gedacht dat we er ons, al na zo korte tijd, zo thuis zouden voelen!

Met dank aan het IICAVAH voor de kortstondige greep uit de schitterende archieven van de dagen!

Labels: ,

zaterdag, januari 05, 2008

Stokje

Nog heel even 5 maal 3 maal 2007

Van Librarian ontving ik net voor eindejaar een stokje. Een hardnekkige en niet te pareren aanval van viraal geweld maakte dat ik in de voorbije dagen niet kon opnemen wat mij was toegeworpen. Stokjes zijn van die leuke dingen voor de mensen. Vooral voor mensen mét een blog. Want tegenwoordig kan, zo merk ik, de wereld perfect tweeledig worden ingedeeld. In mensen mét en mensen zonder blog. Het zegt veel over beide soorten. Zo gek van die stokjes ben ik overigens niet maar als ze van een Heer van Stand afkomstig zijn als van die Librarian dan heb ik niet het minste verhaal. Hier ga ik. Voorbeeldig als wat (en door de beste ogen nagestaard).

3 bands en/of artiesten die je dit jaar hebt leren kennen
Ik ben een omnivoor. Dat is, ik weet het, niet goed voor mijn ecologische voetafdruk. Maar het is (voorlopig) niet anders. Ik eet (lees/ervaar/kijk…) veel en graag. Het leven is immers veel te kort om slechte wijn te drinken. Wie zal ik hier vernoemen? Damien Rice, James Blunt, Admiral Freebee, Richard Ashcroft, Gunther Verspecht… Al die mannenstemmen verbleken, geen één kan voor mijn part tippen aan David Gray. Wel veel inhaalbewegingen gemaakt dit jaar. Zelfs Radiohead! Zelfs Jethro Tull! En niet te vergeten: Jef Neve. En… Henryk Górecki. Wat lezen betreft… Tussen de Roth’s, de Murakami’s, de Verhulsten en de Verhelsten door toch nog de tijd gevonden om een paar échte ontdekkingen te doen. Ondermeer: 365, een schitterend dwingend dagboek van Joris Gerits, en een “klassiek” dichter waarvan ik nog niets had gelezen maar waarover en waarvan ik nu alles wil lezen (en weten): Wallace Stevens.

3 dingen die je hebt meegemaakt, gehoord… en die je altijd zullen bijblijven
De dood en het leven… Als je zelf een eind op weg bent, lijkt het allemaal intenser te worden. En het lijkt vooral ook sneller te gaan… (“Nog zoveel tijd blijft mij om te schrijven, te kijken, te horen, van dingen te houden…”). Alles wordt steeds meer overschaduwd door de uitersten van leven en dood. Aan de ene kant steeds meer geliefden, mensen waar je van hield, waar je iets aan had die je ontvallen (Magda C., …). Aan de andere kant toch telkens weer dat schitterende, onontkoombare, onverbiddellijke nieuwe leven. Ondanks de toestand van de wereld wordt er – het is gelukkig duizend keer sterker dan onszelf – ongedwongen baan geruimd voor de levenskracht, voor het vitale, het feesten… Zelf heb ik dit jaar voor het eerst het begrip “kleinkind” aan de wollige praktijk mogen toetsen. Camiel, zo heet de eerste pracht-Rigolliaan van de nieuwste generatie. En hij is er klaar voor! Elk kind verandert de wereld. En het zou pas echt geen pas geven om dat niet telkens weer als een schitterende kans te zien voor… de hele mensheid!

3 vreselijke blunders die je sinds dit jaar op je naam hebt staan
Mijn eigen blunders heb ik intussen zoals elk jaar met veel zorg onder de rooie kapmantel van mijn eigenliefde begraven. Wel hou ik daar een paar “Waarschuwingen voor mezelf” aan over. Het lijken wel voornemens:
- Gun jezelf veel meer dagen zonder internet. Dat heilige knip-en plakwerk van de dagen, dat lezen en printen van pagina’s die niet terzake doen, dat oeverloos en onmisbaar gelul met Contrabas- en andere klanken… Af en toe moet het helemaal gedaan zijn met nog langer toe te geven aan dingen die totaal onbelangrijk is...
- Nooit meer spreken over wat niet geschreven is… (Dié Roman! Dat grote stadsgedicht, Tot het bestaat, Kantersteen…)… Niemand heeft zaken met wat niet af is en wat misschien – die mogelijkheid moet je zonder verpinken, en met de enig juiste attitude die ervoor blijft zorgen dat elke vorm van bitterheid jou op dit vlak vreemd kan blijven, onder ogen zien – ook nooit af zal raken.
- Tot slot: Mijn eigen particuliere zin voor humor die er voor zorgt dat mensen… aarzelen… Meent ie het of meent ie het niet. Mijn mooiste flauwe plezanterieën, moet ik dit jaar toch echt wel wat gaan afbouwen… Sommigen lijken niet altijd de grens te kennen waarop de ernst kan vibreren dat het niet mooi meer is.

Overigens merk ik dat, hoe meer ik bij dit item blijf stilstaan, hoe meer de Zalige ergernis mij lijkt te willen bezoeken… (Frieda Van Wijck! Ben Krabbé! Geena Lisa! , bah...) (Misschien moet ik bij de aanvang van dit nieuwe jaar, ergens buiten dit bestek, ook maar ‘ns voor een apart blokje keurig verwoorde ergenis gaan zorgen…)

3 dingen die je héél stiekem ongelofelijk trots maakten
Ongelooflijk trots is wel een heel overtreffende trap van trots. Laat ik het houden bij wat gewone trots. Dat nieuwe leven van daarnet, daar had ik het al over… In veel mindere mate en slechts van het niveau van het kleine pluimstrijken, waren mijn hele kleine overwinningen in enkele poëtische prachtkermiskoersen, zoals die van Sint Niklaas en die van Harelbeke… Voorts: Mijn schijnbaar achteloze fietstochten van de voorbije zomer die mij, als leek het zonder doel, toch telkens maar weer mooi naar de marktplaatsen (en dé hoofdterrassen) van de duizend dorpen uit mijn omgeving brachten… Maar vooral het verhaal dat mij overkwam in Umbrië kan mij nog verwarmen. Op een dag raak ik in Umbrië – Tim & Lori van La Vallata wezen hierbij nog ‘ns heel luidruchtig gegroet - mijn Moleskine-carnetje kwijt (ja, ik ook, zelfs ik gebruik er eentje!). Niet wetend waar het verlies zich voordeed en rouwend om een flink aantal notities die nog niet waren uitgetikt - dat zul je altijd zien, zul je dat altijd zien – begon ik van lieverlee maar meteen een nieuw en blanco exemplaar… X aantal weken later, en allang weer van Umbrië, enfin toch zo goed als, afgekickt, komt navolgend mailtje mij verblijden:

"nous avons retrouvé votre petit journal a Palazzo Trinci (Foligno). Si vous voulez l'avoir, vous pouvez nous dire votre adresse... "

Emanuela Cecconelli, ik hou van jou !

3 aanwinsten van het jaar
- de simpele prentkaart aangevuld met mijn eigen, stiekem genomen foto van “Vesperbild” in de Pinacoteca Civico van Gubbio.
- het schitterende boek over Thierry De Cordier, De wijnjaren, dat ik om weetikwelke reden eerder had gemist. Naar aanleiding van Alechinsky in het KMSK troffen we het aan in de museumwinkel… Dit keer konden we het niet laten liggen!
- al die schitterende stukjes die ik heb verzameld, geplakt en geknipt en die ik niet meer terug kan vinden op de ogenblikken dat ik ze wil gaan gebruiken...

3 mensen die je hiermee graag wil lastigvallen
Mogelijkheden genoeg natuurlijk. Ik had gedacht aan, een beetje met de kiezende vinger van de juiste willekeur… Bert Bevers. Om zijn “Gemengde berichten” waarvoor je de tijd niet hebt om ze allemaal te lezen, maar ze zijn er wel en ze blijven komen. En ook om deze mooie foto. Aan Sylvie Marie heb ik gedacht omdat je haar poëtisch (en ander) werk zo ziet vorderen, sterker worden… en aan Wchulseiee, omdat die, nou ja, omdat die mij aan het hart ligt… Bij nader inzien doe ik het toch maar liever niet. Vermits dit stokje, Proust mag dan niet al te ver weg zijn, eerder appelleert aan onze eindejaarsdrang om alles ‘ns netjes op een rijtje te zetten en we intussen al zowat halfweg het nieuwe jaar zijn, laat ik het hier maar bij. Dat ze maar mooi ontsnappen… Laat ik zelf hout vasthouden en met dat estafettestokje af en toe ‘ns langs de tralies van mijn kooi gaan strijken. Het geeft een hels en niet eens onaangenaam lawaai. En nu mijn dierbaren, nu ga ik, al is het een dag te vroeg, Driekoningen zingen…

Met een stem om cokes te kloppen!

Labels:

vrijdag, december 07, 2007

De Letter S

En ook Sven Staelens is bijna back in business. Sequel II, le Retour... De Letter S.!

Labels: ,

zaterdag, november 17, 2007

Ballotage

(Uit de mailbox van de dagen)

O neen, het gaat niet over een tromperie of over een (flauwe) plaisanterie maar je hebt, echt waar, weliswaar geen superbe villa gewonnen in Abidjan, maar toch maar mooi een mooi bedrag van 72500 euros groot. Tot jouw aimable attention heeft het mailbericht jou al vanmorgen vroeg bereikt. Dat dat zo is omdat het zo moet zijn! Dat je één van de fysieke of morele personen bent die met een lot werd opgescheept, gerust en wel, noteer het maar. En wees gerassureerd. In jouw geval heeft die ballotage toch echt wel mooi zijn werk gedaan. En indien je jou le déplacement niet zou kunnen permitteer, komt Un Notaire jou wel verlossen uit jouw leed. Een protocol van sécurité is ge-etablird om te vermijden dat men reclameert vanwege quelques personnes die zonder scrupules zijn. In het geval dat u uw cheque verzilvert tekent u natuurlijk wel een Attestion sur Honneur. Met eigen hand geschreven en verzorgd. Daarom ook is primordiaal en niet van het grootste belang gespeend om dit bericht te houden confidentieel maar onze félicitations, wel die heeft u natuurlijk wel...

En o ja, dat je van ons ook nog de warme groeten hebt, dat moet er chaleureusement ook nog bij!

(In de reeks: Op een dag - het zou mij geen haar verbazen - maakt een email mij nog eens rijker dan ik voordien al was!)


Labels: ,

donderdag, november 15, 2007

Postuleren

Na de stads- en de plattelandsdichter eindelijk iets waar wij voluit kunnen voor postuleren! Ernstig, stipt en gemotiveerd waren we al, nu alleen nog onze loodwerk-kennis wat opkrikken!























Met dank aan het IICAVAH voor de mooie hint!

Labels: ,

vrijdag, maart 02, 2007

Lastig

"In Maart wordt Webstats4u in een nieuw en beter platform genaamd motigo ter beschikking staan. De nieuwe motigo Webstats geeft u verbeterte statistieken met veréénvoudigde navigatie en verhoogde functionaliteit.
Motigo is meer!
"

Vindplaats: Webstats4U wordt motigo webstats

Wordt ter beschikking staan... Amaai, wat een zin.
Ik ben benieuwd of die lastige rotop-pop-ups, die tenenkrullende roetsj-effecten en die, als op turnsloefkes opverende banners in de verbeterte (sic) versie nog net zo lastig zullen zijn als ze dat ondertussen al eeuwen lijken te zijn

Labels: ,

zaterdag, december 23, 2006

Gebenedijd

Af en toe duizelt het ons voor de ogen. Meer dan ons lief is. De blogosfeer is zo langzamerhand een zee vol waterlanders geworden waarin de reddeloosheid ons tot aan de lippen komt. Hoe schitterend (en hoe frenetiek voor de freaks) bijwijlen “het alleenrecht van de blogger” geworden is, ik merk dat ik om het vege lieve lijf te redden veel vaker dan vroeger naar de stekker grijp. Jona Lewie na al die jaren achterna. Stop the cavalry… Dat dit zonder daarvoor bedoeld te zijn één van de meest gedraaide kerstmisnummers blijft, is in dit tijdsgewricht alleen maar op zijn fijne kalkoentjes meegenomen. De blogosfeer! Nog in augustus meldden ze bij Vue Royale, waar ze vanuit de internetsuites van zichzelf en van anderen, wel vaker een koninklijk uitzicht hebben, dat de hele blogosfeer toen al meer dan 100 keer groter was geworden dan pakweg drie jaar daarvoor en om de 200 dagen verdubbelde. Gemiddeld werden per dag zo’n 1.6 miljoen postings aan de wereld toegevoegd en elke seconde, every bloody second, zo leerden de cijfers toen, kwamen er 2 blogs bij. En nog twee. En nog twee. Enzoverder. Enzovoort. In oktober grepen de algoritmen op een ongeziene wijze zo mogelijk nog gulziger en wilder om zich heen dan ooit eerder... Maar gelukkig, mijn dierbaren, gelukkig wordt het anders in 2007. Niets dan beterschap wordt ons voorspeld. Als we het mogen geloven wordt de kentering zelfs helemaal een feit. Wanneer halfweg het jaar het Tourcircus door Vlaanderen komt geraasd zal volgens hen die het kunnen weten het aantal stoppende bloggers eindelijk groter geworden zijn dan het aantal dat begint. Als dat niet iets moois is om naar uit te kijken. Al spreekt het vanzelf dat jij en ik – in 2006 tenslotte toch dé mensen van het jaar - blijven doorgaan tot onze laatste gebenedijde snik.


Extern:
Gartner: bloggen wordt minder populair bij Vue royale
David Sifri alerts-archieven van augustus en oktober 2006
Jona Lewie bij wikipedia
De tour in Vlaanderen en elders

Labels:

zaterdag, november 25, 2006

Kan ik er om malen

Zoals sommigen hebben opgemerkt is deze site ook dit jaar genomineerd voor de Clickx-wedstrijd “Site van het jaar”. Groot nieuws is dat niet. Netzomin als het mij kompleet koud zou laten. Van die hele jaarlijkse wedstrijd wordt – dat weten we – vooral Clickx beter (en groter en sterker dan de rest). Grappig is wel hoe er in de blogosfeer – van die hele kleine stormpjes in van die piepkleine glaasjes water - tegen die nominaties wordt aangekeken. Er zijn er die doodgelukkig zijn (genomineerd!) en dat ook nog formuleren, er zijn er die grienen om het lot dat wreed is en niet te vertrouwen (niet genomineerd!). Ach, blogs en bloggers! Hun aantal is allang niet meer bij te houden. Noch te stuiten. Ze lopen, stappen, rennen, springen, fietsen en vegeteren. In alle maten en gewichten, kom je ze tegen. In alle kleuren. Het hele kleurengamma gooit zich als een ordinaire winkelstraat voor je voeten. Er zijn er die blank zijn als het eerste laken. Er zijn de rode met het hart op de juiste plaats, dwz links. Er zijn er die het hard hebben zitten. Anderen zijn in de loop van de maanden (in het Wippel- en Waregem van al onze plaatsen en elders) zo donkerblauw geworden dat ze er welhaast bruin uit zien.… Ach blogs en Bloggers! Er zitten druppels, kruimels, parels tussen. Oogsnoep, maanzand, zoetstof… Er is eigengereidheid. Er is eigendunk, schaamteloosheid. Schoftig en schonkerig. Er is hopeloze en verloren gewaaide schoonheid. Er zijn – kan het anders - net zoveel blogs als er levende, plooibare, waaiende en kromme dode takken aan de bomen zitten. En soms lijkt het wel dat sommigen in het oververhitte bloglandschap alleen al bij die gedachte, bij de overvloed, bij de oceaan aan diversiteit waarin ze zichzelf nauwelijks staande weten te houden, aan het panikeren slaan. Alsof dat voor iets nodig zou zijn. Wat tenslotte dit eigen Arcadisch oord betreft blijf ik in deze graag net zo kort als bondig. Ooit opgestart als “Een gedicht in de tijd” – een soort kladboek zonder ringen - en nog altijd niet aflatend aarzelend tussen specifiek en speciaal, tussen alles waar geen tijd voor is en alles waarin wij ons verliezen, is dit blogachtig blauwboek – kan ik er om malen - gedoemd om voor eeuwig en een dag tussen twee stoelen te vallen. En heel af en toe, meer af dan toe, proberen wij dat hier voor onszelf, en toegegeven ook een beetje voor u, zo aardig mogelijk vast te leggen. En te houden. Wij hopen van u hetzelfde.

Voor wie het niet kan laten: Stemmen kan tot en met maandag 27 november, dus wacht niet te lang! Er schijnen naar verluidt fantastische prijzen te winnen. (lcd-monitors, printers, mp3-spelers, softwarepakketten en veel meer. En alsof dat nog niet genoeg is, is er één gelukkige stemmer die aan de haal gaat met onze hoofdprijs: een Maxdata Pro 800IW-notebook! )


Labels:

woensdag, november 15, 2006

Oef

Hello,

Your blog has been reviewed, verified, and cleared for regular use so that it will no longer appear as potential spam. If you sign out of Blogger and sign back in again, you should be able to post as normal. Thanks for your patience, and we apologize for any inconvenience this has caused.

Sincerely,
The Blogger Team

Labels: