zaterdag, december 20, 2008

Rek

Als de status een modus wordt, of omgekeerd:

Wie regeert met de grootmoedigheid van een kruidenier krijgt vroeg of laat een winkelrek in het gezicht.

(notitie bij het scenario van een voorspelbare val – Leterme (eindelijk) voorgoed naar af?)

Labels: ,

zaterdag, november 08, 2008

Vierkant





"Een clip om vierkant achter te gaan staan." (& bovendien nog erg mooi gemaakt!)


Labels: ,

woensdag, oktober 31, 2007

Nog lang

En toch gaat die sticker uit mijn rechterkolommen hier nog lang niet weg!

Labels:

donderdag, september 27, 2007

Reddewiekan!










Reddewiekan! Red de solidariteit!

Labels: ,

zondag, juni 10, 2007

Dat beetje rood

(Dagboekfrasen/4)

Toch een mooie vaststelling die ons voor de duur van een fijn moment mag veroordelen tot de orde van de glimlach... Tot spijt van de marketeers, de flippernichten en de regelneven (en de banen waarin zij ons, erg ordinair en net als in de jaren stilletjes, ook nu nog als kiespijnvee menen te kunnen leiden), zijn aan het eind van de lijn, nog geen duizend doedestem-testen in staat om ons af te leiden van wat wij van voorafaan al met zekerheid wisten. Dat, ook al blijven we dagdagelijks gevat in de gezonde kortsluiting tussen wat kan doorgaan voor een ploegbeest en wat beantwoordt aan de omschrijving van de rabiate soloslimmer, dat beetje rood tenslotte toch nog altijd wonderen doet. Net... Net als op die gekneusde knie van toen.

Uit: “De man met de leesbril”. Dagboekfrasen (4).
Notitie bij een stemhokwandeling.

Labels: , ,

Nooit te smal





(In de reeks: Omdat onze natgemaakte borst nooit te smal blijkt voor wat sluikreclame volgt hier wat volgt.)(Mijn eigen stemtest? Hier volgt ie: Kamer West: nrs.3, 7, 15 – opvolgers nrs.5 en 7 en voor de Senaat nrs. 23 en 24,al mag 22 na wat goeie raad natuurlijk ook!)

Labels:

vrijdag, februari 02, 2007

Noor

La Flandre profonde… Nooit gedacht dat er nog zoveel rest van een soort Vlaanderen dat maar niet voorbij wil gaan. Terwijl Nahima Lanjri bij Friedl een hartverwarmend betoog houdt voor integratie door het levendig en wel enkel over haar eigen leventje te hebben, komt het bericht dat een koppel uit Sint Niklaas zijn huwelijk niet wil ingezegend zien door de schepen van bevolking Wouter van Bellingen. Enige reden: de zwarte huidskleur van de schepen… Vlaanderen op zijn smalst. Het diepe duister, de gecrispeerdheid lijkt hier een aantal harten maar niet te kunnen verlaten…
Noor, zo heet het vierjarig dochtertje van Nahima Lanjri. Symbolisch zo genoemd, naar de koningin van Jordanië. Als link tussen het Westen en de Arabische wereld… Uren later, avond al, knip ik om vijf voor acht al de lichten uit. Hier en nu… La Flandre Profonde. Gehuld in duisternis. Vijf minuten rust voor de planeet. Moet kunnen. Een schoon gebaar voor wie net als ik, levend met de geest van de ouwe soisantwietard, goedgelovig blijft en in zichzelf gekeerd de kansen van hele planeten raamt. Vijf minuten later gaat het licht weer aan. Opnieuw in het volle kunstlicht zit ik. Als gekneveld. Zeer stuitend plots de gedachte dat dat koppel in Sint Niklaas straks misschien zelf ook wel een kind op de wereld zet.

Labels:

dinsdag, december 19, 2006

Fluks

Met statistieken sla je met gemak een volbloedlandman van zijn paard. En toch is het hallucinant om te beseffen dat in een recente peiling nog slechts 47 procent van de Vlamingen zegt nooit op het Vlaams Belang te zullen stemmen… In een half jaar tijd is het percentage van mensen die het niet zo goed meer weten daarmee alweer met 8 procent gezakt. Wat is er in de voorbije zes maanden gebeurd waardoor, het is sterker dan mezelf, de zwartgalligheid en het chagrijn bezit hebben genomen van nog ‘ns 8 procent van de Vlamingen? Zelf zou ik het niet weten. Dat de peiling verricht werd in volle kartelcrisis (u weet wel de schaamtelijke Cd&V/Nva vaudeville) en nog voor de belabberde onafhankelijkheidsuitzending van de Rtbf kan een uitleg zijn. Maar of dat, en de foutenmarge van 2,5 procent die de peiling, en bij uitbreiding elke peiling, naar verluidt heeft, wel alles verklaart blijft zeer de vraag. Het bericht past in elk geval bij het periodieke schaamrood dat mij hier op geregelde tijdstippen fluks naar de keel weet te grijpen.

Bericht aangetroffen in de Nieuwbrief van de Morgen van zo 17/12/2006

Labels: